Σοκ και Δέος στη Γαλλία: Οι λαοί ανάμεσα στους Ιμπεριαλιστές και τους μανιακούς του ISIS

15/07/2016
Comments off
1,866 Views

Ο γαλλικός λαός πληρώνει ξανά ένα βαρύ φόρο αίματος. Ένας «τρελαμένος» Ισλαμιστής οδηγεί ένα φορτηγό μέσα στο πλήθος και πυροβολεί αδιάκριτα αφήνοντας πίσω 84, μέχρι αυτή τη στιγμή, νεκρούς και τραυματίζοντας πάνω από 100 άλλους, πολλοί από τους οποίους είναι σε κρίσιμη κατάσταση. 

Οι ηγεμόνες του πλανήτη ξανά εκφράζουν το σοκ τους, τη θλίψη τους, την οργή τους, την αποφασιστικότητά τους να πατάξουν την τρομοκρατία κλπ.  

Είναι το ίδιο εξοργιστικό θέατρο που βλέπουμε κάθε μερικούς μήνες τον τελευταίο καιρό. Είναι αυτό που είδαμε τον προηγούμενη Μάρτη στις Βρυξέλες, είναι το ίδιο που είχαμε δει το Νοέμβρη του 2015 στο Παρίσι κοκ. 

nikaia2_289048234

Όπως είχαμε γράψει, όμως, σε σχόλιο του «Ξ» μετά την επίθεση στις Βρυξέλες, «Η τρομοκρατική αυτή επίθεση μας δείχνει με τον πιο ξεκάθαρο και εμφατικό τρόπο ότι τίποτα δεν θα είναι ξανά το ίδιο στην Ευρώπη και τον κόσμο».

Η νέα επίθεση γίνεται ενώ στη Γαλλία ισχύει «κατάσταση εκτάκτου ανάγκης» με το στρατό να είναι στους δρόμους! Ο Ολάντ αποφάσισε μαζί με τους κορυφαίους υπουργούς του να παρατείνουν την κατάσταση έκτακτης ανάγκης που θα έληγε στις 26 Ιούλη, για άλλο ένα τρίμηνο τουλάχιστο. Τελικά όμως το μοναδικό θύμα της «κατάστασης εκτάκτου ανάγκης» είναι τα δικαιώματα των Γάλλων εργαζομένων – γιατί την τρομοκρατία είναι ξεκάθαρο πως αυτά τα μέτρα δεν μπορούν να την εξαλείψουν. Όπως είναι ξεκάθαρο ότι ο Ολάντ χρησιμοποιεί αυτή την κατάσταση για να κτυπήσει τα δικαιώματα των εργαζομένων περνώντας  το νόμο για τις εργασιακές σχέσεις με διαδικασίες που καταστρατηγούν ακόμα και την «ιερή αγελάδα» του συστήματος, το κοινοβούλιο.

Αυτό που δεν πρόκειται ποτέ να αναγνωρίσουν οι ηγεμόνες του πλανήτη, στις ΗΠΑ και την Ευρώπη, είναι ότι πίσω από τη δολοφονική μανία των παρανοϊκών του ISIS δεν βρίσκεται τίποτε άλλο από τις ιμπεριαλιστικές πολιτικές τους στη Μέση Ανατολή, τον Αραβικό και μουσουλμανικό κόσμο. Αντίθετα η μόνη πολιτική που μπορούν να εφαρμόσουν είναι η ένταση των πολεμικών συγκρούσεων στο όνομα της εξάλειψης του ΙΣΙΣ. Όμως το τέρας που έχουν δημιουργήσει δεν πρόκειται καθόλου εύκολα να αποχωρήσει από την ιστορική σκηνή. Ο καπιταλισμός είναι αδύνατο να εξαλείψει την τρομοκρατία, γιατί γεννά τη βαρβαρότητα και τη φρίκη.

Παραθέτουμε στη συνέχεια δύο άρθρα που δημοσιεύτηκαν πρόσφατα στο site του «Ξ» και καταπιάνονται πιο αναλυτικά με τα πιο πάνω ζητήματα.

