Πορτογαλία: διαγραφές Μαρξιστών από το «Μπλόκο της Αριστεράς»

09/02/2017
Comments off
798 Views
Το άρθρο που ακολουθεί αποτελεί μια συντομευμένη και προσαρμοσμένη εκδοχή άρθρου του συντρόφου Ισμαήλ Ραχίμ, από τον «Επαναστατικό Σοσιαλισμό», αδελφή οργάνωση του «Ξ» στην Πορτογαλία

 

 

bloco1

Από τον Γενάρη, 6 μέλη του «Επαναστατικού Σοσιαλισμού»(SR) ο οποίος συμμετέχει στην Επιτροπή για μια Εργατική Διεθνή, CWI, έχουν διαγραφεί από το «Μπλόκο της Αριστεράς» με την κατηγορία της «διείσδυσης» στο κόμμα.

Το Μπλόκο της Αριστεράς όμως είναι ένα κόμμα ομοσπονδιακού τύπου όπως ήταν κάποτε ο ΣΥΡΙΖΑ (στις αριστερές του εποχές) ή όπως είναι σήμερα η ΛΑΕ και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, δηλαδή είναι πολιτικοί φορείς που αποτελούνται από τη συνεργασία διαφορετικών οργανώσεων και ρευμάτων. Με παρόμοιο τρόπο είναι οργανωμένα και άλλα κόμματα διεθνώς όπως, για παράδειγμα το κόμμα της Αριστεράς (Die Linke) στη Γερμανία ή το Podemos (Ποδέμος – Μπορούμε) στην Ισπανία κοκ.

Η διαγραφή μιας οργάνωσης από ένα τέτοιου είδους κόμμα είναι πολιτικά σκανδαλώδης. Οι σύντροφοι του Επαναστατικού Σοσιαλισμού δηλώνουν ότι όλες οι κατηγορίες εναντίον τους είναι χαλκευμένες και αποτελούν μέρος μιας αντιδημοκρατικής, όσο και αδέξιας προσπάθειας να φιμωθούν οι διαφωνούντες στο εσωτερικό του Μπλόκου. Το μόνο τους έγκλημα είναι ότι πάλεψαν για το χτίσιμο του Μπλόκου της Αριστεράς πάνω σε μια επαναστατική, σοσιαλιστική βάση.

Ο «Επαναστατικός Σοσιαλισμός» και το «Μπλόκο της Αριστεράς»

Ο «Επαναστατικός Σοσιαλισμός» είναι μια ανεξάρτητη οργάνωση που στη διάρκεια του 2016 αποφάσισε την συμμετοχή της στο Μπλόκο της Αριστεράς. Κάτι απολύτως σύμφωνο με την παράδοση του Μπλόκου, το oποίο από την ίδρυση του αποτελείται από διάφορες οργανώσεις και τάσεις, όπως η Δημοκρατική Λαϊκή Ένωση, μέλη της Ενιαίας Γραμματείας της Τέταρτης Διεθνούς (USFI – αντίστοιχη οργάνωση της ΟΚΔΕ Σπάρτακος στην Ελλάδα) καθώς και ηγετικά στελέχη άλλων κοινωνικών κινημάτων, πολιτιστικών και πολιτικών οργανώσεων.

Από την ίδρυση του ο SR αγωνίζεται ενάντια στον σεκταρισμό και υπέρ της συνεργασίας της Αριστεράς. Έχει μια μακρά ιστορία κοινής πάλης τόσο με τα μέλη του Κομμουνιστικού Κόμματος Πορτογαλίας όσο και με τα μέλη του Μπλόκου της Αριστεράς. Όπως πάντα τόνιζε στο πρόγραμμα του ο SR, υπάρχει η ανάγκη για ένα ενιαίο μέτωπο ενάντια στην λιτότητα και για ένα μαζικό κόμμα των εργαζομένων.

Σαν αποτέλεσμα της μη-σεκταριστικής και εργατικής προσέγγισης του SR στα βασικά ερωτήματα που έμπαιναν μπροστά στο πορτογαλικό κίνημα ιδιαίτερα από το 2009 όταν ξέσπασε η οικονομική κρίση, σημαντικά τμήματα της νεολαίας του Μπλόκου άρχισαν να ενδιαφέρονται για τον μαρξισμό και το πρόγραμμα της CWI. Κάποιοι από αυτούς εντάχθηκαν στις γραμμές του SR την περίοδο που ακολούθησε τις μαζικές διαδηλώσεις των πρώτων χρόνων της κρίσης και μέχρι σήμερα.

