Συνέλευση και εκλογές εργαζομένων Εθνικής: χρειάζεται αλλαγή πορείας

Στις 31 Μάρτη θα διεξαχθεί στην Αθήνα (ξενοδοχείο Κάραβελ) η εκλογοαπολογιστική Γενική Συνέλευση του ΣΥΕΤΕ (Σύλλογος Υπαλλήλων Εθνικής Τράπεζας), ενώ τέλη Απρίλη θα λάβουν χώρα οι εκλογές του Σωματείου. Δημοσιεύουμε σήμερα προκήρυξη του Ξεκινήματος στο χώρο των εργαζομένων της ΕΤΕ που θα μοιραστεί στη συνέλευση. Το Ξεκίνημα συμμετέχει και στηρίζει την Πρωτοβουλία – ανεξάρτητη, αγωνιστική, συνδικαλιστική κίνηση στην ΕΤΕ.

 

Εκλογοαπολογιστική Γενική Συνέλευση Συλλόγου Υπαλλήλων ΕΤΕ

Καταψήφιση των πεπραγμένων της ηγεσίας του ΣΥΕΤΕ

Ανάγκη για αλλαγή συσχετισμών και συνδικαλιστικής αντίληψης

 

Αρνητικές εξελίξεις στις τράπεζες

Οι Τραπεζίτες, κινούμενοι στο κομμένο και ραμμένο στα μέτρα τους μνημονιακό περιβάλλον, αμφισβητούν ευθέως όλες τις εργατικές και συνδικαλιστικές κατακτήσεις.

Συλλογικές συμβάσεις, κοινωνική ασφάλιση, ταμεία υγείας, κανονισμοί εργασίας, συνδικαλιστικές ελευθερίες, σταθερή και μόνιμη εργασία. Όλες οι ιστορικές κατακτήσεις του κλάδου βρίσκονται στο στόχαστρο. Οι Διοικήσεις των Τραπεζών τις θεωρούν βαρίδια, από τα οποία πρέπει να απαλλαγούν.

Πειραιώς και Eurobank εγκαταλείπουν το «βελούδινο» σενάριο των «εθελουσιών» εξόδων και υιοθετούν πιο επιθετικό δόγμα μείωσης των θέσεων εργασίας. Δυσμενείς μεταθέσεις, εκβιασμοί, απόσχιση ολόκληρων κλάδων, εξωτερίκευση εργασιών.

Νέα «εθελούσια» επίκειται και στην ΕΤΕ, άγνωστο ακόμα με τι όρους. Και ενώ οι ελλείψεις σε προσωπικό είναι, σε πολλές περιπτώσεις, δραματικές.

Ως όχημα για την περαιτέρω μείωση του προσωπικού και την άλωση των εργασιακών σχέσεων, οι τραπεζίτες σχεδιάζουν να αξιοποιήσουν και τα τεχνολογικά επιτεύγματα (fintech, ρομποτική, τεχνητή νοημοσύνη).

Η κυβέρνηση σιγοντάρει

Φυσικά οι τραπεζίτες έχουν στο πλευρό τους και την κυβέρνηση, η οποία πίσω από τις μεγαλοστομίες για δήθεν φιλεργατικές ευαισθησίες, συνεχίζει την ταξική πολιτική των μνημονίων.

Με την τρίτη ανακεφαλαιοποίηση, ολοκλήρωσε το ξεπούλημα του τραπεζικού συστήματος «αντί πινακίου φακής» και πρόσφερε γη και ύδωρ στους τραπεζίτες, οι οποίοι πλέον, όντας εντελώς ασύδοτοι, έχουν το ελεύθερο να κινηθούν επιθετικά απέναντι στους εργαζόμενους αλλά και την κοινωνία.

Και στην Εθνική δεχόμαστε επίθεση

Από την αντεργατική κούρσα δε θα μπορούσε να λείπει και η Διοίκηση της Εθνικής Τράπεζας.