Για το νέο τρομοκρατικό χτύπημα στις Βρυξέλλες

Πάλη ενάντια στους πολέμους, την τρομοκρατία, το ρατσισμό και το σύστημα

23/03/2016
Σχόλιο από το «Ξεκίνημα»

 

Για ακόμα μια φορά μια τρομοκρατική ενέργεια πραγματοποιείται στην καρδιά της Ευρώπης. Χθες, ήταν η σειρά των Βρυξελλών να μπουν στο στόχαστρο των φανατικών ισλαμιστών του ISIS (που ανέλαβε επίσημα την ευθύνη) με τις βομβιστικές επιθέσεις που έγιναν στο αεροδρόμιο των Βρυξελλών και σε σταθμό του ΜΕΤΡΟ πολύ κοντά στο κτίριο της Κομισιόν.

Μέσα σε μόλις 6 μήνες, σε δύο μεγάλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες (στις οποίες τα μέτρα ασφαλείας υποτίθεται ότι ήταν αυστηρά) ο ISIS σκόρπισε το θάνατο. Η τρομοκρατική αυτή επίθεση μας δείχνει με τον πιο ξεκάθαρο και εμφατικό τρόπο ότι τίποτα δεν θα είναι ξανά το ίδιο στην Ευρώπη και τον κόσμο.

CeJHGDpWoAAXgKu.jpg large

Τα θύματα των επιθέσεων αποτελούν ακόμα ένα «επεισόδιο» στην τραγωδία που εκτυλίσσεται στην εποχή μας και έχει δύο βασικούς «πρωταγωνιστές»: τις ιμπεριαλιστικές πολιτικές από τη μια, τους φανατικούς ισλαμιστές του ISIS από την άλλη.

Στη μέση, βρίσκονται ολόκληροι λαοί οι οποίοι πληρώνουν με αίμα το αποτέλεσμα αυτής της σύγκρουσης.

***

Μετά την επίθεση αυτή, είδαμε ξανά να στήνεται το ίδιο σκηνικό με αυτό που είχε ακολουθήσει την τρομοκρατική επίθεση της 13ηςΝοέμβρη στο Παρίσι, με όλους τους ηγέτες των χωρών της «Δύσης» να δηλώνουν σοκαρισμένοι και να βυθίζονται σε βαθιά θλίψη. Η υποκρισία και ο κυνισμός τους δεν έχει κανένα όριο! Γιατί το αίμα των αθώων θυμάτων των Βρυξελλών δεν βρίσκεται μόνο στα χέρια των φυσικών αυτουργών, των μελών του ISIS, αλλά και στο δικό τους.

Οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις με τις πολιτικές τους έχουν μετατρέψει τη Μέση Ανατολή σε ένα «εφιάλτη χωρίς τέλος» για να χρησιμοποιήσουμε μια έκφραση του Λένιν. Αυτοί είναι που με τους πολέμους και τη διάλυση ολόκληρων κρατών στο όνομα της «δημοκρατίας» (βασικά, για την εξυπηρέτηση των δικών τους γεωπολιτικών συμφερόντων και των πολυεθνικών) δημιούργησαν τις κοινωνικές συνθήκες της φτώχειας, της εξαθλίωσης, της εθνικής ταπείνωσης και της απελπισίας πάνω στις οποίες «άνθισε» ο φανατικός ισλαμισμός.

