Συνέντευξη με τον Α. Κασιμέρη, μέλος του ΔΣ του Συνδικάτου Εργαζομένων ΟΑΣΑ

13/09/2012
Comments off
535 Views
Χωρίς κατηγορία

Το νέο πακέτο μέτρων για το 2012, στοχοποιεί, μεταξύ άλλων, τις ΔΕΚΟ και τους εργαζόμενους σε αυτές. Οι μισθοί των εργαζομένων μειώνονται για πολλοστή φορά με στόχο να φτάσουν στα επίπεδα του ενιαίου μισθολογίου του στενού δημόσιου τομέα, ενώ μια σειρά ΔΕΚΟ βγαίνουν άμεσα στο σφυρί – πρόκειται κατά κύριο λόγο για τις μικρότερες σε μέγεθος. Με αφορμή τη νέα επίθεση στις ΔΕΚΟ και την έναρξη ενός νέου γύρου ιδιωτικοποιήσεων, το Ξ πήρε συνέντευξη από τον σύντροφο Αποστόλη Κασιμέρη, μέλος του ΔΣ της ΕΘΕΛ (μπλε λεωφορεία), που αποτελεί και μια από τις μεγαλύτερες ΔΕΚΟ. Τη συνέντευξη πήρε η συντρόφισσα Ελένη Μήτσου.

"Ξ": Αποστόλη, τι φέρνει το νέο πακέτο μέτρων για τις ΔΕΚΟ και συγκεκριμένα για τις αστικές συγκοινωνίες;

Α.Κ. Κατ’ αρχήν για το προσωπικό της, για τους εργαζόμενους, βύθιση στην ανέχεια. Αυτό που κάποτε λέγαμε και δεν το πιστεύαμε, εξελίσσεται σε πραγματικότητα: βαλκανοποίηση των μισθών. Αυτή θα είναι η πραγματικότητα του ενιαίου μισθολογίου. Συνάδελφος υποχρεωτικής εκπαίδευσης με 20 χρόνια προϋπηρεσία θα αμείβεται με 700 ευρώ αν εφαρμοστεί το νέο μισθολόγιο όπως στο στενό Δημόσιο τομέα. Πώς θα ζήσει την οικογένειά του αυτός ο εργαζόμενος; Τι ψυχολογία θα έχει; Τι υπηρεσίες θα προσφέρει;

"Ξ": Μια που ανέφερες το θέμα της ποιότητας υπηρεσιών, τα δρομολόγια είναι εδώ και καιρό πολύ αραιά…

Α.Κ. Η κυβέρνηση έχει μειώσει πολύ την επιδότηση προς τις αστικές συγκοινωνίες και επίσης έχει ουσιαστικά απαγορεύσει στην εταιρία να δανείζεται από τράπεζες. Το λειτουργικό ταμείο της εταιρίας δεν μπορεί να ανταποκριθεί στα έξοδα. Οι βλάβες συσσωρεύονται και το ποσοστό των οχημάτων που είναι ακινητοποιημένο έχει φτάσει στο πρωτόγνωρο 37%! Στο κεφάλαιο δίνουν και δάνεια και επιδοτήσεις. Οι έλληνες εφοπλιστές επιδοτούνται για να κάνουν δρομολόγια στις «άγονες» γραμμές και μάλιστα με σαπιοκάραβα. Αν πρόκειται όμως για δημόσιο φορέα ή για ΔΕΚΟ κάνουν να μοιάζει η επιδότηση με έγκλημα.

Δεν είναι μόνο οι βλάβες. Από τον Απρίλη του 2011 όταν άρχισε η εφαρμογή του νόμου 3920, αυτού που θα «εξυγίαινε» τις αστικές συγκοινωνίες, καταργήθηκαν 100 γραμμές και άλλες 100 τροποποιήθηκαν προς το χειρότερο. 390 εργαζόμενοι έφυγαν με μετατάξεις εκ των οποίων οι 240 ήταν στην κίνηση – οδηγοί και σταθμάρχες. Αυτοί που φεύγουν ή  συνταξιοδοτούνται δεν αναπληρώνονται κλπ. Για να καταλάβετε, το Γενάρη του 2010 είχαμε 3.490 βάρδιες οδηγών, ενώ τώρα έχουμε μετά βίας 2.800. 

"Ξ": Και από τον επόμενο χρόνο, σύμφωνα μ’ αυτά που βλέπουμε στον τύπο αυτές τις μέρες, η τιμή του εισιτηρίου θα αυξηθεί κατά 25%…

Α.Κ. Είναι τρελό να αυξάνεται το εισιτήριο μέσα σε δυο χρόνια 100% και μάλιστα όταν η ανεργία έχει τριπλασιαστεί και οι μισθοί υπο-τριπλασιαστεί. Η δημόσια αστική συγκοινωνία θα ‘πρεπε να είναι το «καταφύγιο» του χαμηλόμισθου, του ανέργου, γενικά του φτωχού πολίτη, αλλά μέσα σ’ αυτή την τρέλα και τον παροξυσμό των μέτρων που ζούμε γίνεται ένα είδος πολυτελείας.

