Τετιάνα Καμπάκ: μετά από 7 μήνες αγώνα οι καθαρίστριες της ΟΣΥ πετύχαμε μια μεγάλη νίκη

Συνέντευξη με την Τετιάνα Καμπάκ, πρόεδρο της προσωρινής διοικούσας επιτροπής του ΣΕΡΚΑ.

 

 

Το «Ξεκίνημα» μίλησε με την Τετιάνα Καμπάκ, καθαρίστρια στο αμαξοστάσιο του Ελληνικού και πρόεδρο της προσωρινής διοικούσας του Σωματείου Εργαζομένων στην Καθαριότητα (ΣΕΡΚΑ). Η Τετιάνα μας μίλησε για τον πολύμηνο αγώνα των καθαριστριών της Ο.ΣΥ. και για την πρόσφατη διάταξη που ψήφισε η βουλή, με βάση την οποία οι καθαρίστριες μπορούν να προσληφθούν απευθείας από τον οργανισμό, καταργώντας έτσι τον παρασιτικό ρόλο των εργολάβων-δουλεμπόρων. Η συνέντευξη που ακολουθεί έγινε με τη βοήθεια μεταφραστή για την πιο ακριβή απόδοση των λεγομένων της Τετιάνας η οποία είναι ρωσικής καταγωγής. 

 

DSC04528

ΕΡΩΤΗΣΗ: Τετιάνα, πες μας καταρχήν δυο λόγια για τη διάταξη που ψηφίστηκε στη βουλή

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Η απόφαση αυτή είναι μια μεγάλη νίκη που ήρθε μετά από μήνες σκληρού αγώνα. Υπάρχουν βέβαια ακόμη ανοιχτά ζητήματα, αφού ο εργολάβος εξακολουθεί να μας χρωστάει τους μισθούς από το Μάη και μετά, όπως και μισθούς από το 2013.

Δεν ξέρουμε πως θα κυλήσουν οι επόμενοι μήνες μέχρι τη λήξη της σύμβασης της εργολαβικής εταιρείας Λινκ Απ στην οποία δουλεύουμε με την Ο.ΣΥ., αλλά το σίγουρο είναι ότι δεν εφησυχάζουμε και συνεχίζουμε να διεκδικούμε αυτά που μας οφείλει.

Πως ξεκίνησαν όλα αυτά;

Ο αγώνας μας κρατάει από τις 26 του Γενάρη, περίπου 7 μήνες.

Η απεργία ξεκίνησε εξαιτίας των μισθών που μας χρωστούσε ο εργολάβος. Τα περασμένα Χριστούγεννα μας άφησε απλήρωτες, αν και είχε υποσχεθεί ότι θα μας έδινε τουλάχιστον… 100 (!) ευρώ για να περάσουμε τις γιορτές, μέχρι το τέλος Δεκέμβρη. Δεν έδωσε ούτε καν αυτά τα ψίχουλα! Έτσι ξεκίνησε η πρώτη απεργία, αφού πλέον δεν υπήρχε καμία εμπιστοσύνη ότι θα μας πληρώσει και βέβαια η «υπομονή» που ζητούσε ο εργολάβος είχε εξαντληθεί.

Πότε δημιουργήθηκε το σωματείο σας;

Το σωματείο μας είναι καινούριο και βγήκε μέσα από τον αγώνα. Δημιουργήθηκε το Φλεβάρη, όταν προέκυψε η ανάγκη να έχουμε ένα «όπλο» για να οργανώσουμε τις κινητοποιήσεις μας. Πριν από αυτό υπήρχε φόβος ανάμεσα στις εργαζόμενες, δεν ξέραμε ποια ήταν τα δικαιώματά μας και πως μπορούσαμε να τα διεκδικήσουμε.

Αρκετές από εμάς δυσκολεύονται να μιλήσουν καλά ελληνικά. Το σωματείο, όπως και ο αγώνας, ξεκίνησε από το αμαξοστάσιο του Ελληνικού, αλλά στην πορεία άρχισαν να μπαίνουν εργαζόμενες και από άλλα αμαξοστάσια. Σε όλη την πορεία του αγώνα, είχαμε τακτικές συνελεύσεις για να αποφασίζουμε τα επόμενα βήματά μας. Σήμερα πλέον, στο σωματείο συμμετέχουν καθαρίστριες από όλα τα αμαξοστάσια, περίπου 90 συνολικά.

Στην πορεία του αγώνα, πίστευες ότι θα φτάσετε σε αυτή τη νίκη;

Όλο το διάστημα του αγώνα, πίστευα ότι θα τα καταφέρουμε να νικήσουμε.

