Βόλος: Συλλαλητήριο ενάντια στην καύση σκουπιδιών 16 Μαρτίου – Προκήρυξη του «Ξ»

Διαβάστε παρακάτω την προκήρυξη που μοιράζει η τοπική οργάνωση του «Ξ» στο Βόλο, για το συλλαλητήριο που διοργανώνει η Επιτροπή Αγώνα Πολιτών ενάντια στην καύση σκουπιδιών στις 16 Μαρτίου 2019, στις 12:00 μ.μ. Το συλλαλητήριο θα ξεκινήσει από το Δημαρχείο του Βόλου. 


Οι ζωές μας πιο σημαντικές από τα κέρδη της Lafarge 

Όλοι και όλες το Σάββατο 16/3 στο συλλαλητήριο που καλεί η Επιτροπή Αγώνα Πολιτών Βόλου για να μπει τέλος στην καύση σκουπιδιών (RDF-SRF) από την τσιμεντοβιομηχανία Lafarge-ΑΓΕΤ. Για να μην γίνει εργοστάσιο SRF από το Δήμο Βόλου. Για να διεκδικήσουμε την οικολογική διαχείριση των απορριμμάτων, για τις ανάγκες της κοινωνίας και όχι τα κέρδη των εργολάβων.

Η καύση σκουπιδιών επιδοτείται (!) και έτσι υπόσχεται εύκολα και «διπλά» κέρδη για τους μεγαλομετόχους της Lafarge. Κέρδη από το τσιμέντο που θα πουλάνε, κι άλλα κέρδη και από τις επιδοτήσεις που θα παίρνουνε. Και δεν μιλάμε για τίποτα ψίχουλα. Η HL είναι η μεγαλύτερη πολυεθνική τσιμέντου στον κόσμο και το 2017 τα κέρδη της ξεπέρασαν τα 5 δις ευρώ!

Σε εμάς θα μείνουν μόνο οι καταστροφικές επιπτώσεις: η τεράστια ρύπανση, ο καρκίνος και οι άλλες αρρώστιες, το πλήγμα στην τοπική οικονομία (αγροτική παραγωγή, κτηνοτροφία, τουρισμός).

Ας το επαναλάβουμε. Η καύση σκουπιδιών ρυπαίνει μαζικά το περιβάλλον με διοξίνες, υδράργυρο, θάλειο, κάδμιο και άλλες πολύ επικίνδυνες ουσίες (μελέτη του τμήματος Χημικών Μηχανικών ΕΜΠ, Ιανουάριος 2010). Αυτή η ρύπανση αυξάνει τον κίνδυνο για καρκίνο, επηρεάζει την ανάπτυξη των εμβρύων, προκαλεί ασθένειες στο νευρικό σύστημα (έκθεση Ιατρικού Συλλόγου Μαγνησίας, Ιούλιος 2018).

Από αυτές τις ουσίες οι πιο επικίνδυνες είναι οι διοξίνες. Από τον αέρα περνάνε στη γη και στο νερό από εκεί στα αγροτικά και κτηνοτροφικά προϊόντα και καταλήγουν στο πιάτο μας. Τέλος, συσσωρεύονται στο λίπος των ζώων και των ανθρώπων. Η πιο εκτεθειμένη ομάδα του πληθυσμού στις διοξίνες είναι τα βρέφη που θηλάζουν γιατί μέσω του μητρικού γάλακτος οι διοξίνες περνάνε από τον οργανισμό της μητέρας στον εξαιρετικά ευαίσθητο οργανισμό του μωρού. Οι επιπτώσεις από τις διοξίνες μπορεί να φανούν μετά από αρκετά χρόνια, όμως τότε θα είναι πολύ αργά!

Εμείς λέμε ούτε καύση, ούτε ταφή των σκουπιδιών σε χωματερές! Αυτό που χρειάζεται είναι καταρχάς μείωση της παραγωγής σκουπιδιών και ειδικά των πλαστικών (τα οποία κάνουν χιλιάδες χρόνια για να αποσυντεθούν και πολλά από τα οποία δεν ανακυκλώνονται. Στη συνέχεια, χρειάζεται οργάνωση της επανάχρησης, αντί της απόρριψης προϊόντων. Κατόπιν, απαιτείται ολοκληρωμένη διαχείριση: διαχωρισμός των σκουπιδιών ανά κατηγορία και απόρριψή τους σε ξεχωριστούς κάδους/σακούλες κλπ τα οποία να κατευθύνονται προς ανακύκλωση ή στην περίπτωση των οργανικών απορριμμάτων (αποφάγια, κλαδέματα κλπ) σε μονάδες κομποστοποίησης (μετατροπής τους σε λίπασμα). Αυτή η διαδικασία δεν έχει μεγάλα κόστη και μπορεί να γίνει άμεσα και εύκολα σε μικρές μονάδες επεξεργασίας απορριμμάτων υπό δημόσια ιδιοκτησία και κάτω από τον έλεγχο των εργαζομένων και της τοπικής κοινωνίας. Με αυτό τον τρόπο προστατεύεται το περιβάλλον και δημιουργούνται επίσης θέσεις εργασίας.

Για να γίνουν τα παραπάνω χρειαζόμαστε μια Δημοτική Αρχή που να υπερασπίζεται το συμφέρον της κοινωνίας και όχι των μεγαλοεπιχειρηματιών, ενώ ταυτόχρονα χρειάζεται να αγωνιστούμε ενάντια στις πολιτικές της κυβέρνησης και των δανειστών που βλέπουν τα απορρίμματα ως πηγή κερδών μεγάλων πολυεθνικών όπως είναι η Lafarge αδιαφορώντας για τις συνέπειες στην υγεία των τοπικών κοινωνιών και στο περιβάλλον.

Αυτές οι επιλογές των κυβερνώντων, στην Ελλάδα και σε ολόκληρο τον κόσμο, υπέρ των συμφερόντων των μεγαλοεπιχειρηματιών, των τραπεζιτών και των πολυεθνικών έχουν οδηγήσει τον πλανήτη σε μια περιβαλλοντική και οικονομική κρίση χωρίς προηγούμενο. Γι’ αυτό πέρα από τον αγώνα ενάντια στην καύση χρειάζεται να δυναμώσουμε τον αγώνα ενάντια στον καπιταλισμό, το σύστημα που έχει οδηγήσει το μεγαλύτερο μέρος του πλανήτη στη φτώχεια, την εξαθλίωση και την περιβαλλοντική καταστροφή και να παλέψουμε για μια κοινωνία με πραγματική δημοκρατία, σχεδιασμό της παραγωγής στη βάση των αναγκών μας και με σεβασμό στο περιβάλλον. Μια κοινωνία σοσιαλιστική, με την πραγματική έννοια της λέξης και όχι όπως ήταν το καθεστώς στην πρώην ΕΣΣΔ ή όπως την έχουν διασύρει κόμματα όπως το ΠΑΣΟΚ, ο ΣΥΡΙΖΑ κλπ. Έλα να δώσουμε αυτό τον αγώνα μαζί!