Θέλουμε ένα Δήμο Θεσσαλονίκης καθαρό από φασίστες

Του Θανάση Μαρίνη, υποψηφίου δημοτικού συμβούλου με το αριστερό ριζοσπαστικό σχήμα «Η Πόλη Ανάποδα» στο Δήμο Θεσσαλονίκης


Είναι εμφανές ότι η άνοδος της ακροδεξιάς είναι μια διεθνής τάση. Από τους αντιδραστικούς προέδρους Τράμπ και Μπολσονάρου, μέχρι την «διεθνή της ακροδεξιάς» που προσπαθεί να φτιάξει ο Ιταλός υπουργός εσωτερικών Σαλβίνι, η άκρα δεξιά πατάει πάνω στην απελπισία και την οργή του κόσμου και προσπαθεί να την στρέψει σε συντηρητική και εθνικιστική κατεύθυνση.

Η τάση αυτή ευνοεί φυσικά και τους πιο «ακραίους» της ακροδεξιάς πολυκατοικίας, τους νεοναζί, που προσπαθούν να αξιοποιήσουν και αυτοί την αγανάκτηση του κόσμου από τη σαπίλα του συστήματος και την ενσωμάτωση πολλών κομμάτων τύπου ΣΥΡΙΖΑ για να εμφανιστούν ως «αντισυστημικοί».

Ακροδεξιά μπουμπούκια

Στην Ελλάδα, στο εύφορο έδαφος της απελπισίας, της παρατεταμένης οικονομικής ανέχειας, της έλλειψης προοπτικών και της κρίσης της Αριστεράς και των συνδικάτων, φυτρώνουν όλων των ειδών τα ακροδεξιά μπουμπούκια. Από τις θεωρίες συνωμοσίας του Άδωνι Γεωργιάδη, στο ακροδεξιό παραλήρημα του Μπογδάνου για εισβολή τανκς στην ΕΡΤ και από εκεί στους νεόκοπους μακεδονομάχους που επενδύουν στο μίσος και πουλάνε πατριωτισμό για να χτίσουν τις πολιτικές τους καριέρες.

Φυσικά, ο πιο μεγάλος κίνδυνος συνεχίζει να είναι η δράση των ναζιστών της Χρυσής Αυγής και των παραφυάδων τους. Από την άλλη, η πολύχρονη δίκη της εγκληματικής οργάνωσης, σε συνδυασμό με την συστηματική και μαχητική δράση του αντιφασιστικού κινήματος έχει περιορίσει σε ένα βαθμό τις οργανωμένες επιθέσεις των ταγμάτων εφόδου.

Παρόλα αυτά, σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να υποτιμήσουμε το κίνδυνο. Παρά τις συνεχείς αποκαλύψεις για τον εγκληματικό χαρακτήρα της Χρυσής Αυγής βλέπουμε τα ποσοστά της να παραμένουν ψηλά, δείχνοντας ότι έχει εδραιώσει μια βάση υποστηρικτών.

Με αφορμή το Μακεδονικό

Τα προηγούμενα χρόνια, παρά τα σημαντικά εκλογικά τους ποσοστά, οι φασίστες δεν κατάφεραν να συγκροτήσουν μια μαχητική παρουσία στην πόλη. Οι προσπάθειές τους να εμφανιστούν σε γειτονιές και χώρους τις περισσότερες φορές έπεσαν στο κενό, κυρίως χάρη στην έγκαιρη παρέμβαση του αντιφασιστικού κινήματος και της Αριστεράς. Οι φασιστικές φιέστες τους στο άγαλμα του Μ. Αλεξάνδρου τα τελευταία χρόνια ακυρώνονται, ενώ η προσπάθειά τους το 2014 να μετατρέψουν την πλατεία Δυρραχίου στο Σιδηροδρομικό Σταθμό σε κάτι σαν τον «Άγιο Παντελεήμονα της Θεσσαλονίκης» απέτυχε. Επίσης, τουλάχιστον σε πρώτη φάση, οι προσφυγικές ροές συνάντησαν ένα εντυπωσιακό κύμα αλληλεγγύης, κάτι που έβαλε φρένο στη δράση των ακροδεξιών.