  • Συνεχής μείωση των θέσεων εργασίας.
  • Οι ελαστικές μορφές εργασίας από εξαίρεση έχουν γίνει ο κανόνας. Ολόκληρες διευθύνσεις (πχ Πληροφορική) έχουν κατακλυστεί από δανειζόμενο προσωπικό και εργολάβους.
  • Απέναντι στα ασφαλιστικά ταμεία έχει κηρυχθεί πόλεμος. Πρώτος στόχος το Επικουρικό (ΛΕΠΕΤΕ), ενώ στο βάθος ακονίζουν τα μαχαίρια και για το Ταμείο Υγείας.
  • Η εντατικοποίηση και το εργασιακό στρες έχουν εγκατασταθεί για τα καλά στους χώρους εργασίας, ενώ το ωράριο έχει ξεχειλωθεί με χιλιάδες ώρες υπερωριακής εργασίας να παραμένουν απλήρωτες.
  • Το management γίνεται ολοένα και πιο επιθετικό. Εργοδοτική αυθαιρεσία, αδιαφάνεια, δεκάδες χρυσοπληρωμένοι ειδικοί συνεργάτες, που δίνουν διαταγές και δεν ελέγχονται από κανέναν. Φυσικά, γι’ αυτούς λεφτά υπάρχουν.

Αδυναμίες

Η επίθεση, λοιπόν, είναι πολύ μεγάλη και εφ΄ όλης της ύλης. Δεν συνοδεύεται όμως και από έναν γενικό αναβρασμό, ενώ οι όποιες αντιδράσεις είναι χλιαρές. Γιατί;

Προφανώς η εποχή δεν ευνοεί τους αγώνες καθώς μετά την συνθηκολόγηση του ΣΥΡΙΖΑ επικρατεί απογοήτευση. Υπάρχει επίσης και μια κόπωση από τις κινητοποιήσεις των προηγούμενων χρόνων. Αυτό δεν σημαίνει ότι οι εργαζόμενοι συμφωνούν ή δίνουν τη συναίνεση τους στα μέτρα. Ίσα ίσα, υπάρχει αγανάκτηση για τις εργασιακές συνθήκες που επικρατούν.

Δυστυχώς όμως, η κατάσταση που βρίσκονται οι συνδικαλιστικές ηγεσίες δεν εμπνέει καμία εμπιστοσύνη ότι μπορούν και θέλουν να μπουν μπροστά σε μάχες που να έχουν αποτέλεσμα. Αντίθετα, φαίνεται ότι δείχνουν ανοχή ή και βάζουν πλάτη στα σχέδια των τραπεζιτών.

Τα προβλήματα του συνδικαλισμού

ΠΑΣΚΕ και ΔΑΚΕ, οι παραδοσιακές παρατάξεις της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας, έχουν περάσει τον «Ρουβίκωνα» εδώ και χρόνια. Το επίπεδο των συνδικαλιστικών προνομίων τους αποκόπτει από τη βάση, δεν μπορούν να ψελλίσουν ούτε μια λέξη διαφορετική από την κυρίαρχη αφήγηση, δεν έχουν κανέναν απολύτως σχέδιο αντίστασης και απάντησης στα σχέδια των «από πάνω»- ούτε θέλουν, καθώς αποτελούν πια κομμάτι του κατεστημένου.

Οι συνδικαλιστές του ΣΥΡΙΖΑ, ως νεόκοποι γραφειοκράτες, έχουν καταντήσει γραφείο τύπου της Κυβέρνησης, υπερασπιζόμενοι έτσι την Κυβερνητική πολιτική. Προσπαθούν να εμφανίσουν έναν αέρα ανανέωσης, αλλά το μόνο που επί της ουσίας επιδιώκουν είναι να αντικαταστήσουν την ΠΑΣΚΕ στους παραγοντισμούς και τα ρουσφέτια.

