1936 – η Ισπανική Επανάσταση (Ιούλιος 18, 2017 6:00 μμ)
oloi_5142_708

ΣΚΑΙ «Όλοι μαζί μπορούμε»; Εσύ με εμάς είσαι όμως ή με τους άλλους;

marianna_resized-jpg
Του Νίκου Αναστασιάδη

 

Καλλιμάρμαρο, 2 χρόνια μετά.

Οι τοποθεσίες έχουν και αυτές τους συμβολισμούς τους. 2 χρόνια μετά τη συγκέντρωση υπέρ του ΝΑΙ στο Δημοψήφισμα του 2015, μια συγκέντρωση που προσπάθησε να συσπειρώσει όλες τις δυνάμεις του κατεστημένου ενάντια στο λαϊκό ποτάμι του ΟΧΙ. Ασχέτως αν από τότε έχει κυλήσει πάρα πολύ νερό στο αυλάκι.

2 χρόνια μετά λοιπόν στο Καλλιμάρμαρο, διοργανώνει συναυλία ο τηλεοπτικός σταθμός ΣΚΑΙ για να προωθήσει την αλληλεγγύη.

oloi_5142_708

Βεβαίως, η αλληλεγγύη είναι καλό πράγμα.

Και ο ΣΚΑΙ ξέρει από αλληλεγγύη δεν μπορεί κανείς να το αμφισβητήσει.

Την αλληλεγγύη στο ΔΝΤ όσο ξεκοιλιάζει τη χώρα ας πούμε. “Κράτα γερά ΔΝΤ” φώναζε ο αλληλέγγυος Μπάμπης Παπαδημητρίου.

Την αλληλεγγύη στους μαχαιροβγάλτες ναζί της Χρυσής Αυγής όταν τους συμβούλευε να γίνουν πιο “σοβαροί” προκειμένου να μπούνε σε μια συντηρητική κυβέρνηση.

Την αλληλεγγύη προς τις κυβερνήσεις όταν καλλιεργούσαν τον κοινωνικό αυτοματισμό χτυπώντας κάθε κατηγορία υπαλλήλων που έχει κάποια δικαιώματα, προκειμένου να περάσει η εξαθλίωση όλης της κοινωνίας.

Την αλληλεγγύη στα ΜΑΤ και τις δυνάμεις καταστολής που στα δελτία τους παρουσιάζονται ως τα κατακαημένα θύματα κάποιων τρελών αναρχοάπλυτων την ώρα που έπνιγαν και μάτωναν τις μαζικές συγκεντρώσεις μιας κοινωνίας που αγωνιζόταν.

Την αλληλεγγύη στο δολοφόνο του Π. Φύσσα, τον φασίστα Ρουπακιά, που ότι έκανε το “έκανε για το ποδόσφαιρο” όπως μας ενημέρωνε (γκουχ, γκουχ) ο ΣΚΑΙ με σουπεράκι εκείνη τη μέρα στο Κερατσίνι.

Την αλληλεγγύη του Τράγκα που καλούσε 4 (!) βουλευτές της Χρυσής Αυγής προκειμένου να τους κάνει να φαίνονται “ανθρώπινοι” (μάταια, αλλά η προσπάθεια μετράει).

Όπως εξάλλου φωνάχτηκε στα πλαίσια της συναυλίας: “η αλληλεγγύη όπλο των καναλιών, πόλεμο στον πόλεμο των πολύ φτωχών”.

Αλλά δεν είναι μόνο οι άνθρωποι που έχουν ανάγκη την αλληλεγγύη του ΣΚΑΙ! Υπάρχει και το περιβάλλον. Εκεί δεν μπορεί να πει κανείς, ο ΣΚΑΙ κάνει καλή δουλειά.

Όπως όταν έδειχνε την αλληλεγγύη του στα δάση κάνοντας δεντροφυτεύσεις που αντί να βοηθούν πράγματι το δάσος να αναγεννηθεί όπως πρέπει, διοργανωνόταν με τρόπο ώστε να υπάρχει η μεγαλύτερη δυνατή δημοσιότητα για το κανάλι και η μικρότερη δυνατή βελτίωση στο βουνό.

Όπως όταν ο ΣΚΑΙ με τη Fillips έκαναν εκστρατεία για τους λαμπτήρες εξοικονόμησης ενέργειας, χωρίς να ενημέρώσουν για τους κίνδυνους που έχουν για το περιβάλλον και τους ανθρώπους αν δεν ανακυκλώνονται σωστά.

