kinites

Τηλεπικοινωνίες: Τίποτα δεν μας χαρίζεται – Ανάγκη συντονισμένων απεργιών!

17078477_1150516341741473_2068084453_n
Βαγγέλης Κολτσίδης,
Πρόεδρος σωματείου εργαζομένων στη CYTA – Hellas

 

Τα τελευταία χρόνια δεχόμαστε μία διαρκή και ευθεία επίθεση στα εργασιακά μας δικαιώματα. Ο βασικός μισθός, ο οποίος αποτελεί μισθό πείνας, εξακολουθεί να ορίζεται με νόμο του κράτους και όχι σε συλλογική διαπραγμάτευση. Επιπλέον έχει θεσπιστεί υποκατώτατος μισθός για τους νέους εργαζόμενους, στην «αγορά εργασίας» επικρατεί ζούγκλα, ενώ όλο και περισσότεροι συνδικαλιστές της βάσης αντιμετωπίζουν διώξεις και περιστολή των δυνατοτήτων συνδικαλιστικής παρέμβασης.

Συνεργός στην επίθεση αυτή είναι βέβαια η πολιτική απογοήτευση, ειδικά των τελευταίων δύο ετών, και η απαξίωση του ρόλου των συνδικαλιστικών ενώσεων των εργαζομένων εξαιτίας των ξεπουλημένων ηγεσιών τους σε κεντρικό, κυρίως, επίπεδο.

Πρόκειται για μια λογική αντίδραση σε πρώτο χρόνο αλλά αδιέξοδη σε βάθος χρόνου. Το γεγονός ότι η πλειοψηφία των πολιτικών και συνδικαλιστικών ηγεσιών απολαμβάνει τα προνόμια που τους παρέχονται από το κράτος και το σύστημα και δεν υπερασπίζεται τα συμφέροντα των εργατικών και λαϊκών στρωμάτων τα οποία τους εκλέγουν, δεν σημαίνει ότι οι οργανωμένοι θεσμοί του κινήματος, δηλαδή η πολιτική οργάνωση και ο συνδικαλισμός είναι λάθος. Αντιθέτως, ακριβώς επειδή αυτοί που ορίζουν τον τρόπο οργάνωσης των οικονομικών και κοινωνικών σχέσεων μεταξύ των πολιτών (πολιτική) και των εργασιακών συνθηκών και απολαβών από τον παραγόμενο πλούτο των ίδιων των εργαζομένων (συνδικαλισμός) είναι άνθρωποι ιδιοτελείς, με δικά τους προσωπικά συμφέροντα, που ανήκουν σε διαφορετική κοινωνική τάξη από τη συντριπτική  πλειοψηφία της κοινωνίας, αποτελεί αναγκαία συνθήκη και ευθύνη η ενασχόληση μας με τα κοινά σε πολιτικό και κοινωνικό επίπεδο.

Κανένα από τα δικαιώματα που απολαμβάνουμε αυτή τη στιγμή (8ωρο, κοινωνική ασφάλιση, επιδόματα, συντάξεις, μισθοί) δεν έχει παραχωρηθεί οικειοθελώς αλλά αποτελούν κατακτήσεις του εργατικού κινήματος των προηγούμενων δεκαετιών. Το συμπέρασμα είναι απλό: οφείλουμε να οργανωνόμαστε συλλογικά και να διεκδικούμε τα δικαιώματά μας, αν δεν θέλουμε να χάσουμε κι αυτά που έχουμε.

Τηλεπικοινωνίες

Στον κλάδο των τηλεπικοινωνιών παρατηρείται μια εντεινόμενη επίθεση ενάντια στους εργαζόμενους, με γενικές τάσεις:

  • τη μείωση των εργαζομένων παρά την αύξηση του όγκου της εργασίας
  • τη μείωση των μισθών των εργαζομένων παρά την εντατικοποίηση της εργασίας
  • και τη μείωση του αριθμού των εργαζομένων με σταθερές σχέσεις και συμβάσεις αορίστου χρόνου, οι οποίοι αντικαθιστούνται από ενοικιαζόμενους – «φτηνούς» και χωρίς δικαιώματα εργαζόμενους.

CYTA – Hellas

Πριν λίγο καιρό, μέσα στις γιορτές των Χριστουγέννων, οι εργαζόμενοι στο δικό μας χώρο, τη CYTA – Hellas, δεχθήκαμε επιθέσεις, απολύσεις, προκλητική συμπεριφορά, ακόμα και προπηλακισμούς.

Η δικαιολογία της διοίκησης ήταν ότι η εταιρεία δεν τα πήγαινε καλά οικονομικά, πράγμα όμως το οποίο διαψεύσαμε παρουσιάζοντας τα στοιχεία μιας γενικά θετικής πορείας.

Ο ανταγωνισμός όμως της ελεύθερης οικονομίας αποκαλύπτει τον πραγματικό ανελεύθερο χαρακτήρα της, όπου τα κέρδη της μιας εταιρείας αποτελούν τις ζημιές της άλλης. Η διασφάλιση των κερδών και η μέγιστη επιδίωξη τους έχει σαν συστατικό στοιχείο επιτυχίας την όλο και μεγαλύτερη υπερ-εκμετάλλευση των εργαζομένων μέσα από τη μείωση της αμοιβής και την εντατικοποίηση της εργασίας τους.