Αλλά δεν ήταν μόνο αυτό. Ήταν αυτοί που στήριξαν υλικά τους φανατικούς ισλαμιστές, όταν εξυπηρετούσαν τα σχέδιά τους[1]. Ήταν αυτοί που διατηρούσαν και εξακολουθούν να διατηρούν τις καλύτερες σχέσεις[2] με τη Σαουδική Αραβία, από την οποία προέρχεται η πλειοψηφία των μαχητών του ISIS.[3] Μια Σαουδική Αραβία που, σύμφωνα με έγγραφα του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, αποτελεί το νούμερο 1 χρηματοδότη εξτρεμιστών ισλαμιστών σε όλο τον κόσμο.[4] Μια Σαουδική Αραβία που το 2011 ήταν ο κύριος αποδέκτης της βελγικής οπλικής βιομηχανίας.[5]

***

Οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις θερίζουν αυτό που έσπειραν, μόνο που δεν το πληρώνουν αυτοί που πρέπει αλλά αθώοι άνθρωποι τόσο στην Ευρώπη όσο και στη Μέση Ανατολή. Γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οι πρόσφυγες από τη Συρία, το Ιράκ κ.λπ. φεύγουν από τις χώρες τους για να γλιτώσουν (και) από αυτούς που αιματοκύλησαν χθες το Βέλγιο. Οι επιθέσεις του ISIS σε συνδυασμό με τον αυταρχισμό του Άσαντ και τους βομβαρδισμούς των ιμπεριαλιστών συνθέτουν την καθημερινότητά τους.

***

Το τρομοκρατικό αυτό χτύπημα αναμφίβολα θα χρησιμοποιηθεί από τις κυβερνήσεις της ΕΕ αλλά και την ακροδεξιά για να εντείνουν το φόβο απέναντι στους πρόσφυγες και να δικαιολογήσουν τις κατασταλτικές πολιτικές που εφαρμόζουν σε αυτό τον τομέα. Για να εντείνουν ακόμα τις πολιτικές αποτροπής εισόδου ενάντια στους πρόσφυγες και για να προχωρήσουν με πιο γρήγορα βήματα σε απελάσεις και επαναπροωθήσεις.

Οι δυνάμεις της Αριστεράς και των κοινωνικών κινημάτων στην Ευρώπη οφείλουν να δράσουν. Να μην επιτρέψουν σε αυτό το νέο σκοτάδι της τρομοκρατίας, της Ευρώπης-Φρούριο και της ανόδου της ακροδεξιάς να επικρατήσει.

Αυτό μπορεί να γίνει με το δυνάμωμα της αλληλεγγύης στους πρόσφυγες και με τον αγώνα για το χτίσιμο μιας μαζικής, διεθνιστικής, επαναστατικής Αριστεράς που να στοχεύει στην ανατροπή του σάπιου συστήματος που μας οδηγεί στη βαρβαρότητα.

Γιατί όλα όσα βιώνουμε σήμερα δεν αποτελούν «τυχαία» περιστατικά αλλά προέρχονται από την όλο και πιο φανερή, σαπίλα του καπιταλιστικού συστήματος που γεννά τους πολέμους, τη φτώχεια, την τρομοκρατία, την προσφυγιά. Άλλος δρόμος δεν υπάρχει.

 

 

Ποιος δημιούργησε τελικά το ISIS – και πώς θα αντιμετωπιστεί;  

29/10/2015
Σχόλιο από το «Ξεκίνημα» 

Η κατάσταση στη Μέση Ανατολή εδώ και χρόνια παραμένει σε κρίσιμη φάση. Πολεμικές συρράξεις, ακραίες συνθήκες φτώχειας και μαζικά προσφυγικά ρεύματα συνθέτουν την καθημερινή πραγματικότητα στην περιοχή. Από την εισβολή στο Αφγανιστάν και το Ιράκ, ειδικά, στις αρχές της δεκαετίας του 2000, η κατάσταση έχει πάρει νέες διαστάσεις. Μέσα σε αυτές τις συνθήκες δρα και αναπτύσσεται η οργάνωση Ισλαμικό Κράτος (ISIS) των φανατικών ισλαμιστών. 

ap_621452205848

Η δημιουργία του ISIS ήταν κατά βάση αποτέλεσμα αυτών των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων. Την παραδοχή αυτή έκανε ο Τόνι Μπλερ, πρώην πρωθυπουργός της Βρετανίας. Σε συνέντευξή του στο CNN[1] αναγνώρισε ότι η εισβολή στο Ιράκ το 2003 συνέβαλε καθοριστικά στη δημιουργία του ISIS, συμπληρώνοντας:

«Ασφαλώς δεν μπορεί κανείς να ισχυριστεί πως όσοι από εμάς απομακρύναμε τον [πρώην ηγέτη του Ιράκ] Σαντάμ [Χουσεΐν] το 2003 δεν φέρουμε καμία ευθύνη για την κατάσταση που επικρατεί το 2015».

