Τι σημαίνει να δουλεύεις στο λιανεμπόριο: συνέντευξη με εργαζόμενο της Public

18/08/2020
Comments off
160 Views
Διαβάστε παρακάτω συνέντευξη με τον Μάνθο Ταβουλάρη, εργαζόμενο και συνδικαλιστή στο λιανεμπόριο για την κατάσταση των εργασιακών δικαιωμάτων στην εταιρεία Public στην οποία εργάζεται, όπως και για την κατάσταση του συνδικαλισμού στο χώρο του. 

  • Ποια είναι η κατάσταση στον εργασιακό σου χώρο; Ποια είναι τα προβλήματα και το κλίμα ανάμεσα στους εργαζόμενους; Ποια είναι τα σχέδια της εργοδοσίας; 

Για αρχή θα πρέπει να πω πως ο εργασιακός μου χώρος αποτελείται από 51 καταστήματα Public και τα 12 καταστήματα της Media Markt που απορροφήθηκαν πρόσφατα από την εταιρεία Retail World (Public). Σε αυτό το σύνολο των 63 καταστημάτων θα πρέπει να προσθέσουμε και τα γραφεία της εταιρείας, καθώς στεγάζει εκατοντάδες συναδέλφους. Ο συνολικός αριθμός των εργαζομένων στη εταιρεία είναι από 2.500 και πάνω. Είναι δύσκολο να εκτιμήσει κανείς τον πραγματικό αριθμό των εργαζομένων διότι στα Public εργάζονται και «προωθητές» (merchanisers) μέσω εργολαβιών που προσλαμβάνονται προς όφελος άλλων εταιριών όπως για παράδειγμα η εταιρία Παπαστράτος. Εργάζονται και συνάδελφοι της Wind καθώς και εργολαβικά συνεργεία καθαρισμού. Πρόσθετα προσλαμβάνονται εκατοντάδες «εποχιακοί – ορισμένου χρόνου» συνάδελφοι με μικρές συμβάσεις. 

Το σωματείο μας θεωρεί όλον αυτόν τον κόσμο συναδέλφους και συναδέλφισσες κι αυτό αποτυπώνεται και στην πρόταση του σωματείου μας για υπογραφή για Σ.Σ.Ε. (Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας) για όλους/ες τους/τις εργαζόμενους/ες. 

Τα προβλήματα στην εταιρεία ποικίλουν και ο κάθε εργαζόμενος/η εστιάζει σε διαφορετικά θέματα, ανάλογα με την ηλικία του και την χρονιά πρόσληψης. Οπότε, η κατανόηση των προβλημάτων δεν είναι κοινή εμπειρία. Για παράδειγμα η κατάργηση των κλαδικών συμβάσεων εργασίας και η επιβολή ατομικών συμβάσεων με τις αντίστοιχες δραστικές μειώσεις μισθών (το 2012) καθώς και η κατοπινή σταδιακή κατάργηση της Κυριακάτικης Αργίας (από το 2013) αφορούσε άμεσα μια γενιά εργαζομένων, ένα μεγάλο κομμάτι των οποίων έχει αντικατασταθεί μέσω απολύσεων ή και παραιτήσεων. Έτσι πολλοί εργαζόμενοι δεν έχουν πολλά χρόνια στην εταιρεία, ή ενηλικιώθηκαν σε μια σκληρή μνημονιακή Ελλάδα. Για παράδειγμα μια εργαζόμενη νεολαία που έχει προσληφθεί τα τελευταία 1-2 χρόνια δεν έχει εικόνα εργασιακού βίου με άθικτη την Κυριακάτικη αργία, ούτε φυσικά μισθολογικές ωριμάνσεις ή ακόμα επίδομα ταμείου και επίδομα παιδιού. 

Ωστόσο, παρά τον πολυκερματισμό του εργασιακού σώματος σε γενικές γραμμές μπορούμε να πούμε πως οι πιο κραυγαλέες ανάγκες των συναδέλφων είναι μισθολογικές. Ενώ τα σπαστά ωράρια σε μεγάλα καταστήματα (επιβλήθηκε το 2012 με το 3ο μνημόνιο) μέχρι τις μέρες μας θεωρούνται από όλους απεχθέστατα καθώς δε λαμβάνονται υπ’ όψιν οι αυξημένες ανάγκες και υποχρεώσεις των εργαζομένων ύστερα από αλλεπάλληλα χρόνια οικονομικής λιτότητας. Κοινός τόπος επίσης είναι η χρόνια υποστελέχωση της εταιρείας. 

Το εργασιακό κλίμα στα Public χαρακτηρίζεται από τη διαρκή εντατικοποίηση που προκαλεί άγχος στους εργαζόμενους. Δεν έχει κανείς παρά να διαβάσει κριτικές των ίδιων των εργαζομένων στο Indeed.gr για το πόσο «όμορφα» είναι να δουλεύει κανείς στην εταιρεία. Από την άλλη πλευρά, οι χρυσοπληρωμένες διαφημίσεις με «εργαζόμενους» στα Public με χαμογελαστά, φωτεινά πρόσωπα που ζουν το όνειρο τους, αφορούν σε μια άλλη πραγματικότητα. 

