Όταν οι «υποστηρικτές» της Οκτωβριανής Επανάστασης υμνούν τη σεξιστική βία

Είδαμε στο facebook την παρακάτω εικόνα, η οποία υποτίθεται ότι περιγράφει την τεράστια σημασία της Οκτωβριανής Επανάστασης που ακόμα και σήμερα, 100 χρόνια μετά προκαλεί φόβο στην αστική τάξη!

Αυτό όμως που κάνει στην πραγματικότητα αυτή η εικόνα, είναι να αναπαράγει με αισχρό τρόπο κάποια από τα πιο προκλητικά σεξιστικά και ομοφοβικά στερεότυπα! Κι αυτό, οφείλουμε να πούμε στους αριστερούς επαναστάτες που είχαν τη φαεινή ιδέα της αφίσας αυτής, είναι πολύ πιο έντονο και πολύ πιο καθαρό από την υπεράσπιση του Οκτώβρη!

Οι λέξεις που χρησιμοποιεί αυτή η εικόνα για να περιγράψει «το κακό» που έκανε η Οκτωβριανή Επανάσταση στους αστούς, στην πραγματικότητα εξυμνεί το βιασμό, καμαρώνει για το γεγονός πως μία βίαιη σεξουαλική πράξη προκαλεί ακόμα πόνο, στιγματίζει το πρωκτικό σεξ σαν υποτιμητική, προσβλητική, βάναυση και οδυνηρή διαδικασία και όχι σαν μία σεξουαλική πράξη με συναίνεση, σεβασμό και ικανοποίηση για όλους/ες όσους/ες συμμετέχουν.

Αναπαράγει έτσι τα χειρότερα σεξιστικά πρότυπα. Προσβάλλει βαθιά τόσο τους τότε επαναστάτες και επαναστάτριες, όσο και τους/ις σημερινούς/ες!

Η μάχη των Μπολσεβίκων για την εξάλειψη του σεξισμού

Να θυμίσουμε λοιπόν σε αυτόν που εμπνεύστηκε αυτό το τερατούργημα, ότι η μάχη για την εξάλειψη του σεξισμού ήταν από τις βασικές προτεραιότητες του Μπολσεβίκικου Κόμματος, ήδη από τις πρώτες μέρες της κατάληψης της εξουσίας από τα Σοβιέτ!

Μόλις εφτά εβδομάδες από το σχηματισμό του πρώτου εργατικού κράτους, ο θρησκευτικός γάμος καταργείται και η διαδικασία του διαζυγίου απλοποιείται.

Λίγο αργότερα εισάγεται ο Οικογενειακός Κώδικας που αναγνωρίζει νομικά την ισότητα αντρών και γυναικών και καταργεί τη διάκριση των παιδιών σε νόθα και μη.

Αναγνωρίζεται η άδεια μητρότητας μετ’ αποδοχών πριν και μετά τον τοκετό.

Δημιουργούνται δομές στους χώρους εργασίας ώστε μία γυναίκα να μπορεί να θηλάσει σε ειδικό χώρο, χτίζονται κλινικές, βρεφονηπιακοί και παιδικοί σταθμοί, κοινωνικά πλυντήρια και μαγειρεία με σκοπό να απαλλάξουν την γυναίκα από το βάρος των οικειακών εργασιών.

Νομιμοποιείται η έκτρωση. Γίνεται δωρεάν, σε κρατικές δομές και προτεραιότητα έχουν οι εργαζόμενες γυναίκες.

Ο βιασμός ορίζεται από το νόμο ως «μη συναινετική σεξουαλική συνεύρεση στην οποία χρησιμοποιείται σωματική ή ψυχολογική βία».

Αποποινικοποιείται η πορνεία, αλλά τίθεται εκτός νόμου η μαστροπεία.

Αποποινικοποιείται η ομοφυλοφιλία και καταργούνται όλοι οι νόμοι που στρέφονται κατά των ομοφυλόφιλων. Ο γάμος μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου είναι νόμιμος.

Τα διεμφυλικά και τα μεσοφυλικά άτομα λαμβάνουν ιατρική φροντίδα, η εγχείριση επαναπροσανατολισμού φύλου γίνεται μετά από αίτηση του/της ενδιαφερόμενου/ης.

Δημιουργείται το «Γραφείο των Γυναικών», με σκοπό να απευθυνθεί στις γυναίκες όλης της χώρας, να τις βοηθήσει να δραστηριοποιηθούν, να μορφωθούν και να μάθουν ποια είναι τα δικαιώματα τους μέσα στις νέες συνθήκες που δημιουργούνται. Παρά τις ελλείψεις που επικρατούν λόγω του εμφυλίου πολέμου, ο Κόκκινος Στρατός εφοδιάζει το «Γραφείο των Γυναικών» με το δικό του τρένο και του δίνει πρόσβαση στο σιδηροδρομικό δίκτυο, βοηθώντας τις μετακινήσεις για το χτίσιμο τοπικών παραρτημάτων του Γραφείου σε όλη τη χώρα.

Τα παραπάνω δεν είναι όλα τα μέτρα που πάρθηκαν, είναι όμως αρκετά για να αποδείξουν ότι οι επαναστάτες και οι επαναστάτριες της εποχής γνώριζαν πολύ καλά ότι, όπως είχε πει και ο Λένιν το 1920:

«οι προλετάριοι δεν μπορούν να χειραφετηθούν έως ότου κατακτηθεί η ολοκληρωτική χειραφέτηση των γυναικών».

Και προς αυτήν την κατεύθυνση κινήθηκαν άμεσα και με μέτρα που είναι σε πολλές περιπτώσεις πιο μπροστά από τα αντίστοιχα του σημερινού «ανεπτυγμένου» κόσμου.

Τα βήματα αυτά βέβαια, πάρθηκαν πίσω με την επικράτηση του Σταλινισμού. Έτσι, δεν μπορεί να προκαλέσει μεγάλη έκπληξη το γεγονός ότι αυτός που χρησιμοποιεί μια εικόνα με τον Στάλιν δίπλα-δίπλα στον Λένιν, έχει τις αντίστοιχες εμετικές αντιλήψεις περί «σούφρας».

Όσο όμως τα σταλινικά κατάλοιπα θα χρησιμοποιούν αυτά τα φτηνά επιχειρήματα και «αστεία» για να εξυμνήσουν, όχι την Οκτωβριανή Επανάσταση, αλλά τη σεξιστική βία, όσο θα απομακρύνουν τις καταπιεσμένες ομάδες (όπως την κοινότητα ΛΟΑΤ αλλά και το γυναικείο κίνημα) από τις επαναστατικές ιδέες, εμείς από την πλευρά μας οφείλουμε να απαντάμε και να ρίχνουμε φως στο τί πραγματικά συνέβη τα πρώτα χρόνια μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση.

Αυτές οι καταπιεσμένες ομάδες, οι γυναίκες, τα ΛΟΑΤ+ άτομα κ.α, έχουν κάθε λόγο να συμμετάσχουν στον αγώνα για μία άλλη κοινωνία, στα βήματα των πραγματικών επαναστατών, του Λένιν, του Τρότσκι, της Κολοντάι, μακριά από τις σταλινικές στρεβλώσεις και βέβαια τις σεξιστικές τους προεκτάσεις.