Το τελευταίο χρόνο, όμως, βλέπουμε μια προσπάθεια επανεμφάνισης των φασιστών. Τα συλλαλητήρια για το Μακεδονικό, που παραδοσιακά στην πόλη μας γνωρίζουν μια σχετική κοινωνική αποδοχή, σε συνδυασμό με τη μαζική απογοήτευση που έχει προκαλέσει η υποταγή του ΣΥΡΙΖΑ και την αδυναμία της ριζοσπαστικής Αριστεράς να χτίσει έναν μαζικό πόλο αντίστασης, έστρωσαν το έδαφος έτσι ώστε να προκύψει μια ιδιότυπη κατάσταση. Εμφανίστηκε ακροδεξιά αντιπολίτευση στην κυβέρνηση που προσπάθησε να κινητοποιήσει στρώματα του πληθυσμού και να τα βγάλει στο δρόμο. Όπως προσπάθησε και να οργανώσει κύμα μαθητικών καταλήψεων με εθνικιστικό περιεχόμενο.

Για να είμαστε καθαροί, ο κόσμος που κατέβηκε στα συλλαλητήρια δεν είναι στην πλειοψηφία τους ούτε εθνικιστές ούτε φασίστες. Αυτοί όμως που έδωσαν τον τόνο, αυτοί που κυριάρχησαν πολιτικά, αυτοί που βγήκαν κερδισμένοι από όλη τη διοργάνωση είναι ακριβώς αυτοί: φασιστικοί και εθνικιστικοί κύκλοι. Οι επιθέσεις σε μετανάστες αυξήθηκαν (πχ η επίθεση με μολότοφ σε σπίτι προσφύγων στη Νεάπολη στις 19/2). Το ίδιο και οι επιθέσεις σε στέκια, κοινωνικούς χώρους, αλλά και προοδευτικούς ανθρώπους της πόλης.

Οι φασίστες και οι Δήμοι

Σε αυτό το περιβάλλον, στις δημοτικές εκλογές στο Δήμο Θεσσαλονίκης θα κατέβουν αρκετοί υποψήφιοι που θα προσπαθήσουν να πατήσουν στο ακροδεξιό ρεύμα (Κουριαννίδης, Καλόγηρος, Νασιούλας, Ψωμιάδης) και βέβαια οι νεοναζί της Χρυσής Αυγής με το όνομα «Ελληνική Αυγή» και υποψήφιο δήμαρχο τον Α. Ματθαιόπουλο.

Η «παρέμβαση» της Χρυσής Αυγής στις εκλογές έχει κατά τη γνώμη μας σοβαρούς κινδύνους για τις τοπικές κοινωνίες και πρέπει να αντιμετωπιστεί αποφασιστικά.

Το τι επιδιώκει η Χρυσή Αυγή από την συμμετοχή της στις εκλογές μας το είχε πει ο Η. Παναγιώταρος (σήμερα υποψήφιος περιφερειάρχης στην Αττική) πριν τις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2010, όταν το κόμμα του δεν είχε πάνω του τα φώτα της δημοσιότητας και μπορούσαν να μιλάνε πιο ανοιχτά για τις πραγματικές τους προθέσεις. Είχε δηλώσει λοιπόν πως «είμαστε εθνικιστές και το µίσος είναι υγιές συναίσθημά του ανθρώπου» και ότι «άμα η Χρυσή Αυγή βγάλει δημοτικό σύμβουλο στην Αθήνα, θα γίνει πογκρόμ». Η Χρυσή Αυγή σε εκείνες τις εκλογές εξέλεξε δημοτικό σύμβουλο τον Μιχαλολιάκο στην Αθήνα, και τον Μάη του 2011 είχαμε το πογκρόμ που οργάνωσε η ναζιστική συμμορία με αφορμή την δολοφονία του Μανώλη Καντάρη. Στο πογκρόμ αυτό, του οποίου ηγήθηκε ο σημερινός υποψήφιος δήμαρχος Αθήνας Η. Κασιδιάρης, υπήρξαν 100 μετανάστες τραυματίες, 12 από αυτούς μαχαιρωμένοι, και ένας νεκρός.

