Σισμανόγλειο – ξεπεράστηκαν τα όρια. Οι εργαζόμενοι λένε φτάνει πια!

03/10/2008
Comments off
513 Views
Tου Νίκου Μαλίνογλου, μέλος ΔΣ του Σωματείου εργαζομένων

Η υπομονή όπως λέει και ο λαός έχει και τα όρια του. Μετά από ένα μεγάλο χρονικό διάστημα υπομονής και ανοχής οι εργαζόμενοι στο Σισμανόγλειο δεν σηκώνουν πια μύγα στο σπαθί τους.

Το ένα τμήμα μετά το άλλο άρχισαν να αντιδρούν δείχνοντας ότι δεν αντέχουν άλλο την κοροϊδία και τις ψεύτικες υποσχέσεις.

Αρχή με τους εργαζόμενους στη ΜΕΘ

Την αρχή έκαναν οι εργαζόμενοι στην ΜΕΘ (μονάδα εντατικής θεραπείας) όταν η Διοίκηση αποφάσισε με κάποιες νέες προσλήψεις που ήρθαν ειδικά για την ΜΕΘ να ανοίξουν άλλα 6 κρεβάτια και από 8 να τα φτάσουν στα 14. Οι εργαζόμενοι αντέδρασαν άμεσα αφού για να λειτουργήσουν 16 κρεβάτια ΜΕΘ χρειαζόντουσαν 42 άτομα (για αναλογία 1:2, δηλ. 1 νοσηλευτής να έχει δύο ασθενείς) νοσηλευτικό προσωπικό ενώ οι νοσηλευτές της ΜΕΘ ήταν μόνο 34 και άρα μπορούσαν να ανοίξουν μόνο 12 κρεβάτια ΜΕΘ ή 10 κρεβάτια ΜΕΘ και 4 κρεβάτια ΜΑΦ (μονάδα αυξημένης φροντίδας). Τίποτα παραπάνω δεν επέτρεπαν με τις αποφάσεις τους γιατί διαφορετικά θα γύρναγε η ΜΕΘ 15 χρόνια πίσω όταν ο κάθε νοσηλευτής είχε 3 και 4 ασθενείς.

Άμεσα συμπαρατάχθηκε και το σωματείο εργαζομένων με τους εργαζόμενους και η Διοίκηση υποχρεώθηκε να μην ανοίξει 14 κρεβάτια ΜΕΘ αλλά να ανοίξει 10 κρεβάτια ΜΕΘ και 4 κρεβάτια ΜΑΦ (αυστηρά να μείνουν κρεβάτια ΜΑΦ και όχι να γίνουν κρεβάτια ΜΕΘ) που ήταν και η πρόταση των εργαζομένων και του σωματείου.

Μπορούμε να πούμε ότι ήταν μια νίκη για τους εργαζόμενους αλλά πάνω απ΄ όλα για τους ασθενείς που θα τους παρέχονται καλύτερες συνθήκες νοσηλείας.

Συνέχεια με την ΚΕΜ

Στην συνέχεια την σκυτάλη πήραν οι εργαζόμενοι της ΚΕΜ (Καρδιολογικής Μονάδας Εμφραγμάτων) αφού εξαντλήθηκε η υπομονή τους μετά από χρόνια υπερενταντικής προσπάθειας και επικίνδυνων συνθηκών εργασίας για τους ίδιους και τους βαρέως πάσχοντες καρδιολογικούς ασθενείς. Δεν άντεχαν άλλο ο κάθε νοσηλευτής να έχει την ευθύνη για 7 ή 8 ασθενής και το καλοκαίρι, για να βγουν οι άδειες, μέχρι και 14 ασθενείς!! Δεν άντεχαν να δουλεύουν διαρκώς διπλοβάρδιες (πρωί- νύχτα κλπ) και χωρίς να παίρνουν τα δύο ρεπό που δικαιούνται την εβδομάδα και τα χρωστούμενα ρεπό να ξεπερνούν τα 250!!

Γι΄ αυτό αποφάσισαν να πάψουν να κάθονται με τα χέρια σταυρωμένα και να αντιδράσουν. Σύνταξαν ένα έγγραφο με το οποίο ξεκαθάρισαν στην Νοσηλευτική Υπηρεσία και την Διοίκηση ότι από τούδε και στο εξής θα εφαρμόζουν την εργατική νομοθεσία για τα ρεπό και τις βάρδιες (όχι πρωί – βράδυ κλπ) και τα νυχτέρια (μία νύχτα την εβδομάδα) και ζήτησαν την μείωση των κλινών από 16 (5 μονάδα, 7 υπομονάδα, 4 ράντζα) σε 5 μέχρι να προσληφθούν νέα άτομα!

Αυτό γιατί το προσωπικό της ΚΕΜ, όλοι και όλοι 10 νοσηλευτές, δεν φτάνουν για παραπάνω. Για να κρατηθούν τα 16 κρεβάτια χρειάζονται όχι 10 αλλά 40 νοσηλευτές!!!

Ζήτησαν και την στήριξη του σωματείου την οποία και πήραν αλλά και των γιατρών και του Διευθυντή του τμήματος οι οποίοι όχι μόνο συμφώνησαν με τα αιτήματα των νοσηλευτών αλλά προσυπόγραψαν και το κείμενο τους!!

Η σκυτάλη στους τραυματιοφορείς

Οι τραυματιοφορείς του νοσοκομείου ήταν ο επόμενος κλάδος που και αυτοί, μην αντέχοντας άλλο, αποφάσισαν να αντιδράσουν στέλνοντας τελεσίγραφο στην Διοίκηση ότι εάν δεν γίνει τίποτα με προσωπικό μέχρι τις 15/10 τότε δεν τους μένει τίποτα άλλο από το να πάψουν να κάνουν αλλότρια καθήκοντα και να ασχοληθούν με τα καθήκοντα της ειδικότητας τους.

Αυτό σημαίνει ότι εάν μέχρι τότε δεν έρθει προσωπικό, θα μείνουν μόνο 3 τραυματιοφορείς σ΄ ολόκληρο το νοσοκομείο αφού οι υπόλοιποι είναι Βοηθοί Θαλάμου και Νοσοκόμοι.

Η απόφαση τους αυτή είναι απόλυτα σωστή, αφού εδώ και καιρό ο καθένας τους έχει από 7 ή 8 κλινικές και τα Σαββατοκύριακα ολόκληρο το νοσοκομείο. Όλοι κι όλοι είναι 12, πολύ κάτω από το προσωπικό ασφαλείας, ενώ θα έπρεπε να είναι 35 σύμφωνα με τον αριθμό των κλινικών και των κλινών του νοσοκομείου.

Κυβέρνηση, Υπουργείο και Διοικήσεις έχουν πάρει τις αποφάσεις τους για το μέλλον των Δημοσίων Νοσοκομείων. Λογαριάζουν όμως χωρίς τον ξενοδόχο. Και ξενοδόχος δεν είναι αυτοί αλλά οι εργαζόμενοι που πονούν και μοχθούν για τον ασθενή και το νοσοκομείο τους. Ας μην το ξεχνούν αυτό.

Θεματικές