Μια γενικότερη ματιά στο χώρο των εταιρειών τηλεπικοινωνίας, δείχνει πως ακόμη και στις πιο επικερδείς εταιρείες ακμάζει η εργοδοτική αυθαιρεσία και η καταπίεση. Θα μπορούσαμε μάλιστα να πούμε πως όσο πιο επικερδής είναι μια εταιρεία τόσο μεγαλύτερη εντατικοποίηση επιβάλει στους εργαζομένους της αντλώντας ακόμα μεγαλύτερα κέρδη.

Vodafone

Στην πολυεθνική εταιρεία Vodafone και στην θυγατρική της (από κοινού με την Wind) Victus, μετά την μείωση και την κατάργηση επιδομάτων προς τους εργαζόμενους, τις διαρκείς απολύσεις, την άρνηση ανανέωσης της συλλογικής σύμβασης εργασίας από το 2014 και τις απειλές για απολύσεις ακόμη και συνδικαλιστικών στελεχών οι εργαζόμενοι προχώρησαν σε επιτυχημένες απεργιακές κινητοποιήσεις.

Η εταιρεία όμως εμφανίζεται αποφασισμένη να εκμεταλλευτεί το ευνοϊκό κλίμα για τις μεγάλες επιχειρήσεις, από τη μια της υψηλής μακροχρόνιας ανεργίας και από την άλλη της υποταγής της κυβέρνησης στις απαιτήσεις των δανειστών, επιχειρώντας ακόμα και να διαλύσει τα εργατικά σωματεία, ενισχύοντας ακόμη περισσότερο τις συνθήκες εκμετάλλευσης των εργαζομένων της οπότε και της αύξησης της κερδοφορίας της.

Μετά την 24ωρη απεργία που πραγματοποιήθηκε στη Vodafone στις 4 Απρίλη η διοίκηση της εταιρίας δεν δίστασε να απολύσει άλλους δύο συναδέλφους με πολύ άσχημο τρόπο και να εκφοβίσει τα μέλη του ΔΣ του σωματείου και πρωτοπόρους εργαζομένους καλώντας τους σε πειθαρχικό συμβούλιο! Σαν αποτέλεσμα οι κινητοποιήσεις των συναδέλφων στη Vodafone συνεχίζονται.

Να αντισταθούμε συνολικά με σχέδιο και κλιμάκωση

Απέναντι σε αυτή την οργανωμένη επίθεση των εργοδοτών οφείλουμε να οργανωθούμε σαν εργαζόμενοι και να σχεδιάσουμε μαζικούς, συντονισμένους αγώνες με σχέδιο και προοπτική. Ο συντονισμός του κλάδου των τηλεπικοινωνιών και πληροφορικής που αποτελείται από τα σωματεία Wind, Vodafone, Nokia, ΣΜΤ, Πλαίσιο και Cyta Hellas έχει οργανώσει στο παρελθόν κάποιες πρώτες επιτυχημένες απεργιακές κινητοποιήσεις. Σ’ αυτό το δρόμο πρέπει να συνεχίσουμε και να εντείνουμε τις προσπάθειές μας.

Χρειαζόμαστε αγώνες που να αγκαλιάζουν όλο το χώρο των επιχειρήσεων νέων τεχνολογιών. Οι αγώνες μας πρέπει να είναι δυναμικοί, και να κλιμακώνονται στη βάση σχεδίου. Αν οι εργοδότες δεν πτοούνται με μια 24ωρη απεργία σε μια επιχείρηση τότε πρέπει να υπάρχει συνέχεια, η 24ωρη να αποτελεί το πρώτο βήμα στην προοπτική μιας 48ωρης απεργίας ή συνεχόμενων στάσεων εργασίας κρίνοντας ανάλογα με την διάθεση και τις αντικειμενικές συνθήκες.

Θα πρέπει παράλληλα να απευθυνθούμε στους καταναλωτές, εξηγώντας τους τις πραγματικές συνθήκες που επικρατούν στους χώρους εργασίας μας, για να σπάσουμε την προπαγάνδα των διοικήσεων που παριστάνουν τις ευαίσθητες και τις φιλοεργατικές. Θα πρέπει επίσης να απευθυνθούμε στους συναδέλφους μας στο εξωτερικό, καθώς οι περισσότερες από αυτές τις εταιρείες είναι πολυεθνικές.

Μόνο η αντίστασή μας μπορεί να βάλει φρένο στην αυθαιρεσία των εργοδοτών. Η δύναμη, στην πραγματικότητα είναι με τη δική μας πλευρά. Αν την αξιοποιήσουμε σωστά, μπορούμε να πετύχουμε νίκες. Και μπορούμε να δείξουμε το δρόμο και σε άλλους κλάδους των εργαζομένων που βρίσκονται σε παρόμοιες, αν όχι χειρότερες συνθήκες, με οργάνωση, ενότητα, αλληλεγγύη και ανθρωπιά.

 

 

 


Σχετικά άρθρα: