Τα τρομοκρατικά χτυπήματα στην Ευρώπη και ο κοινός αγώνας των λαών

Το τελευταίο διάστημα πραγματοποιήθηκαν τέσσερις τρομοκρατικές επιθέσεις – στο Παρίσι, στη Νίκαια της Γαλλίας, στη Βιέννη της Αυστρίας καθώς και στην Καμπούλ του Αφγανιστάν. Ο συνολικός απολογισμός των αιματηρών επιθέσεων είναι 30 νεκροί και δεκάδες τραυματίες.

Στις 16 Οκτώβρη η Γαλλία συγκλονίστηκε από την εν ψυχρώ δολοφονία του Σαμουέλ Πατί, ενός καθηγητή που αποκεφαλίστηκε σ’ ένα προάστιο του Παρισιού επειδή έδειξε σκίτσα του Μωάμεθ κατά τη διάρκεια μαθήματος με θέμα την ελευθερία της έκφρασης.

Δεκατρείς μέρες αργότερα, στις 29 Οκτώβρη, άλλη μια επίθεση σκόρπισε τον τρόμο στη Γαλλία. Ο δολοφόνος Μπραχίμ Αουσαουί μπήκε στον καθεδρικό ναό Νοτρ Νταμ στο κέντρο της Νίκαιας με σκοπό να δολοφονήσει, με αποτέλεσμα να αποκεφαλίσει μια 60χρονη, να κόψει το λαιμό ενός 55χρονου και να μαχαιρώσει μια 44χρονη.

Στις 2 Νοέμβρη, 4 άνθρωποι σκοτώθηκαν και 22 ακόμα τραυματίστηκαν από επίθεση που πραγματοποιήθηκε στο κέντρο της Βιέννης.

Την ίδια μέρα, 2 Νοέμβρη, 22 φοιτητές σκοτώθηκαν από επίθεση στο πανεπιστήμιο της Καμπούλ. Πρόκειται για τη δεύτερη επίθεση σε εκπαιδευτικό κέντρο της Καμπούλ σε μία εβδομάδα, μετά το χτύπημα σε κέντρο εκπαίδευσης στις 25 Οκτωβρίου, με 24 νεκρούς

Το κοινό στοιχείο που χαρακτηρίζει όλες τις παραπάνω επιθέσεις είναι το γεγονός ότι το Ισλαμικό Κράτος (ISIS) είτε ανέλαβε επίσημα την ευθύνη των επιθέσεων, είτε είχε δεσμούς με τους δολοφόνους.

Η διπροσωπία της άρχουσας τάξης

Οι ηγέτες του πλανήτη έτρεξαν να εκφράσουν την οργή και τη λύπη τους απέναντι σ’ αυτές τις επιθέσεις δηλώνοντας γι’ άλλη μια φορά «αποφασισμένοι να πατάξουν την τρομοκρατία».

Στην πραγματικότητα όμως θα αξιοποιήσουν αυτές τις τραγικές επιθέσεις για να επιτεθούν ακόμα περισσότερο στα δικαιώματα των φτωχών χωρών εντείνοντας την εκμετάλλευση και την καταλήστευσή τους· από την άλλη θα εκμεταλλευτούν αυτές τις συνθήκες για να ενισχύουν το ρατσισμό στις χώρες τους και διεθνώς· και τέλος θα χτυπήσουν τα δημοκρατικά δικαιώματα και τις ελευθερίες των ίδιων των εργαζομένων στις πλούσιες χώρες στο όνομα της «ασφάλειας».

Από την πλευρά μας έχουμε καθήκον να θυμίζουμε στους απολογητές του συστήματος ότι είναι οι πολιτικές των πλούσιων, «ανεπτυγμένων» χωρών που γέννησαν, εξέθρεψαν και εξόπλισαν τους τζιχατνιστές.

Είναι οι ίδιοι που με τις πολεμικές επεμβάσεις σε Ιράκ, Αφγανιστάν, Συρία, κ.ά. στο όνομα της «δημοκρατίας», με τη στάση τους απέναντι στον Παλαιστινιακό λαό και την υποστήριξη που παρέχουν, ειδικά οι ΗΠΑ, στο δολοφονικό κράτος του Ισραήλ, οδήγησαν εκατομμύρια μουσουλμάνων στη φτώχεια, την εξαθλίωση και την απόγνωση, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί το τέρας του ISIS.

Με τη σειρά τους οι τζιχαντιστές με τις εν ψυχρώ μαζικές δολοφονίες αθώων πολιτών κάνουν αυτό ακριβώς που βολεύει τους ιμπεριαλιστές και τις κυβερνήσεις τους. Σπέρνουν το φόβο ενισχύοντας τα συντηρητικά αντανακλαστικά, την αποδοχή της καταστολής και την ισλαμοφοβία και ταυτόχρονα αποπροσανατολίζουν την κοινωνία από τα πραγματικά αίτια της οικονομικής κρίσης, των πολέμων και της δυστυχίας σε όλο τον πλανήτη.

