Στο ίδιο έργο θεατές

11/01/2004
Comments off
663 Views

Η διαδοχή του Κ. Σημίτη από τον Γ. Παπανδρέου αντανακλά την ύστατη απόπειρα για να σωθεί η εκλογική παρτίδα από τη μεριά του ΠΑΣΟΚ.

Ο Κ. Σημίτης αποχωρεί μπροστά στο φάσμα μιας σχεδόν βέβαιης εκλογικής ήττας – αν έμενε ο ίδιος επικεφαλής – και με εμφανή πρόθεση να παραδώσει το κόμμα στα "σίγουρα", για το κεφάλαιο και τις ΗΠΑ, χέρια των Παπανδρέου-Χρυσοχοϊδη.

Ασφαλώς με την ανάδειξη του Γ. Παπανδρέου ως υποψήφιου πρωθυπουργού οι εκλογές της 7ης Μαρτίου αποκτούν αβέβαιη έκβαση. Ο δικομματισμός θα διατηρήσει μεγάλα ποσοστά και τα μικρότερα κόμματα θα πιεστούν ακόμα περισσότερο στις μυλόπετρές του.

Αυτή η εξέλιξη δεν πρόκειται να ωφελήσει σε τίποτα τα φτωχά και καταπιεσμένα στρώματα, τους εργαζόμενους και τη νεολαία. Την επόμενη μέρα των εκλογών τα χαμόγελα θα σβήσουν και οι αβρότητες θα παραχωρήσουν τη θέση τους σε νέες ακόμα πιο επώδυνες για τα λαϊκά στρώματα πολιτικές που θα κάνουν τους φτωχούς φτωχότερους και τους πλούσιους πλουσιότερους.

Προσωπικά χαρακτηριστικά αντί πολιτικής

Το "ισχυρό χαρτί" του ΠΑΣΟΚ, ο Σημίτης, αναγκάστηκε να παραμερίσει αφού όση στροφή κι αν έκανε στο "λαϊκισμό", την παροχολογία, τα διαρκή εγκαίνια κλπ, με τίποτα δεν μπορούσε να ανατρέψει το 8% προβάδισμα της ΝΔ. Έτσι προέκυψε το "ακόμα πιο ισχυρό" χαρτί του Γ. Παπανδρέου, η δημοτικότητα του οποίου δεν οφείλεται στην αποδοχή των πολιτικών του θέσεων αλλά στο ιστορικό του όνομα, στην έλλειψη φθοράς από επώδυνα κυβερνητικά πόστα, στην εύνοια των ΜΜΕ και σε δευτερεύοντα χαρακτηριστικά της προσωπικότητάς του (…ευγενής, μετριοπαθής, αθλητικός κτλ.).

Το γεγονός ότι τέτοια χαρακτηριστικά μετατρέπονται σε πρωτεύοντα, οφείλεται ακριβώς στην έλλειψης ουσιαστικών πολιτικών διαφορών ανάμεσα σε ΝΔ και ΠΑΣΟΚ και του τεράστιου πολιτικού κενού στα αριστερά του πολιτικού χάρτη.

Έτσι ο Γ. Παπανδρέου εμφανίζεται να έχει υψηλά ποσοστά επιρροής στους ψηφοφόρους της ΝΔ ( 56.7 %), του ΚΚΕ (56.3 %) και του ΣΥΝ ( 73.8 %)! (έρευνα της Opinion – Κυρ. Ελευθεροτυπία, 4.1.04).

Λιτότητα και πόλεμος με… χαμόγελο

6 φορές υπουργός και υφυπουργός από το 1985 μέχρι σήμερα. Μέλος της Κ.Ε του ΠΑΣΟΚ από το 1984. Μέλος της τριμελούς γραμματείας του ΕΓ το 1987-88 και του ΕΓ από το 1996 μέχρι το 2003.

Ούτε μία φορά όλα αυτά τα χρόνια δεν διαφώνησε με τις διαρκείς πολιτικές λιτότητας, το ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου, τη διαπλοκή.