Στη συνέχεια ζήτησε «συγνώμη» για τις «λανθασμένες» πληροφορίες των μυστικών υπηρεσιών της χώρας του και τον κακό σχεδιασμό της μετά Σ. Χουσεΐν εποχή.

***

Ο πόλεμος στο Ιράκ άφησε τη χώρα και το λαό της σε δραματική κατάσταση. Μετά την «απελευθέρωση» μόλις το 20% του πληθυσμού είχε πρόσβαση σε πραγματικές συνθήκες υγιεινής και το 25% των παιδιών ήταν υποσιτισμένο. Την ίδια στιγμή οι αμερικάνικες εταιρείες έκαναν πάρτι, βλέποντας τις δουλειές τους να «ανθίζουν»[2].

Μέσα σε αυτές τις συνθήκες μαζικοποιήθηκαν ομάδες φανατικών ισλαμιστών, που όλα τα προηγούμενα χρόνια ζούσαν στο περιθώριο, αντλώντας κοινωνική νομιμοποίηση και δύναμη από τις φρικαλεότητες των ιμπεριαλιστών.

Δεν ήταν όμως μόνο οι κοινωνικές συνθήκες που βοήθησαν στην άνοδό τους. Ήταν και το συνειδητό τους «σπρώξιμο» από αυτούς που σήμερα χύνουν κροκοδείλια δάκρυα για τη δράση τους.

Όπως αποκάλυψε πρόσφατα η διαρροή απόρρητου εγγράφου της Υπηρεσίας Αντικατασκοπείας των ΗΠΑ από τον Αύγουστο του 2012, οι ΗΠΑ έβλεπαν με πολύ θετικό μάτι την προοπτική ενός «Σαλαφιστικού Πριγκηπάτου» στην ανατολική Συρία και ενός Ισλαμικού Κράτους στη Συρία και το Ιράκ, που θα ελεγχόταν από την Αλ Κάιντα[3].

Την  περίοδο αυτή, οι ΗΠΑ, θέλοντας να απομακρύνουν τον Ασάντ από την εξουσία, στήριξαν τους αντιπάλους του, συμπεριλαμβανομένων και των Τζιχαντιστών. Αυτή η στήριξη (ή ανοχή) ήταν ένας από τους λόγους που συνέβαλαν στην ενδυνάμωσή τους, πράγμα που σήμερα μεταφράζεται σε ένα χωρίς προηγούμενο αιματοκύλισμα της περιοχής.

Άλλωστε οι ΗΠΑ δεν έχουν διστάσει να στηρίξουν τους φανατικούς ισλαμιστές και στο παρελθόν, όπως τους Μουτζαχεντίν στο Αφγανιστάν, μετά τη σοβιετική εισβολή του 1979, από τους οποίους στη συνέχεια προέκυψαν οι Ταλιμπάν και η Αλ Κάιντα.

***

Οι λαοί της περιοχής δεν πρόκειται να δουν τις ζωές τους να καλυτερεύουν ούτε από αυταρχικά καθεστώτα τύπου Ασάντ, ούτε από τη «βοήθεια» των δυτικών και, φυσικά, ούτε από το ISIS.

Ο κοινός αγώνας των εργαζόμενων και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων της Μέσης Ανατολής είναι αναγκαίος έτσι ώστε να δώσουν τέλος σ’ αυτό το φαύλο κύκλο φτώχειας – βίας – πολέμων. Ο αγώνας αυτός ταυτίζεται με την πάλη ενάντια στον ιμπεριαλισμό αλλά και τον καπιταλισμό, για μια  παναραβική ενότητα πάνω σε ταξική/αριστερή βάση και για μια σοσιαλιστική ομοσπονδία των λαών της περιοχής σε εθελοντική και ισότιμη βάση.