Μια εκ νέου επίθεση κατά των προσφύγων

Την ίδια στιγμή οι τρομοκρατικές επιθέσεις θα φέρουν ξανά στο προσκήνιο το προσφυγικό ζήτημα και θα δώσει πάτημα τόσο στην άρχουσα τάξη να εφαρμόσει σκληρές πρακτικές προκειμένου να «οχυρωθεί» η Ευρώπη από τους «εξτρεμιστές» μουσουλμάνους, όσο και στους ακροδεξιούς για να οργανώσουν νέες επιθέσεις κατά μεταναστών και προσφύγων.

Ο Μακρόν στη Γαλλία ενώ αρχικά δήλωσε ότι «ο φόβος πρέπει να αλλάξει στρατόπεδο», αποφάσισε να κλείσει τζαμιά και να διαλύσει μουσουλμανικές ενώσεις με την πρόφαση ότι αποτελούν χώρους εκκόλαψης τρομοκρατών, ενώ σχεδιάζει να απελάσει εκατοντάδες μετανάστες που δεν έχουν άσυλο. Ταυτόχρονα ανακοίνωσε ότι θα διπλασιάσει τις αστυνομικές δυνάμεις στα σύνορα της χώρας, προκειμένου να αποτρέψει την είσοδο προσφύγων στη χώρα.

Είναι γνωστή η τακτική που ακολουθούν οι εκπρόσωποι της άρχουσας τάξης μετά από τέτοιες αιματηρές επιθέσεις από ισλαμιστές τρομοκράτες. Επενδύουν στη λογική της εξίσωσης του μουσουλμανικού θρησκεύματος με τις πρακτικές των τζιχαντιστών. Έτσι, μ’ έναν αυτόματο τρόπο όσοι είναι μουσουλμάνοι είναι τρομοκράτες ή εν δυνάμει τρομοκράτες.

Προφανώς πρόκειται για μια  απαράδεκτη «λογική» που δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα.  Με τον ίδιο τρόπο θα μπορούσε κάποιος να εξισώσει όλους τους χριστιανούς με τη δολοφονική επίθεση του ακροδεξιού Ταραντ σε δυο τεμένη στο Κράιστσέρτς της Νέας Ζηλανδίας που σκότωσε 51 άτομα.

Την ίδια ώρα δεν μπορούμε να παραβλέψουμε το γεγονός ότι ο τρομοκράτης που χτύπησε στην Βιέννη ήταν Αυστριακός πολίτης, ενώ ο δολοφόνος του καθηγητή Πατί είχε μεταναστεύσει στη Γαλλία σε ηλικία 6 χρονών. Δεν υπάρχει δηλαδή καμία σύνδεση με τα πρόσφατα προσφυγικά και μεταναστευτικά κύματα.

Ο ISIS  ενισχύεται από το ρατσισμό

Είναι γεγονός πως οι ομάδες του ISIS τα τελευταία χρόνια στηρίζονται σε σημαντικό βαθμό σε μετανάστες μουσουλμάνους που ζουν στην Ευρώπη.

Οι ευθύνες γι’ αυτό όμως βαραίνουν κατ’ αρχήν τις κυβερνήσεις της Δύσης που από τη μια έχουν αποτύχει πλήρως να εντάξουν τους μουσουλμάνους στο κοινωνικό σύνολο, με αποτέλεσμα να βιώνουν στην καθημερινότητά τους ένα ακραίο ρατσισμό και από την άλλη τους τσουβαλιάζουν και τους στοχοποιούν σαν τρομοκράτες, καλλιεργώντας μια ατμόσφαιρα που διευκολύνει το έργο της Ακροδεξιάς.

Αυτή η αποτυχία του συστήματος σε συνδυασμό με τον ρατσισμό οδηγεί τους νεαρούς μουσουλμάνους στην αγκαλιά του ISIS, που με τη σειρά του τους στρατολογεί, τους φανατίζει και τους ωθεί σε φριχτές δολοφονικές επιθέσεις ενάντια σε αθώους, απλούς εργαζόμενους και νέους.

Κοινός αγώνας ενάντια στο σύστημα

Ο μόνος τρόπος για να αντιμετωπιστεί αυτή η πολιτική είναι ένα μαζικό και ενωτικό  κίνημα, με την συμμετοχή των εργαζομένων, της νεολαίας και των μεταναστών για να μπει ένα τέλος στο ρατσισμό και την μισαλλοδοξία.

Η απάντηση στην τρομοκρατία των τζιχαντιστών και την υποκρισία των ιμπεριαλιστών πρέπει να είναι ο κοινός αγώνας των λαών ανεξάρτητα από θρησκευτικές πεποιθήσεις ενάντια στο σάπιο σύστημα που ευθύνεται για την δυστυχία, τους πολέμους και τις τρομοκρατικές επιθέσεις.