Ως υπουργός Παιδείας άνοιξε το δρόμο για την παράδοση της εκπαίδευσης στο κεφάλαιο με την θέσπιση της αξιολόγησης με κριτήριο την αγορά, την δημιουργία του ΕΣΥΠ (Εθνικό Συμβούλιο Παιδείας) με την συμμετοχή του ΣΕΒ (Σύνδεσμος Βιομηχάνων) κτλ.

Ως Υπουργός Εξωτερικών συντάχτηκε με όλες τις επιλογές και τους πολέμους των ΗΠΑ (Σερβία, Αφγανιστάν, Ιράκ) αναλαμβάνοντας και ειδικές αποστολές για λογαριασμό τους, στα Βαλκάνια το 98-99 και πριν από την επέμβαση στο Ιράκ τον Γενάρη του 2003.

Η στάση του υπέρ της "ελληνοτουρκικής προσέγγισης" έχει να κάνει με την εξυπηρέτηση των συμφερόντων των άρχουσων τάξεων στην Ελλάδα και Τουρκία, και του κατεστημένου σε ΗΠΑ και Ε.Ε. Οι αγώνες του τούρκικου λαού, οι δολοφονίες στα λευκά κελιά, η παράδοση αγωνιστών στην Τουρκία μέσω της συμφωνίας Ελλάδας-Τουρκίας για επαναπροώθηση Κούρδων και Τούρκων προσφύγων, έχουν αφήσει παγερά αδιάφορο το Γιώργο Παπανδρέου.

Δημαγωγική φιέστα

Η συμφωνία του για ένα συνέδριο "one man show", όπου 5000 σύνεδροι θα κληθούν να ψηφίσουν έναν προαποφασισμένο, στην ουσία διορισμένο απ’ το Σημίτη, υποψήφιο αρχηγό, που εκτός των άλλων θα έχει ήδη ξεκινήσει την προεκλογική εκστρατεία, αποτελεί αποθέωση της υποκρισίας για "την πίστη στις ανοικτές δημοκρατικές διαδικασίες".

Η δε "ανοικτή ψήφιση" από τα μέλη και τους φίλους του ΠΑΣΟΚ, στο όνομα της παλλαϊκής αποδοχής του, δεν είναι παρά μια κακόγουστη φάρσα, μια γελοία φιέστα.

Η επόμενη μέρα

Το τέλος της Ολυμπιάδας και του ευρωπαϊκών κονδυλίων του Γ’ ΚΠΣ θα αποκαλύψουν ακόμα περισσότερο το μύθο της ισχυρής Ελλάδας.

Ήδη από τώρα,

– 1 στους 2 έλληνες προβλέπει χειρότερο το 2004. 6 στους 10 μιλούν για οικονομικές δυσκολίες και 1 στους 2 προβλέπει ένταση των συγκρούσεων με τους εργοδότες και περισσότερες απεργίες. (έρευνα ICAP, Νοέμβρης 2003)

– 6 δισ. ευρώ δανειστήκανε τα νοικοκυριά (στεγαστικά και καταναλωτικά δάνεια) το 2003 και ο ρυθμός αύξησης του δανεισμού τρέχει με ετήσιο ρυθμό 30% έναντι 5.8% του ευρωπαϊκού μέσου όρου. Τα χρέη των ελληνικών νοικοκυριών θα αυξηθούν σταδιακά την επόμενη τριετία από το 7% στο 16% του ΑΕΠ. (στοιχεία Τράπεζας της Ελλάδας – Ελευθεροτυπία 27.12.03)

– Σε 30 δις ευρώ ανέρχεται ο δανεισμός του ελληνικού δημοσίου που έχει θέσει σαν στόχο το ΥΠΕΘΟ για το 2004, με τα 15 δις. ευρώ από αυτά να επιδιώκεται να ληφθούν μέχρι το Μάρτη που είναι οι εκλογές, προκειμένου να καλυφθούν τα ελλείμματα του προϋπολογισμού.

– Είμαστε πρώτοι στην ΕΕ μαζί με την Πορτογαλία στην κοινωνική ανισότητα με το πλουσιότερο 20% του πληθυσμού να κερδίζει 6.4 φορές περισσότερα εισοδήματα από το φτωχότερο 20% και τελευταίοι στο ρυθμό αύξησης της απασχόλησης με 0.7% την περίοδο 1996-2001, σύμφωνα με μελέτη της ευρωπαϊκής επιτροπής το 2003.