Έλεγα στις συναδέλφισσές μου ότι υπάρχει ένας δρόμος, ο δρόμος του αγώνα, που πρέπει να ακολουθήσουμε μέχρι το τέλος και να μην αποπροσανατολιζόμαστε από την τρομοκρατία και την παραπληροφόρηση της προϊσταμένης Αλντέα Αλεξανδρίνας, και του αφεντικού.

Η προϊσταμένη στο αμαξοστάσιο του Ελληνικού έχει απολυθεί, αλλά όλα δείχνουν ότι θα ξαναπάρει πίσω τη θέση της. Τι σημαίνει αυτό για σας;

Η παρουσία της προϊσταμένης Αλεξανδρίνας Αλντέα στο αμαξοστάσιο είναι για μας πρόκληση. Αυτή η γυναίκα από τη στιγμή που έγινε προϊστάμενη ποτέ δε δούλεψε. Έδινε όλα τα λεωφορεία σε μας, δηλαδή με την απειλή της απόλυσης (λόγω των στενών της σχέσεων με τον εργολάβο αλλά και «πλάτες» στη διοίκηση της ΟΣΥ) μας ανάγκαζε να καθαρίζουμε και τα δικά της λεωφορεία, ενώ η ίδια έκοβε βόλτες με τους οδηγούς, καπνίζοντας, φορώντας γόβες στιλέτο και μίνι φορέματα. Μας αντιμετώπιζε υποτιμητικά, μας μιλούσε με ένα εξαιρετικά προσβλητικό τρόπο, χωρίς κανένα σεβασμό, ή ευγένεια – το τσιράκι του αφεντικού, με τραμπούκικες μεθόδους, απειλές εκβιασμούς και υβριστική συμπεριφορά. Σε κάθε μας απεργία, ήταν με το μέρος του αφεντικού και λειτουργούσε απεργοσπαστικά, προσπαθώντας να υποσκάψει τον αγώνα μας.

Ο μισθός της βέβαια ήταν υπερδιπλάσιος του δικού μας. Όταν εμείς μετά, από μια κινητοποίηση μας καταφέραμε να σταματήσουμε την προσπάθεια της ΟΣΥ να φέρει την επόμενη εργολαβική εταιρεία, ΕΥΚ, για να απολύσει όσες από εμάς είχαμε μπει μπροστά στον αγώνα, αυτή προχώρησε σε «απεργία» μαζί με 4-5 άλλα άτομα που αποτελούν την στενή κλίκα της με στόχο να προσφέρει στην ΟΣΥ τα επιχειρήματα για να κηρύξει έκπτωτη την Λινκ και να πάρει την ΕΥΚ, με την οποία προφανώς αυτή είχε ήδη κλείσει συμφωνία.

Απευθυνόμενη σε εμάς, έλεγε πως όταν φύγουμε (μέσα από τις δικές της ενέργειες) θα κόψει τούρτα στην πύλη του αμαξοστασίου για να το γιορτάσει!

Από τις 19 Ιούλη που απολύθηκε, καθαρίζουμε από 15 λεωφορεία κάθε βράδυ, ενώ όσο ήταν προϊσταμένη μας ανάγκαζε να καθαρίζουμε 19 – 20 λεωφορεία!

Τώρα μαθαίνουμε ότι έγινε τριμερής συνάντηση στο υπουργείο εργασίας (υπ. Εργασίας, ΕΚΑ και τη Λινκ Απ) κι ότι το Εργατικό Κέντρο Αθήνας και ο γεν. γραμματέας του υπουργείου Εργασίας, κ. Νεφελούδης απαίτησαν την επαναπρόσληψή της! Πρόκειται για σκάνδαλο!

Λένε ότι δεν είναι υπέρ της απόλυσης καμίας εργαζόμενης! Η Αλντέα δεν είναι εργαζόμενη – κατ’ αρχήν γιατί ποτέ δεν εργάστηκε! Είναι η προσωποποίηση του χαφιεδισμού, και των σχέσεων διαφθοράς και της «μαφίας» που λυμαίνεται το δημόσιο μέσα από τις εργολαβίες! Πέρα από μηνύσεις εναντίον της υπάρχουν και δύο αποφάσεις της Επιθεώρησης Εργασίας που καταδικάζουν την τραμπούκικη συμπεριφορά της Αλντέα! Παρ’ όλα αυτά ο γεν. γραμματέας του υπ. Εργασίας τη στηρίζει! Γιατί γίνεται αυτό το πράγμα;

Εμείς δεν πρόκειται να ησυχάσουμε! Όποιοι πάρουν την ευθύνη της απόφασης για επιστροφή της Αλντέα στο αμαξοστάσιο του ελληνικού παίρνουν και την ευθύνη για την αναταραχή που θα ακολουθήσει!

 

 

 


Σχετικά άρθρα

Θεματικές