Προγραμματικές δηλώσεις: η κυβέρνηση «κοιτάει μπροστά», αλλά στρίβει δεξιά

Σχόλιο από το «Ξ»

Χτες 20/7 ξεκίνησε η διαδικασία της ψήφου εμπιστοσύνης στη νέα κυβέρνηση της ΝΔ από τη βουλή με την εκφώνηση των προγραμματικών δηλώσεων του Κ. Μητσοτάκη. Ο νέος πρωθυπουργός προσπάθησε να περάσει μια εικόνα «μετρημένου», «σοβαρού» και «ενωτικού» ηγέτη, που σκοπός του είναι η «αποτελεσματικότητα».

Τα λόγια βέβαια δεν κοστίζουν οπότε η ομιλία του Μητσοτάκη ήταν γεμάτη με γενικότητες και ευχολόγια. «Οι εκλογές έκλεισαν τον κύκλο της κρίσης», «μπαίνουμε σε νέα εποχή», «ρεύμα προόδου», «νέος πατριωτισμός», «να κοιτάμε λιγότερο αριστερά ή δεξιά και περισσότερο μπροστά» και άλλα πολλά.

Πίσω από τα ευχάριστα λόγια όμως κρύβεται (όχι και πολύ καλά) η ατζέντα της ΝΔ, που μόνο φιλολαϊκή δεν είναι.

Φοροαπαλλαγές για ποιους;

Η ΝΔ προσπαθεί να παρουσιάσει μια εικόνα «λιγότερων φόρων για όλους τους Έλληνες» με αιχμή την μείωση του ΕΝΦΙΑ αλλά και του χαμηλού φορολογικού συντελεστή (για εισοδήματα κάτω από 10.000€). Τα συγκεκριμένα δύο μέτρα όμως είναι στάχτη στα μάτια, προκειμένου να περάσει φοροαπαλλαγές για τους πλούσιους και άλλες αντιδραστικές μεταρρυθμίσεις.

Από το γενικό πακέτο της μείωσης των φόρων που ανήγγειλε χτες ο πρωθυπουργός, η μεγάλη πλειοψηφία των μέτρων αφορούν τις επιχειρήσεις και τα υψηλά εισοδήματα (μείωση των φόρων στις επιχειρήσεις από το 28% στο 20%, μείωση των φόρων στα μερίσματα, μείωση ασφαλιστικών εισφορών, κατάργηση τέλους επιτηδεύματος κα). Μειώνεται ακόμα και ο ΕΝΦΙΑ για ακίνητη περιουσία πάνω από 1 εκατομμύριο ευρώ! Όλα αυτά την στιγμή που οι μισθωτοί, οι συνταξιούχοι και οι μικρομεσαίοι σηκώνουν το συντριπτικό βάρος της φορολογίας, ενώ το μεγάλο κεφάλαιο φοροδιαφεύγει και χρωστάει και τεράστια ποσά σε εφορία και ασφαλιστικά ταμεία!

Ποιος θα πληρώσει

Μπορεί ο Μητσοτάκης να δηλώνει ότι θέλει να κοιτάει λιγότερο δεξιά και περισσότερο μπροστά, αλλά η ουσία των πολιτικών που εξήγγειλε είναι βαθιά δεξιά και συντηρητική.

Ακόμα και οι «παροχές» που εξήγγειλε (προσλήψεις εκπαιδευτικών και νοσηλευτών, μείωση ΕΝΦΙΑ, κτλ) το ερώτημα είναι πως θα καλυφθούν. Το να δίνει κάποια ψίχουλα η κυβέρνηση με το αριστερό χέρι και να τα παίρνει πίσω πολλαπλάσια με το δεξί το έχουμε φυσικά ξαναδεί.

Η ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ που στην ουσία εξαγγέλθηκε σίγουρα θα οδηγήσει σε αύξηση της τιμής του ρεύματος και ξεπούλημα των φιλέτων της δημόσιας περιουσίας. Η δέσμευση ότι τα πανεπιστημιακά τμήματα θα καθορίζουν τον αριθμό των εισακτέων και όχι το υπουργείο, θα οδηγήσει φυσικά σε μείωση των εισακτέων στα ΑΕΙ, μια και τα τμήματα με δεδομένη την υποχρηματοδότηση δεν θα μπορούν να ανταποκριθούν. Έτσι, με την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων που επιδιώκει η ΝΔ η τριτοβάθμια εκπαίδευση θα γίνει πολύ πιο δύσκολη για τα λαϊκά στρώματα.