Βέβαια, και οι αριστερές παρατάξεις έχουν σημαντικές αδυναμίες. Η πιο σοβαρή κατά τη γνώμη μας, είναι η άρνηση λήψης ενωτικών πρωτοβουλιών, γεγονός που αντικειμενικά ενισχύει τη θέση των κυρίαρχων παρατάξεων.

Χρειάζεται αλλαγή πορείας

Ακόμα και αν οι εργαζόμενοι «κρατήσουν την αναπνοή τους» και κάνουν ότι τους ζητήσει η Διοίκηση, δεν πρόκειται να σταματήσουν οι επιθέσεις στα εργασιακά μας δικαιώματα. Αντίθετα, η παθητικότητα και η διαρκής υποχωρητικότητα τους δίνει «αέρα» να πιέσουν ακόμα περισσότερο.

Για να αλλάξει αυτό, πρέπει να βγουν συμπεράσματα από την προηγούμενη περίοδο. Χρειάζεται να γυρίσουμε την πλάτη στο μοντέλο του γραφειοκρατικού, εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού, και να ρίξουμε μαύρο στις ηγεσίες που προωθούν αυτό το μοντέλο. Ξέρουμε ότι σε περιόδους κάμψης των αγώνων βρίσκουν ευκαιρία να αναδειχτούν πιο συντηρητικές αντιλήψεις (ατομισμός, βόλεμα, προσκόλληση στους ισχυρούς), πρέπει όμως να αντιπαλέψουμε αυτές τις τάσεις.

Σε αυτά τα πλαίσια είναι σημαντικό να δοθεί η μάχη για την καταψήφηση των πεπραγμένων (διοικητικού και οικονομικού απολογισμού) στη Γενική Συνέλευση του ΣΥΕΤΕ.

Χρειαζόμαστε άλλο μοντέλο

Να παλέψουμε για την αλλαγή των συσχετισμών μέσα στο Σωματείο, και την αλλαγή της κυρίαρχης συνδικαλιστικής κουλτούρας. Για τη μετατροπή του Συλλόγου από ένα φυτώριο παραγόντων και καριεριστών πολιτικάντηδων σε ένα μαχητικό και δημοκρατικό σύλλογο, ικανό να αποτελέσει αντίπαλο δέος και να βάλει φρένο στα σχέδια της εργοδοσίας.

Για να γίνουν αυτά, απαραίτητη προϋπόθεση είναι η ενίσχυση των μαχητικών συνδικαλιστικών δυνάμεων, που χαρακτηρίζονται από:

  • Αγωνιστική κουλτούρα. Όχι γενικόλογα συνθήματα και επαναστατικές κορώνες, αλλά γειωμένες προτάσεις δράσης και πλαίσιο θέσεων.
  • Αντίληψη συνδικαλισμού βάσης μακριά από παραγοντισμούς και με συνεχή προσπάθεια εμπλοκής των εργαζομένων στη λήψη και τον έλεγχο των αποφάσεων.
  • Ενωτική προσέγγιση προς τις υπόλοιπες αγωνιστικές παρατάξεις.
  • Την κατανόηση ότι απαιτείται συντονισμός και με άλλους κλάδους εργαζομένων για την μάχη ενάντια στα μνημόνια και τη λιτότητα.
  • Εμπλοκή στα κοινωνικά κινήματα (πχ ενάντια στους πλειστηριασμούς α΄κατοικίας) και επιδίωξη χτισίματος δεσμών με τα αγωνιζόμενα κομμάτια της κοινωνίας.

Το Ξεκίνημα συμμετέχει και στηρίζει την Πρωτοβουλία- ανεξάρτητη, αγωνιστική, συνδικαλιστική κίνηση στην ΕΤΕ, η οποία επιδιώκει να συμβάλλει στην πιο πάνω κατεύθυνση.

 

Διαβάστε εδώ το ενημερωτικό περιοδικό της «Πρωτοβουλίας»