Με αυτούς τους τρόπους αξιοποιούν οι φασίστες τις εκλεγμένες θέσεις τους.

Αποκάλυψη των θέσεων των φασιστών

Και σε αυτές τις δημοτικές εκλογές, οι φασίστες θα προσπαθήσουν να αξιοποιήσουν την πιο «χαλαρή» ψήφο για να την μετρήσουν ως πολιτική στήριξη στην εγκληματική τους δράση.

Οι αριστερές παρατάξεις που κατεβαίνουν σε αυτές τις εκλογές πρέπει σε αυτό το θέμα να συγκροτήσουν κοινό μέτωπο με στόχο να μπει φρένο στην «προεκλογική» εκστρατεία μίσους των φασιστών, να ακυρωθούν οι συγκεντρώσεις τους και να μειωθούν τα ποσοστά που θα πάρουν.

Πρέπει όμως ταυτόχρονα να αποκαλυφθεί και ο συστημικός χαρακτήρας των θέσεων τους, προκειμένου να δημιουργηθούν ρήγματα σε στρώματα που σκέφτονται να τους στηρίξουν.

Για παράδειγμα, ο υποψήφιος δήμαρχος Θεσσαλονίκης Ματθαιόπουλος δηλώνει ότι θεωρεί «ρηχά προβλήματα» τις υποδομές, τους χώρους πρασίνου, τις συγκοινωνίες κτλ, και θεωρεί σημαντικό ότι η Θεσσαλονίκη χάνει την αίγλη της λόγω Τούρκων και Εβραίων τουριστών! Σε συνέντευξη τους μας λέει ότι «πλέον βγαίνεις και λες ότι η Μακεδονία είναι ελληνική και σε πάνε στο αυτόφωρο και στο κρατητήριο» και ότι «πλέον η Θεσσαλονίκη δεν αποκαλείται Μακεδονία»(!!!). Βέβαια, για το μουσείο ολοκαυτώματος λέει πως αν ήταν ξεκάθαρο ότι γινόταν για να βγάλει ο Δήμος λεφτά «χίλιες φορές έτσι θα το σεβότανε». Στην ίδια συνέντευξη κάνει ξεκάθαρες τις προθέσεις του, λέγοντας «εγώ αυτό που έχω να πω για τους ανθρώπους αυτούς που λένε ότι η ελληνική κοινωνία έχει λάβει χαρακτηριστικά ρατσιστικά ή φασιστικά, ότι δεν έχουνε δει τίποτα. Και ας το εκλάβουν αυτό αν θέλεις εντός εισαγωγικών ως απειλή».

Στα πραγματικά προβλήματα δεν έχουνε απάντηση

Είναι ξεκάθαρό ότι οι φασίστες στα πραγματικά προβλήματα της κοινωνίας δεν έχουν να δώσουν καμία απάντηση.

Για παράδειγμα οι ναζιστές ψήφισαν ενάντια στη μετατροπή της Πλατείας Ελευθερίας σε χώρο πρασίνου, ενώ στηρίζουν την συνεχή καταπάτηση του ελεύθερου χώρου μέσα από την εξάπλωση των τραπεζοκαθισμάτων των καταστημάτων εστίασης. Φυσικά, να υπενθυμίσουμε την επί της ουσίας στήριξή τους τόσο στη δημιουργία του εργοστασίου Χρυσού στη Χαλκιδική όσο και στην «υπό όρους» λειτουργία εργοστασίων καύσης απορριμμάτων. Αυτά και άλλα παραδείγματα, δείχνουν ότι, σε τελική ανάλυση, δεν είναι παρά ακόμα ένα κόμμα που υποτάσσεται στα συμφέροντα του κεφαλαίου.

