Προϋπολογισμός 2017 – όλες οι «βεβαιότητες» στον αέρα, σίγουρη μόνο η λιτότητα

12195828_114282538933088_1101856252637509378_n-jpg
Του Θόδωρου Μαράκη

 

 

Το πρώτο στοιχείο που χαρακτηρίζει το προσχέδιο του προϋπολογισμού για το 2017, που κατέθεσε προς συζήτηση στην Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής η Κυβέρνηση, είναι η αβεβαιότητα ως προς τις αισιόδοξες προβλέψεις για ανάπτυξη του ΑΕΠ, πράγμα που επηρεάζει κι όλα τα υπόλοιπα μεγέθη.

Η αμφισβήτηση αφορά κατ’ αρχήν την αισιοδοξία της κυβέρνησης για ανάπτυξη του ΑΕΠ κατά 2,7% (στα 182,3 δισ. € το 2017, από 176,1 δισ. € φέτος) και του πρωτογενούς πλεονάσματος στο 1,7%. (στα 3,33 δισ. ευρώ, από 1,11 δισ. €, που προβλέπεται για το 2016).

metra

Η κυβέρνηση μιλάει για «δίκαιη ανάπτυξη» και μέσα σ’ αυτά τα πλαίσια για «φιλεύσπανχνο» προϋπολογισμό. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη απάτη. Σκοπός βέβαια είναι το κομματικό ακροατήριο, γιατί στις πλατιές φτωχοποιημένες μάζες αυτά δεν πιάνουν πλέον…

Η κυβέρνηση και το ΔΝΤ, προβλέπουν ανάπτυξη 2,7% για του χρόνου, αλλά όλοι οι άλλοι διεθνείς και ντόπιοι οργανισμοί και οικονομολόγοι το αμφισβητούν. Στην καλύτερη των περιπτώσεων προβλέπουν ανάπτυξη μεταξύ 1,2% (Bank of America) και 1,8% (η Moody’s).

Το κλίμα στην παγκόσμια οικονομία είναι ρευστό. Ιδιαίτερα ρευστό και αβέβαιο είναι στην ΕΕ, όπου το τραπεζικό σύστημα σε Ιταλία και Γερμανία είναι αντιμέτωπο με εξαιρετικά βαθιά προβλήματά και υπάρχει το Brexit που προκαλεί έντονη οικονομική και πολιτική αβεβαιότητα όταν θα αρχίσει να υλοποιείται. Ακόμα υπάρχει η αβεβαιότητα στη Γερμανία και Γαλλία με την ενίσχυση της ακροδεξιάς στις επερχόμενες εκλογές.

Για να υπάρξει δυναμική ανάπτυξη κοντά στο 3%, όπως προσβλέπει η κυβέρνηση, χρειάζονται όπως εκτιμά ο ΣΕΒ και σοβαροί αστοί οικονομολόγοι επενδύσεις της τάξης 5-6 δισ. ευρώ συμπληρωματικά με την επαναλειτουργία του αργούντος παραγωγικού δυναμικού. Αυτό προϋποθέτει την αύξηση της ζήτησης, αλλά το σχέδιο του προϋπολογισμού μέσα από τα μεγέθη του στέλνει το μήνυμα για συνέχεια της λιτότητας.

Μείωση δημόσιων δαπανών, 4,3 δισ. € νέα μέτρα

Συγκεκριμένα, ο προϋπολογισμός προβλέπεται μείωση των δαπανών στα 43,5 δισ. ευρώ, έναντι 44,8 δισ ευρώ φέτος. Μαχαίρι 600,4 εκατ. ευρώ στις συντάξεις.

Ακόμα προβλέπει νέα φοροεισπρακτικά μέτρα της τάξης των 4,3 δισ. € τα οποία θα προέλθουν:

  • 1,4 δισ. € από την «ασφαλιστική μεταρρύθμιση»
  • Άλλο 1,4 δισ. € από το νέο καθεστώς φορολόγησης των εισοδημάτων
  • Επιπλέον 1,5 δισ. € από τις αυξήσεις στους έμμεσους φόρους

Το τελευταίο συμπεριλαμβάνει:

1) Ενιαίος ΦΠΑ 24% σ’ όλη τη χώρα

2) φόροι στα καύσιμα,

3) φόροι στα τσιγάρα

4) ειδικός φόρος στον καφέ

5) φόρος στα ηλεκτρονικά τσιγάρα

6) φόρος στη σταθερή τηλεφωνία

Και όπως όλοι γνωρίζουν οι έμμεσοι φόροι πλήττουν κύρια τα λαϊκά εισοδήματα.

Σε ότι αφορά μισθούς και συντάξεις, όπως αναφέρει η Μαρία Νεγρεπόντη Δελιβάνη:

«…τρόμο προκαλεί η προβλεπόμενη στο σχέδιο αβυσσαλέα μείωση του κονδυλίου για μισθούς και συντάξεις από 18.162 δισ. Ευρώ το 2016, σε 12.293 δις ευρώ το 2017.»
(http://marianegreponti-delivanis.blogspot.gr/, 5/10/2016)

Κατάρρευση επενδύσεων

Οι επενδύσεις παγίου κεφαλαίου την περίοδο 2008-2016 υπέστησαν κάθετη πτώση κατά 70% (!!) και η ζήτηση κατά 18,2%!