Τα μέλη του SR βοήθησαν, ειδικά στη Λισσαβόνα, στην πιο καλή οργάνωση των τοπικών πυρήνων της νεολαίας του Μπλόκου και στην έμφαση σε πολιτικές συζητήσεις που πριν ήταν ανύπαρκτες. Έπαιξαν σημαντικό ρόλο στο να δημιουργηθεί ένα έντυπο της νεολαίας του Μπλόκου το 2015 στο οποίο είχαν τακτική αρθρογραφία. Ειδικά κατά τη διάρκεια της απεργίας των λιμενεργατών στη Λισσαβόνα, τα πιο μαχητικά μέλη της νεολαίας ήρθαν πολύ κοντά στο πρόγραμμα της CWI και μαζί με τον SR, ίδρυσαν μια κίνηση με το όνομα «Οι σπουδαστές στηρίζουν τους λιμενεργάτες». Η κίνηση αυτή οργάνωνε σπουδαστές σε αλληλέγγυες δράσεις με τους απεργούς, διένειμε φυλλάδια, έκανε αφισοκολλήσεις και ανέπτυσσε κάθε είδους δραστηριότητα προς στήριξη του αγώνα των λιμενεργατών.

Μέσα από αυτές τις εμπειρίες και έχοντας συνεργαστεί στενά με πολλούς ακτιβιστές του Μπλόκου της Αριστεράς και με μια ομάδα συντρόφων να είναι ήδη μέλη του κόμματος, πάρθηκε η απόφαση να οργανωθεί επίσημα ο SR σαν μια από τις εσωτερικές τάσεις του Μπλόκου.

Με αυτή την κίνηση, ο SR απλώς ανταποκρίθηκε στην πρόσκληση που απηύθυνε το Μπλόκο της Αριστεράς στο ιδρυτικό του μανιφέστο, μέσω του οποίου καλούσε όλες τις οργανωμένες δυνάμεις της Αριστεράς να ενταχθούν σε αυτό, πάνω σε μια αντικαπιταλιστική βάση, διασφαλίζοντας δημοκρατικά δικαιώματα όπως το δικαίωμα της ίδρυσης τάσεων και της ανοιχτής συζήτησης για την πολιτική και το πρόγραμμα του κόμματος.

Εκκαθαρίσεις

Όμως, το αίτημα του SR να ιδρύσει τάση και να συναντηθεί με την ηγεσία του κόμματος αντιμετωπίστηκε με πανικό! Στην Εθνική Επιτροπή (σημ. «Ξ»: η Κεντρική Επιτροπή του Μπλόκου) που συνήλθε 3 μέρες μετά, αποφασίστηκε η δημιουργία μιας Εξεταστικής Επιτροπής με μοναδικό θέμα την διερεύνηση των προθέσεων των μελών του SR!!!

Ο πραγματικός στόχος προφανώς ήταν να αποδυναμώσουν αυτή τη νέα μαχητική δύναμη που αναπτύσσεται μέσα στο Μπλόκο, να διαγράψουν τα μέλη του SR και να εμποδίσουν την ανάπτυξη μιας πιο έντονης πολιτικής αμφισβήτησης μεταξύ των μελών του κόμματος και ιδιαίτερα της νεολαίας.

Αυτό συνδέεται προφανώς με την πολιτική στάση των ηγετών του Μπλόκου στην τρέχουσα συγκυρία. Η ηγεσία του Μπλόκου έχει καταφέρει –μέσω της υποταγής στις πολιτικές της κυβέρνησης του «Σοσιαλιστικού» Κόμματος (ΣΚ)– να μετατρέψει το κόμμα σε ένα δεκανίκι του ΣΚ και να νομιμοποιήσει την «αριστερή πτέρυγα» αυτού του κόμματος.

Ένας βασικός λόγος για τον οποίο το κατάφερε αυτό είναι η σχεδόν πλήρης απουσία κάθε πραγματικής πολιτικής ζωής και οργανωμένου διαλόγου στη βάση του κόμματος. Η παρουσία του SR σαν επίσημη τάση στο Μπλόκο, θα δημιουργούσε μια νέα δυναμική στην πάλη της βάσης για να έχει λόγο στις αποφάσεις της ηγεσίας – κι αυτό είναι που η πλειοψηφία της ηγεσίας φοβάται.

Αντιμέτωπη με το ενδεχόμενο της ανάπτυξης μιας αριστερής αντιπολίτευσης μέσα στο κόμμα, η ηγεσία δεν δίστασε να χρησιμοποιήσει όλα τα όπλα που έχει στη διάθεση της. Η όλη διαδικασία των εκκαθαρίσεων ήταν γεμάτη από παραβιάσεις του ίδιου του καταστατικού του κόμματος.

Οι γραφειοκρατικές μανούβρες της ηγεσίας δεν τρομάζουν βέβαια τον SR ο οποίος θα συνεχίσει να παλεύει σαν ένα επαναστατικό μαρξιστικό ρεύμα. Θα αξιοποιήσει την επίθεση της ηγεσίας για να ενισχύσει την απήχησή του και μέσα στο Μπλόκο και έξω απ’ αυτό. Κι αυτό θα το κάνει παράλληλα με μια συντροφική συζήτηση με όλες τις άλλες αριστερές τάσεις, οργανώσεις και κόμματα, δουλεύοντας με γνώμονα την ενότητα στη δράση όλων των εργαζομένων και με εμπιστοσύνη στο εργατικό κίνημα και τη σοσιαλιστική προοπτική.

Θεματικές