Πλήρης δικαίωση της απολυμένης Αριστέας, στον 7ο μήνα εγκυμοσύνης, εργαζόμενης στη Vresnet

Βαγγέλης Κολτσίδης
Γενικός Γραμματέας Σωματείου Εργαζομένων CYTA-Hellas

 

Η Αριστέα εργαζόταν στην εταιρεία Vresnet, εταιρεία τηλεφωνικού καταλόγου στην Καλλιθέα, και ενώ βρισκόταν στον 7ο μήνα εγκυμοσύνης είχε την ατυχία να αρρωστήσει. Όταν επέστρεψε στη δουλειά μετά από μερικές ημέρες έχοντας στην κατοχή της τα ανάλογα δικαιολογητικά από γιατρό που της χορηγούσε αναρρωτική άδεια έγινε δέκτης μιας αδικαιολόγητης επίθεσης από τον ιδιοκτήτη της εταιρείας Μπάμζα Ηρακλή.

Όχι μόνο δεν της αναγνώρισε τα δικαιολογητικά του γιατρού για την αναρρωτική άδεια αλλά με πολύ άσχημο τρόπο, φωνάζοντας και απειλώντας την απέλυσε. Στην συνέχεια ο ιδιοκτήτης κάλεσε τους υπόλοιπους εργαζόμενους και τους υποχρέωσε να γράψουν σε χαρτί εάν είχαν οποιαδήποτε σχέση με την Αριστέα και τι ακριβώς έχουν συζητήσει μαζί της το προηγούμενο διάστημα! Όταν 3 συνάδελφοί της αρνήθηκαν να συμπληρώσουν το χαρτί και τόλμησαν να του ασκήσουν κριτική για την συμπεριφορά του απέναντι στην Αριστέα, τις ξεπλήρωσε με το ίδιο νόμισμα απολύοντάς και τις ίδιες!

Συνάδελφοι συνδικαλιστές από την πρωτοβουλία Radical IT, μαζί με μέλη του Συνδικάτου Εργατοϋπαλλήλων Τηλεπικοινωνιών και Πληροφορικής (ΣΕΤΗΠ) νομού Αττικής στο οποίο συμμετέχουν, αλλά και συλλογικότητες της περιοχής (Attack, Εργατικές Λέσχες Καλλιθέας και Ν. Σμύρνης, Σύλλογος Γυναικών Καλλιθέας κ.α.) στάθηκαν από την πρώτη στιγμή δίπλα στην Αριστέα τόσο νομικά προχωρώντας σε καταγγελία στην Επιθεώρηση Εργασίας όσο και ηθικά-αγωνιστικά πραγματοποιώντας παράσταση διαμαρτυρίας και κινητοποιήσεις στην εταιρεία Vresnet.

Στη συνέχεια συνέβαλαν στο να γίνει ευρέως γνωστό το απάνθρωπο και έκνομο γεγονός απόλυσης εγκύου, καθώς και η συμπεριφορά του ιδιοκτήτη της επιχείρησης.

Απέναντι στους αλληλέγγυους ο Μπάμζας είχε την ίδια ακριβώς συμπεριφορά, αναφέροντας μεταξύ άλλων «Και τι με νοιάζει εμένα που είναι έγκυος» με περίσσια αυτοπεποίθηση που του δίνεται και από την πρόσφατη απόφαση του ευρωπαϊκού δικαστηρίου που επιτρέπει τις απολύσεις εγκύων στα πλαίσια των ομαδικών απολύσεων!

Το απύθμενο θράσος του συνεχίστηκε με μηνύσεις κατά παντός υπευθύνου που τόλμησε να υπερασπιστεί την Αριστέα.

Ξεκίνησε μηνύοντας εργαζόμενο της εταιρείας του που υπερασπίστηκε την Αριστέα στην Επιθεώρηση Εργασίας, συνέχισε με μέλος του Radical IT και του ΔΣ του ΣΕΤΗΠ και το επιστέγασμα ήρθε όταν το ίδιο έκανε σε ολόκληρο το ΔΣ της Β΄ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης επειδή τόλμησε να εκφράσει την αλληλεγγύη του προς της εργαζόμενη. Αποτέλεσμα αυτού να περάσουν αρκετές ώρες κράτησης στο αστυνομικό τμήμα Τούμπας η Πρόεδρος και ο Αντιπρόεδρος του εν λόγω σωματείου μέσης εκπαίδευσης.

Όταν βέβαια συνέχισαν να στέλνουν ψηφίσματα συμπαράστασης από όλη την Ελλάδα δεκάδες συλλογικότητες κοινωνικές και πολιτικές, εργατικά σωματεία να δίνουν το παρών στο δικαστήριο και να διαδίδουν παντού ότι έχει συμβεί, σταμάτησε το παιχνίδι των ωμών εκβιασμών.

Ποιο είναι το αποτέλεσμα της τεράστιας συμπαράστασης ανθρώπων της εργατικής τάξης προς την συνάνθρωπο και συνάδελφό τους; Δικαίωση της υπόθεσης της Αριστέας, μόλις ενάμιση μήνα μετά την εκδίκασή της!

Πιο συγκεκριμένα ο εργοδότης οφείλει να αποζημιώσει την εργαζόμενη όχι μόνο για την απόλυσή της εν μέσω εγκυμοσύνης, αλλά και για τη μη έγκαιρη καταβολή δεδουλευμένων, αποζημίωση υπερωριών, δώρων εορτών και επιδομάτων αδείας!

Δεν ξεχνάμε βέβαια ότι εκκρεμούν οι μηνύσεις που έχει καταθέσει ο ιδιοκτήτης της εταιρείας Vresnet στους εμπλεκόμενους αλληλέγγυους αλλά και στην ίδια την Αριστέα για συκοφαντική δυσφήμιση και ηθική αυτουργία καθώς τόλμησε να υπερασπιστεί τον εαυτό της.

Έχουμε υποχρέωση να βρούμε το κουράγιο και τον χρόνο να ασχοληθούμε με τις επιθέσεις που δέχονται συνάδελφοι μας εργαζόμενοι καθημερινά σε όλους τους τομείς, ξέροντας ότι αν δεν το κάνουμε στην ίδια θέση θα είμαστε κι εμείς προτού περάσει πολύς χρόνος. Αυτός είναι ο μόνος τρόπος να βελτιώσουμε τις συνθήκες ζωής και εργασίας μας καθώς και το βιοτικό μας επίπεδο.

Τέτοια παραδείγματα δείχνουν ότι η συνεργασία, η συλλογικότητα και η αλληλεγγύη ανάμεσα στους εργαζόμενους μπορεί να έχει αποτέλεσμα. Όσο υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι οργανώνονται σε συλλογικότητες στη γειτονιά τους, στους εργασιακούς χώρους, στην κοινωνία και προτάσσουν την διεκδίκηση όσων τους στερούν οι βολεμένοι και οι «από πάνω», υπάρχει ελπίδα και αισιοδοξία.