Όποιος και αν είναι στην κυβέρνηση, μετά τις 7 Μαρτίου, είτε το ΠΑΣΟΚ είτε η ΝΔ, θα κινηθεί στην πολιτική των προκατόχων του χωρίς καν να έχει τα 2 σημαντικά μαξιλάρια των ολυμπιακών αγώνων και των ευρωπαϊκών κονδυλίων.

Όποιες αυταπάτες αναπτυχθούν προεκλογικά – ιδιαίτερα στην περίπτωση του Γ. Παπανδρέου – θα υποστούν απότομη προσγείωση. Τα φώτα θα σβήσουν και οι επικοινωνιολόγοι θα πρέπει να εφεύρουν νέους τρόπους μαζικής εξαπάτησης προκειμένου να περιορίσουν την ένταση των λαϊκών αντιδράσεων.

Οι ευθύνες των ηγεσιών της αριστεράς

Στις εκλογές αυτές τα κόμματα της αριστεράς προσβλέπουν, απλά, στη διατήρηση των ισχνών ποσοστών του 2000.

Για μια ακόμα φορά η οργή και η δυσαρέσκεια από 18 χρόνια λιτότητας δεν μεταφράζεται σε αύξηση της επιρροής και των ψήφων της αριστεράς.

Η επίκληση του ρόλου των ΜΜΕ και η ανάδυση συνωμοσιολογικών θεωριών – ιδιαίτερα από τη μεριά της ηγεσίας του ΚΚΕ – δεν μπορούν να κρύψουν τις ευθύνες από τη λαθεμένη πολιτική των ηγεσιών του ΚΚΕ και του ΣΥΝ. Τα ΜΜΕ και το κατεστημένο πάντα έκαναν και πάντα θα κάνουν τη δουλειά τους που είναι η εναλλαγή στην εξουσία κομμάτων πιστών στο κεφάλαιο και τον ιμπεριαλισμό. Αν το καταφέρνουν δεν είναι γιατί οι εργαζόμενοι και ο λαός γενικότερα τρώνε κουτόχορτο. Eίναι γιατί τα κόμματα της αριστεράς δεν μπορούν να πείσουν και πολύ περισσότερο να εμπνεύσουν. Κι επειδή συμβαίνει αυτό, το Ξεκίνημα τονίζει πως χρειαζόμαστε μια νέα αριστερά απαλλαγμένη από το σταλινισμό, και το ρεφορμισμό, πραγματικά σοσιαλιστική και διεθνιστική, με εσωτερική δημοκρατία και πιστή στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων των εργαζομένων, της φτωχής αγροτιάς και της νεολαίας.

Μαύρο στα κόμματα του κεφαλαίου

Το Ξεκίνημα στις βουλευτικές εκλογές στις 7 Μάρτη παλεύει για την καταψήφιση ΠΑΣΟΚ και ΝΔ που αποτελούν τα 2 βασικά κόμματα του κατεστημένου.

Παλεύουμε επίσης για την καταψήφιση ακροδεξιών, ρατσιστικών και ξενόφοβων κομμάτων (με πιο ισχυρο το ΛΑΟΣ του Γ. Καρατζαφέρη).

Κατανοούμε πως και γιατί πολλοί, ειδικά νεολαίοι, θα στραφούν στο λευκό, το άκυρο και την αποχή. Σημειώνουμε όμως πως αυτή η στάση, ανεξάρτητα από προθέσεις, με βάση τον εκλογικό νόμο ενισχύει έμμεσα τα 2 μεγαλύτερα κόμματα και τους επιτρέπει να εμφανίζουν ποσοστά και έδρες μεγαλύτερα από ότι πραγματικά έχουν.

Προτείνουμε ψήφο κριτικής υποστήριξης στους συνδυασμούς της αριστεράς, ΚΚΕ και Συνασπισμό Ριζ. Αριστεράς, (ή και εξωκοινοβουλευτικά σχήματα), παρά τις διαφωνίες μας με τις πολιτικές τους, σαν εκλογική έκφραση της διαμαρτυρίας, ώστε να μειωθούν τα ποσοστά του δικομματισμού.

Θεματικές