Στην Θεσσαλονίκη ο Ματθαιόπουλος δεν φαίνεται να είναι τόσο φιλικός προς τους τουρίστες, αλλά ο εκπρόσωπος της Ελληνικής Αυγής στην Κρήτη Γιώργος Σπυρόπουλος σε ομιλία του ζήτησε να εκμεταλλευτεί η περιφέρεια την τρομοκρατική επίθεση στην Τουρκία για να φέρει τουρίστες προς την Ελλάδα!

Όσο για τα οικονομικά ζητήματα, εκεί οι θέσεις της Χρυσής Αυγής απλά… δεν υπάρχουν. Πολύ ψηλά στην ατζέντα τους βάζουν το θέμα της διαπλοκής. Αλλά στη Θεσσαλονίκη δεν τους παίρνει και πολύ για κάτι τέτοιο. Ο υποψήφιος περιφερειάρχης τους Α. Γρέγος ανήκε στο κύκλωμα Παπαγεωργόπουλου που κατέκλεψε την πόλη…

Για μια πόλη καθαρή από φασίστες

Χρειάζεται δυναμική απάντηση απέναντι σε όλα αυτά. Κάθε προοδευτικός πολίτης, όλες οι αριστερές παρατάξεις, το αντιφασιστικό κίνημα, τα σωματεία και οι κινήσεις πολιτών πρέπει να παλέψουν για:

  • Έναν Δήμο καθαρό από φασίστες. Το Δημοτικό Συμβούλιο να πάρει απόφαση ότι ο φασισμός δεν είναι ανεκτός στην πόλη. Σε όλους τους χώρους του Δήμου να αναρτηθούν πινακίδες με την ένδειξη «ζώνη ελεύθερη από φασίστες».
  • Απομάκρυνση των γραφείων των φασιστικών οργανώσεων από την πόλη.
  • Να μη δίνονται οι χώροι του Δήμου για τις εκδηλώσεις μίσους των νεοναζί.
  • Δωρεάν παραχώρηση χώρων σε συλλογικότητες και οργανώσεις του αντιφασιστικού κινήματος.
  • Δομές και έμψυχο δυναμικό (γιατροί, ψυχολόγοι, κτλ) για υλική προστασία και ηθική υποστήριξη κάθε θύματος ή στόχου των φασιστών.
  • Καθιέρωση μήνα αντιφασιστικής δράσης με εκδηλώσεις, καμπάνιες, εκστρατείες σε σχολεία, εργασιακούς χώρους και γειτονιές από τις 18 Σεπτέμβρη (ημέρα που δολοφονήθηκε ο Π. Φύσσας) ως τις 30 Οκτώβρη (μέρα απελευθέρωσης της Θεσσαλονίκης από τους Ναζί).
  • Αδελφοποίηση με πόλεις από όλες τις γειτονικές βαλκανικές χώρες και της Τουρκίας, με πολιτιστικές και πολιτικές ανταλλαγές, δράσεις αλληλεγγύης κοκ.
  • Συντονισμός με προοδευτικούς δήμους σε πανευρωπαϊκό επίπεδο με στόχο την κοινή πάλη ενάντια στο ρατσισμό-εθνικισμό-φασισμό, τη λιτότητα και τη βαρβαρότητα.
  • Έμπρακτη αλληλεγγύη σε πρόσφυγες και μετανάστες. Δημοτικές δομές, εντός του αστικού ιστού, αξιοπρεπούς στέγασης και σίτισης προσφύγων με τη συμμετοχή εργαζομένων και της τοπικής κοινωνίας στη διοίκηση.
  • Ανάδειξη του σύγχρονου πολιτισμικού πλούτου που φέρνει στην πόλη η παρουσία νέων μεταναστών/τριων και προσφύγων. Δράσεις που θα χτίζουν γέφυρες επικοινωνίας και θα αναδεικνύουν τα κοινά βιώματα, παραδόσεις, κτλ.
  • Ανάδειξη της πολυπολιτισμικής και αντιφασιστικής ιστορίας της πόλης, όχι με όρους εμπορευματικούς και τουριστικούς, αλλά για να βγει στην επιφάνεια η ιστορική μνήμη.