Οι δυνάμεις της Αριστεράς στην περιοχή είναι σήμερα εξαιρετικά ισχνές και δεν είναι σε θέση να τεθούν μπροστά στον αγώνα γι’ αυτούς τους στόχους. Στο παρελθόν, όμως, δεν ήταν. Στην εποχή πριν τη δεκαετία του 1980 υπήρχαν πανίσχυρα κομμουνιστικά και ριζοσπαστικά κινήματα στην περιοχή που αποτελούσαν, αντικειμενικά, πανίσχυρη απειλή στον καπιταλισμό και τα αντιδραστικά καθεστώτα. Απέτυχαν να δώσουν διέξοδο και προοπτική στους λαούς της περιοχής, λόγω των σταλινικών τους καταβολών και της εξάρτησης από τη Σοβιετική Ένωση. 

Η αποτυχία των αριστερών κινημάτων στην περιοχή δημιούργησε το τεράστιο κοινωνικό και πολιτικό κενό που επέτρεψε στους φανατικούς ισλαμιστές, της μιας ή της άλλης εκδοχής, να μαζικοποιηθούν.

Και στη Μ. Ανατολή όπως και στον υπόλοιπο κόσμο, μόνο μια μαζική επαναστατική, διεθνιστική Αριστερά, μπορεί να προσφέρει διέξοδο από τη βαρβαρότητα στην οποία ωθεί τον πλανήτη το καπιταλιστικό σύστημα.

Σήμερα, οι συνθήκες του πολέμου, των επεμβάσεων, της θρησκευτικής μανίας, των δικτατοριών, της μαζικής προσφυγιάς κλπ, που κυριαρχούν στην πλειοψηφία των χωρών της περιοχής, δεν αφήνουν ουσιαστικά περιθώρια πάλης στους μαρξιστές για το χτίσιμο μιας μαζικής επαναστατικής Αριστεράς. Το καθήκον είναι εξαιρετικά δύσκολο. Το κέντρο των εξελίξεων για το χτίσιμο αυτής της μαζικής επαναστατικής Αριστεράς βρίσκεται στην Ευρώπη και στην αμερικάνικη ήπειρο (βόρεια και νότια). Στο βαθμό που οι μαρξιστές σ’ ένα αριθμό χωρών καταφέρουν να χτίσουν μαζικά επαναστατικά κόμματα τότε αυτό θα λειτουργήσει καταλυτικά και για τη Μέση Ανατολή και την ευρύτερη περιοχή.

Ο διεθνισμός ήταν πάντα αναπόσπαστο, οργανικό στοιχείο του μαρξισμού και της επαναστατικής Αριστεράς. Σήμερα περισσότερο από ποτέ, λόγω της παγκοσμιοποίησης, των νέων μέσων επικοινωνίας, της ταχύτητας της πληροφόρησης, του βάρους της τάξης των εργαζομένων στην οικονομία και την κοινωνία κλπ, είναι μια πραγματικά κρίσιμη παράμετρος της πάλης των όσων θέλουν να φτιάξουν έναν ανθρώπινο κόσμο.

 

 

Σημειώσεις
[1] «Μπλερ: Η εισβολή στο Ιράκ το 2003 συνέβαλε στην άνοδο του Ισλαμικού Κράτους» στο  http://www.real.gr/DefaultArthro.aspx?page=arthro&id=457113&catID=4
[2] «Ιράκ (2003-2015): Δώδεκα χρόνια “Σοκ και Δέος”» στο http://www.toperiodiko.gr
[3] «Now the truth emerges: how the US fuelled the rise of Isis in Syria and Iraq» στο http://www.theguardian.com/commentisfree/2015/jun/03/us-isis-syria-iraq?CMP=share_btn_fb

 

 


Σχετικά άρθρα