Βελτιώσεις τα τελευταία χρόνια έχουν επέλθει με τη δράση του σωματείου μας ή -παλαιότερα- με τη βοήθεια μελών του σωματείου μας και του κλαδικού μας σωματείου (ΣΥΒΧΨΑ). Αυτές αφορούσαν καθαριότητα, τοποθέτηση σκαμπό, ταμειακά ελλείματα, απλήρωτες υπερωρίες κτλ. 

  • Υπάρχει συμμετοχή των εργαζομένων στις διαδικασίες του σωματείου; 

Είναι πολύ αισιόδοξο το γεγονός της συμμετοχής των εργαζομένων στις διαδικασίες του σωματείου, ωστόσο, είμαστε ένα νεοσύστατο σωματείο. Φυσικά, η εταιρεία Public και κατά προέκταση ο όμιλος στον οποίο συμμετέχει, δε χάρηκαν και πολύ με την ίδρυση του σωματείου. Στην πραγματικότητα όμως είναι οι ίδιες οι συνθήκες εργασίας και το παραγωγικό μοντέλο που προωθείται στον ιδιωτικό τομέα, που δημιουργούν και θα δημιουργούν τις αντιδράσεις των εργαζόμενων και καθιστούν αναγκαία τη συνδικαλιστική δράση. Το σωματείο επιδιώκει να δώσει συλλογική και οργανωμένη έκφραση στην αγανάκτηση που υπάρχει σε όλη την εταιρεία.   

Το στοίχημα για όλους μας είναι εάν η εργατική τάξη, όχι μόνο στα καταστήματα Public, αλλά και σε άλλα σωματεία ή και η ανοργάνωτη εργατική τάξη θα πει «μας αξίζει μια καλύτερη ζωή». Καμία εργαζόμενη/ος δε λέει «δε θέλω συλλογική σύμβαση», «δε θέλω αύξηση». 

Βέβαια, η μόνιμη δικαιολογία της εταιρείας από το 2012, είναι ότι η οικονομική κρίση την ανάγκασε να επιβάλει ατομικές συμβάσεις, να υιοθετήσει τον υποκατώτατο μισθό (πριν καταργηθεί με νόμο) τα σπαστά ωράρια κτλ. Παρουσιάζει ως ανέφικτη την οποιαδήποτε μισθολογική αύξηση ακόμα και το επίδομα παιδιού! Έτσι φτάσαμε στα τέλη του 2020 με 63 καταστήματα και με γραφεία σε ένα κερδοφόρο όμιλο. Ας ρίξει κάνεις μια μάτια στο σχετικό άρθρο του Ημεροδρόμου

Τώρα φυσικά η πανδημία δημιουργεί περισσότερες δυσκολίες, καθώς η διαχείριση της από την κυβέρνηση βοηθάει τους εργοδότες να φορτώσουν τα βάρη κι αυτής της κρίσης στις πλάτες των εργαζόμενων. 

Η εργασιακή ανασφάλεια και η στήριξη του κεφαλαίου από διαδοχικές κυβερνήσεις είναι πραγματικό εμπόδιο στη παραδοσιακή συνδικαλιστική δράση. Όμως δεν θα πρέπει να ξεχάσουμε ότι η συνεπής συνδικαλιστική δράση έξω από τα πλοκάμια των εργοδοτών ήταν πάντα δύσκολη υπόθεση. Οι εργατοπατέρες της ΓΣΕΕ από τη δεκαετία του ’90 έχουν σταδιακά εγκαταλείψει τους εργαζόμενους στο λιανεμπόριο, όπως και τόσους άλλους άλλωστε. Δεν χάνουμε το θάρρος μας επειδή αντιλαμβανόμαστε ότι η υπόθεση του σωματείου μας είναι στη πραγματικότητα υπόθεση όλου του εργατικού κινήματος. Εκεί που βαδίζουμε έχουν περπατήσει τόσα μα τόσα αδέλφια μας ακόμα και σε πιο σκληρούς καιρούς. Αρνούμαστε να παραιτηθούμε από την ελπίδα κι από την κληρονομιά του εργατικού κινήματος. 

  • Ποιες κινητοποιήσεις σχεδιάζετε το επόμενο διάστημα; 

Θα ήθελα να είναι πολλές… τόσες, όσες και τα προβλήματα. Όμως το σωματείο μας είναι απλώς ένα σωματείο στον ιδιωτικό τομέα. Οι όποιες αποφάσεις για κινητοποιήσεις αποτελούν αρμοδιότητα των συλλογικών οργάνων του σωματείου και των μελών που συμμετέχουν σε αυτό.