Όπως όταν ο ΣΚΑΙ έκανε την εκστρατεία “ούτε σταγόνα νερό χαμένη” προκειμένου να μας πείσει ότι το πρόβλημα του νερού είναι στην οικιακή κατανάλωση, ενώ αυτή αποτελεί το 3% της συνολικής! Κάτι κακές γλώσσες έλεγαν τότε ότι αυτό είχε να κάνει με την προσπάθεια αύξησης στα τιμολόγια του νερού και ιδιωτικοποίησης ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ. Α τους αλήτες τι έλεγαν…

Μάλλον ο ΣΚΑΙ, ως γνήσια δεξιός σταθμός, νομίζει ότι φροντίζοντας το περιβάλλον, τα δέντρα θα τον ψηφίσουν.

Κάθε τέτοια εκδήλωση αλληλεγγύης χρειάζεται και μια προσωπικότητα που να εκπέμπει ένα μήνυμα αγάπης και ανθρωπιάς. Όπως ο Διονύσης Σαββόπουλος. Πατρική φιγούρα, με αριστερό παρελθόν (μ-λ για την ακρίβεια) ο οποίος είναι τόσο αλληλέγγυος με τους συνανθρώπους μας που ανήκουν στα καταπιεσμένα στρώματα, αλήθεια.

Να, θυμάμαι τότε που δήλωσε ότι οι μετανάστες πρέπει να σταλούν σε αραιοκατοικημένα νησιά.

Ή τότε που δήλωσε ότι οι τοξικομανείς πρέπει να απομακρυνθούν από το κέντρο της Αθήνας.

Ή ακόμα πιο παλιά, όταν έκανε συναυλίες σε στρατόπεδα με τον Παπαθεμελή και χαιρετούσε στρατιωτικά.

Α, και τότε που είχε δηλώσει ότι οι γυναίκες εκφράζονται μέσω της γέννας των παιδιών και άρα δεν χρειάζονται την καλλιτεχνική έκφραση, που είναι για τους άντρες.

Πολλή αλληλεγγύη βρε παιδί μου αυτός ο άνθρωπος. Εύγε Νιόνιο και εις ανώτερα! Τι ανώτερα δηλαδή, αν έφτασες να είσαι κονφερασιέ για τον ΣΚΑΙ, έφτασες στην κορυφή (του πάτου).

Βέβαια, 20 τόνοι τροφίμων που μαζεύτηκαν στην είσοδο της συναυλίας είναι κάτι καλό, έτσι δεν είναι;

Σίγουρα, για τον φτωχό, τον καταπιεσμένο, τον απόκληρο, και ένα κομμάτι ψωμί έχει την αξία του να τον βοηθήσει να περάσει έστω και μια μέρα ακόμα.

Αλλά, αλήθεια… γιατί οι φτωχοί είναι φτωχοί;

Είναι στο DNA τους, είναι κάποιο φυσικό φαινόμενο, μια κατάρα;

Μήπως είναι λόγω των πολιτικών και των πρακτικών που το κανάλι υποστηρίζει;

Όπως το είχε θέσει ένας ιεραπόστολος στη Βραζιλία, ο Χέλντερ Καμάρα “Όταν δίνω τροφή στους φτωχούς, με λένε άγιο. Όταν ρωτάω γιατί οι φτωχοί δεν έχουν τροφή, με λένε κομμουνιστή”.

Και στον ΣΚΑΙ κομμουνιστές δεν θέλουνε.

Ζούμε στην εποχή των τεράτων, μόνο που τα τέρατα της εποχής μας είναι ντυμένα με προβιά ζώου αθώου και χαμογελαστού.

Έτσι, κάποιοι πουλάνε όπλα για τους πολέμους στη Μ. Ανατολή που δημιουργούν εκατομμύρια πρόσφυγες, και μετά δίνουν λεφτά σε ΜΚΟ για να τους περιθάλψουν (κάπως…).

Αυτοί που κατακλέβουν τις φτωχές χώρες είναι οι πρώτοι στις φιλανθρωπίες.

Αυτοί που εφαρμόζουν μνημόνια που φτωχοποιούν τον λαό, οργανώνουν κουζίνες αλληλεγγύης.

Αυτοί που υμνούν το νόμο της ζούγκλας, παρουσιάζονται σαν φιλόζωοι.

Όπως ήδη έχει γραφτεί, ο ΣΚΑΙ θελει “ο φονιάς με το θύμα αγκαλιά” να τραγουδούν μονοιασμένοι.

Έλα όμως που “έρχεται η στιγμή για να αποφασίσεις με ποιους θα πάς και ποιους θα αφήσεις”.

Οι θύτες έχουν οργανώσει το στρατόπεδο τους και κάνουν και τις φιέστες τους.

Εμείς;

Εμείς;