Η προσέλκυση επενδύσεων «με κάθε κόστος» επίσης από την κυβέρνηση (για να φέρει υποτίθεται την ανάπτυξη) είναι επίσης φανερό ότι θα γίνει σε βάρος των εργατικών δικαιωμάτων και του περιβάλλοντος. Η «ενεργειακή αξιοποίηση των απορριμμάτων» (δηλαδή η καύση τους) που αναφέρθηκε στις προγραμματικές δηλώσεις (γαρνιρισμένη με «πράσινη» ευαισθησία) θα σημαίνει αύξηση της αέριας ρύπανσης και των προβλημάτων υγείας στις περιοχές αυτές.

Το σχέδιο της ΝΔ λοιπόν θα το πληρώσουμε όλοι εμείς, οι εργαζόμενοι, η νεολαία, τα λαϊκά στρώματα.

Και όλα αυτά στον αέρα

Το πιο μεγάλο ερώτημα βέβαια είναι σε ποια βάση θα παρθούν αυτά τα μέτρα. Προεκλογικά Τσίπρας και Μητσοτάκης υποσχέθηκαν διάφορα, βασιζόμενοι στο γεγονός ότι η ελληνική οικονομία έχει μια μικρή ανάπτυξη και τα ταμεία ήταν γεμάτα από την υπερφορολόγιση των λαϊκών στρωμάτων. Και επίσης στο γεγονός ότι λόγω των ευρωεκλογών και της αλλαγής φρουράς στην Κομισιόν οι δανειστές δεν ασχολούνταν ιδιαίτερα με την Ελλάδα.

Όμως, η παγκόσμια οικονομία βαδίζει στην προοπτική μιας νέας ύφεσης. Η προηγούμενη ύφεση του 2007 όταν έφτασε στην Ελλάδα έφερε την κρίση χρέους και τα μνημόνια, με τις γνωστές συνέπειες που ζήσαμε και ζούμε ακόμα. Αυτή τη φορά τα πράγματα θα είναι μάλλον χειρότερα.

Σήμερα το σύστημα είναι πολύ πιο αδύναμο να αντιμετωπίσει μια κρίση, καθώς χρησιμοποίησε όλα τα οικονομικά του εργαλεία για να αποφύγει τις χειρότερες επιπτώσεις της προηγούμενης. Το παγκόσμιο χρέος σήμερα είναι στο 225% του παγκόσμιου ΑΕΠ με βάση στοιχεία του ΔΝΤ! Επιπλέον, το 2007 οι κυβερνήσεις παγκόσμια είχαν λειτουργήσει συντονισμένα για να αποσοβήσουν την κρίση, ενώ σήμερα έχει ξεσπάσει ένας εμπορικός πόλεμος όλων εναντίον όλων.

Μια νέα βαθιά κρίση, που είναι και η πιο πιθανή εξέλιξη, θα αλλάξει ριζικά το τοπίο στην Ελλάδα. Τα «μέτρα» του Μητσοτάκη θα χάσουν το «φιλικό» φύλλο συκής που προσπαθεί να τους δώσει και θα γίνουν ακόμα πιο επιθετικά για την κοινωνία.

Όπως και να έχει, το εργατικό κίνημα και η Αριστερά πρέπει να προετοιμαστούν για τις μάχες που έρχονται. Ο Μητσοτάκης μπορεί να δηλώνει ότι «η εποχή του θυμού, της οργής και της βίας τελείωσε» και ότι το «ή εμείς ή αυτοί» είναι πια παρωχημένο σύνθημα. Οι πολιτικές που θα εφαρμόσει όμως θα χτυπήσουν τους εργαζόμενους και την κοινωνία, για να ευνοήσουν το κεφάλαιο. Και πρέπει να μας βρει μαζικά, ενωτικά και αποφασιστικά απέναντι του.