Με τη βενζίνη να έχει φτάσει σε τιμή ρεκόρ, η μαζική μεταφορά θα μπορούσε να προσελκύσει πολύ περισσότερο κόσμο, αλλά όταν πάνε το εισιτήριο στο 1,50€ και 1,80€ (το ενιαίο) διώχνουνε κόσμο.

"Ξ": Οι αστικές συγκοινωνίες δεν έχουν μπει ακόμα στη λίστα ιδιωτικοποιήσεων. Νομίζεις πως υπάρχει περίπτωση να εξαιρεθούν; 

Α.Κ. Δεν μπορώ να πω «ουφ τη γλιτώσαμε». Υπάρχουν δυο-τρεις φάσεις αποκρατικοποιήσεων. Στην πρώτη φάση βάζουν τις ΔΕΚΟ που υπολογίζουν ότι δεν μπορούν να προβάλλουν αντίσταση. Η αποκρατικοποίηση τους σημαίνει πολλά για την κυβέρνηση και την Τρόικα όσον αφορά τον ψυχολογικό τομέα. Θα τις προβάλλουν σαν μια μεγάλη νίκη του μνημονίου. Και θα τις χρησιμοποιήσουν σαν όπλο για τη Β’ φάση όπου σειρά έχουν μεγάλες ΔΕΚΟ όπως η ΔΕΗ και ότι έχει απομείνει από τον ΟΤΕ. Εμείς δεν πρέπει να αφήσουμε σε καμία περίπτωση να υπάρξει ούτε πρώτη ούτε δεύτερη φάση.

Οι ΔΕΚΟ είναι πάνω απ’ όλα κοινη ωφέλεια για τους οικονομικά ασθενέστερους, για το λαό. Το κεφάλαιο, οι εφοπλιστές, οι βιομήχανοι, οι μεγαλοκομπιναδόροι δεν έχουν ανάγκη την κοινή ωφέλεια. Θέλουν το ξεπούλημα των ΔΕΚΟ για να τις αγοράσουν και να τις χρησιμοποιήσουν για ν’ αυξήσουν τα κέρδη τους. Αν οι ΔΕΚΟ ιδιωτικοποιηθούν θα έχουμε πιο ακριβές υπηρεσίες και χαμηλότερης ποιότητας υπηρεσίες. Ο κοινωφελής χαρακτήρας θα χαθεί. Οι ΔΕΚΟ είναι αναπόσπαστο κομμάτι του κοινωνικού κράτους, όπως είναι η δημόσια υγεία και η δημόσια παιδεία. Κάθε χτύπημα στις ΔΕΚΟ είναι χτύπημα στο κοινωνικό κράτος. Κάθε ξεπούλημα ΔΕΚΟ είναι ξεπούλημα ενός κομματιού κοινωνικού κράτους. Γι’ αυτό οι εργαζόμενοι και ο λαός που χρειάζονται να παραμείνουν οι ΔΕΚΟ κοινωφελείς πρέπει να αντιδράσουν. Πρέπει να δώσουν τη μάχη μαζί με τους εργαζόμενους στις ΔΕΚΟ.

"Ξ": Οι εργαζόμενοι στις ΔΕΚΟ τι πρέπει να κάνουν;

Α.Κ.   Το αυτονόητο: να γίνουμε όλοι ένα. Συντονισμένες ΔΕΚΟ μπορούνε με σωστά σχεδιασμένες κινητοποιήσεις που να έχουν βέβαια διάρκεια (όχι να κρατήσουν 1-2 μέρες) να ανατρέψουνε τη κυβέρνηση της εξαθλίωσης. Τα προηγούμενα τρία χρόνια η συνδικαλιστική γραφειοκρατία απομόνωνε τις μαχητικές φωνές, παρέλυε κάθε αγωνιστική διάθεση και κάθε σκέψη για συντονισμένο αγώνα. Οι εργαζόμενοι με επιτροπές από τα κάτω πρέπει να βάλουν στην άκρη τους φαυλοκράτες του συνδικαλισμού. Πρέπει να καταλάβουν ότι τα συνδικάτα είναι αυτοί. Η εργατική τάξη έχει τη δύναμη και πρέπει να πάρει το τιμόνι στα χέρια της, να δώσει στην κυβέρνηση την απάντηση που χρειάζεται που είναι ταυτόχρονα και η λύση.