Ο αριθμός των επιχειρήσεων που κλείνουν είναι κατά πολύ μεγαλύτερος από αυτόν που ανοίγουν.

Μέσα στα πλαίσια αυτού του οικονομικού και πολιτικού, βέβαια, κλίματος ιδιωτικές επενδύσεις, ντόπιες ή ξένες, δεν πρόκειται να έρθουν.

Οι ντόπιοι καπιταλιστές, με τον ΣΕΒ επί κεφαλής, ζητάνε μεγαλύτερες φοροαπαλλαγές, όσο δε αφορά τις ξένες επενδύσεις αυτό που αποκαλύπτεται είναι ότι το μόνο που τις ενδιαφέρει είναι να αγοράσουν φτηνά δημόσιες επιχειρήσεις – η μεγάλη πτώση των μισθών και των ημερομισθίων δεν φαίνεται αρκετή για να τους δελεάσει.

Τώρα όσο αφορά τις δημόσιες επενδύσεις προαναγγέλλεται η αύξηση τους κατά 250 εκτ ευρώ σε σχέση με φέτος για να φτάσουν το 1 δισ ευρώ του χρόνου. Πρόκειται για σταγόνα στον ωκεανό, όταν ο ΣΕΒ εκτιμά ότι χρειάζονται συνολικά 100 δισ. ευρώ στα επόμενα λίγα χρόνια για να ανακάμψει η οικονομία!!

Η όποια ανάκαμψη θα είναι ασθενική…

Οι μαρξιστές δεν είναι καταστροφολόγοι ούτε καταστροφολάγνοι. Σε συνθήκες όπως αυτές που βρίσκεται σήμερα το ελληνικό κίνημα, μια ανάκαμψη της οικονομίας θα μπορούσε να λειτουργήσει ενισχύοντας την αυτοπεποίθηση της εργατικής τάξης για να παλέψει – όταν θα νιώθει την ανεργία να μειώνεται, να γίνονται προσλήψεις και να έρχονται παραγγελίες. Αλλά οι συνθήκες που υπάρχουν δεν επιτρέπουν προβλέψεις για οποιουδήποτε είδους σοβαρή ανάκαμψη. Λογικά αν δεν προκύψει κάποιο πολιτικό ή οικονομικό «ατύχημα» στην παγκόσμια οικονομία και ιδιαίτερα στη ΕΕ η μόνη ασφαλής πρόβλεψη είναι στην καλύτερη περίπτωση για κάποια ασθενική ανάκαμψη!

Αλλά ακόμα και με βάση τις κυβερνητικές προβλέψεις και παρά την προσδοκώμενη ανάκαμψη και το μεγάλο πρωτογενές πλεόνασμα (αν παραδεχτούμε προς στιγμή το κυβερνητικό σενάριο) το δημόσιο χρέος σε απόλυτο αριθμό θα αυξηθεί και από τα 326,5 δισ ευρώ θα ανέλθει στο 330!

Ακόμα, το αναμενόμενο πρωτογενές πλεόνασμα δεν θα προέλθει από την ανάπτυξη αλλά από την μείωση των δαπανών – δηλαδή την επέκταση της φτωχοποίησης, το κόψιμο των μισθών και των συντάξεων την υποβάθμιση της Υγείας και της Παιδείας, από νέες αιματηρές θυσίες του ελληνικού λαού.

…και θα την ιδιοποιηθεί το κεφάλαιο και οι δανειστές

Με την κατάθεση του προσχεδίου του προϋπολογισμού είχαμε ανακοίνωση από το ΥΠΟΙΚ με την οποία δηλώνει ότι για την κυβέρνηση :

«…παραμένει η προτεραιότητα της αποκατάστασης της κοινωνικής δικαιοσύνης… Γι’ αυτό το λόγο ο προϋπολογισμός του 2017 ενσωματώνει μια σειρά παρεμβάσεις μεταξύ των οποίων:

»Η πλήρης επέκταση του κοινωνικού εισοδήματος αλληλεγγύης με πιστώσεις που φτάνουν τα 760 εκατ ευρώ και προβλέπεται να καλύψει πάνω από 250 χιλιάδες νοικοκυριά που βιώνουν συνθήκες ακραίας φτώχειας.

»Η πρόβλεψη 300 εκατ. Ευρώ για την ενίσχυση της υγείας, της κοινωνικής προστασίας και της παιδείας… για την κάλυψη αναγκών που υπερβαίνουν τις υπάρχουσες πιστώσεις.

»Η συνεισφορά 100 εκατ. ευρώ για τις ρυθμίσεις μη εξυπηρετούμενων δανείων…»

Οι παραπάνω παρεμβάσεις ομολογούν πανηγυρικά ότι και για 2017 θα συνεχισθεί και θα βαθύνει η φτωχοποίηση των λαϊκών μαζών ότι η ανάπτυξη δεν θα αναστρέψει στο ελάχιστο την εξαθλίωση μας, ότι τον πλούτο που θα δημιουργήσει η όποια ανάκαμψη προκύψει θα τον ιδιοποιηθεί το κεφάλαιο και οι δανειστές.

Θεματικές