Β. Ιρλανδία: Tο ναυπηγείο Harland and Wolff υπό κατάληψη με αίτημα την εθνικοποίηση!

Ρεπορτάζ βασισμένο σε πληροφορίες από το «Σοσιαλιστικό Κόμμα» (αδελφή οργάνωση του «Ξ» στην Ιρλανδία).

Από τις 29 Ιούλη οι περίπου 130 εργαζόμενοι στο ναυπηγείο Harland and Wolff στο Μπέλφαστ της Β. Ιρλανδίας, έχουν καταλάβει τις εγκαταστάσεις του, απαιτώντας την εθνικοποίησή του, προκειμένου να διαφυλάξουν τις δουλειές τους. Αφορμή για την κατάληψη στάθηκε η αίτηση πτώχευσης της νορβηγικής εταιρείας Dolphin Drilling, μετά την αποτυχία της εταιρείας να έρθει σε συμφωνία με τους πιστωτές της και με τα χρέη να ξεπερνούν τα 1,3 δις δολάρια. Η εξέλιξη αυτή προκάλεσε μεγάλη ανησυχία στους εργαζόμενους του ναυπηγείου, καθώς έβλεπαν μπροστά τους το ενδεχόμενο να χαθούν οι θέσεις εργασίας τους.

Μια μακρά ιστορία βιομηχανίας και αγώνων

Το Μπέλφαστ διαθέτει ναυπηγική βιομηχανία εδώ και πάνω από 400 χρόνια, όπως και ένα υψηλού επιπέδου, εξειδικευμένο εργατικό δυναμικό. Το ίδιο το ναυπηγείο Harland and Wolff διατηρεί μια μακρά ιστορία στον κατασκευαστικό τομέα, εδώ και περίπου 160 χρόνια. Στο ζενίθ του, απασχολούσε 35.000 εργαζόμενους, αλλά όπως και στο σύνολο της βρετανικής ναυπηγικής βιομηχανίας, ο αριθμός μειώθηκε με την πάροδο των χρόνων. Το ναυπηγείο είναι γνωστό για την κατασκευή διάσημων πλοίων, ανάμεσα στα οποία ο «Τιτανικός», ο «Βρετανικός» και το «Ολύμπικ».

Την ίδια στιγμή όμως, το ναυπηγείο έχει συνδεθεί και με τους αγώνες του τελευταίου αιώνα. Το 1919 πραγματοποιήθηκε απεργία που κράτησε ένα μήνα, με βασικό αίτημα τις 44 ώρες εργασίας την εβδομάδα. Το 1969, στην έναρξη των συγκρούσεων ανάμεσα σε καθολικούς και προτεστάντες, οι συνδικαλιστές του Harland and Wolff κάλεσαν σε μαζική συνάντηση των εργαζομένων, με αφορμή το γεγονός ότι ένας καθολικός εργαζόμενος δεν πήγε στη δουλειά υπό το φόβο των επιθέσεων. Το αποτέλεσμα ήταν να ψηφιστεί ομόφωνα ένα κάλεσμα ενάντια στη θρησκευτική βία. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του ’80, όταν δεκάδες χιλιάδες  εργαζόμενοι της Β. Ιρλανδίας βγήκαν στο δρόμο για την υπεράσπιση του εθνικού συστήματος υγείας, 2.000 εργαζόμενοι του ναυπηγείου συμμετείχαν στις διαμαρτυρίες στο Ανατολικό Μπέλφαστ.

Κινητοποιήσεις και αλληλεγγύη

Με την ίδια μαχητικότητα, οι εργαζόμενοι του Harland and Wolff έχουν εδώ και ένα μήνα περίπου καταλάβει το ναυπηγείο, προκειμένου να ασκήσουν πίεση στη βρετανική κυβέρνηση του Μπόρις Τζόνσον. Όταν ο πρωθυπουργός επισκέφθηκε την Β. Ιρλανδία, οι εργαζόμενοι οργάνωσαν διαμαρτυρία έξω από το κοινοβούλιο της χώρας. Όπως δήλωσαν οι εργαζόμενοι, αφού ο Τζόνσον αρνήθηκε την πρόσκλησή τους να επισκεφθεί το ναυπηγείο προκειμένου να συζητήσουν για το μέλλον του, αποφάσισαν να τον «επισκεφθούν» οι ίδιοι.

Πολύ σημαντική όμως, είναι και η στήριξη και η αλληλεγγύη που δέχονται οι εργαζόμενοι του Harland and Wolff από πολλά άλλα συνδικάτα της χώρας, αλλά και από πλατιά στρώματα της ιρλανδικής κοινωνίας. Η NIPSA (το μεγαλύτερο συνδικάτο της χώρας στον Δημόσιο Τομέα) προσέφερε τη στήριξη στους εργαζόμενους Harland και Wolff. Οι εργαζόμενοι του εργοστασίου Bombardier, οι οποίοι επίσης αυτή τη περίοδο βρίσκονται αντιμέτωποι με απολύσεις, επισκέφθηκαν το κατειλημμένο ναυπηγείο για να δηλώσουν την αλληλεγγύη τους, ενώ πολλοί είναι εκείνοι που επισκέπτονται τους εργαζόμενους στο Harland and Wolff, προκειμένου να τους προσφέρουν φαγητό και τσάι.

Εθνικοποίηση του ναυπηγείου

Το ναυπηγείο Harland and Wolff αρχικά είχε εθνικοποιηθεί το 1975, αλλά πουλήθηκε στο Νορβηγό μεγαλοεπιχειρηματία Φρεντ Όσλεν το 1989. Στη συνέχεια η εταιρεία στράφηκε στην κατασκευή ανεμογεννητριών και έργων που συνδέονται με τις υπεράκτιες γεωτρήσεις πετρελαίου και φυσικού αερίου. Τα τελευταία χρόνια όμως βρίσκεται σε κρίση, καθώς ο κύκλος εργασιών της μειώθηκε σημαντικά: από 67 εκατομμύρια λίρες το 2015 σε 8 εκατομμύρια λίρες το 2016.

Κάτω από την απειλή του κλεισίματος του ναυπηγείου και την απώλεια των θέσεων εργασίας τους, πολύ σωστά οι εργαζόμενοι απαιτούν την εθνικοποίηση και το πέρασμά του σε καθεστώς εργατικού ελέγχου σε μόνιμη βάση, ώστε να μην επιστρέψει σε ιδιωτικά χέρια. Οι εργαζόμενοι του Harland and Wolff και η τοπική κοινωνία χρειάζονται διεθνή αλληλεγγύη και στήριξη σε αυτό τον ιδιαίτερα σημαντικό αγώνα!