Όταν Μουντιάλ αντί για ποδόσφαιρο σημαίνει κέρδη για τις εταιρείες και φτώχεια για την κοινωνία

Από τις 14 Ιουνίου μέχρι τις 15 Ιουλίου, είτε είσαι ποδοσφαιρόφιλος είτε όχι, θα βλέπεις εικόνες από το Μουντιάλ διαρκώς γύρω σου. Πολλά εκατομμύρια φίλαθλοι παγκόσμια βλέπουν το Μουντιάλ σαν μια ευκαιρία να δούν υψηλής ποιότητας θέαμα του αθλήματος που λατρεύουν.

Όμως, το Μουντιάλ δεν είναι μόνο τα 90 λεπτά που η μπάλα βρίσκεται μέσα στο γήπεδο, αλλά και όλα αυτά που περιβάλλουν τη διοργάνωση. Ας δούμε λοιπόν πίσω από την διάσημη διοργάνωση και ας αναλογιστούμε τι σημαίνει για την πλειοψηφία της κοινωνίας.

Το ακριβότερο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου

Η φετινή διοργάνωση που λαμβάνει χώρα στη Ρωσία, αναμένεται να είναι το ακριβότερο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου στην ιστορία, με συνολικό προϋπολογισμό περίπου 15 δισ. δολάρια, ξεπερνώντας το κόστος και του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2014 που είχε γίνει στην Βραζιλία.

Η Ρωσία φαίνεται να περιμένει ισχυρή τόνωση της οικονομίας της μέσα από το Μουντιάλ. Από το 2010 έχει δαπανήσει γύρω στα 11 δις δολάρια σε έργα υποδομής, κυρίως για την ανέγερση σταδίων, την κατασκευή ξενοδοχείων και τις μεταφορές. Το ρωσικό υπουργείο Οικονομικής Ανάπτυξης εκτιμά ότι θα αυξηθεί ο αριθμός των τουριστών τόσο κατά τη διάρκεια των αγώνων του κυπέλλου, όσο και για το χρονικό διάστημα που θα ακολουθήσει και επομένως η ρωσική οικονομία θα έχει οφέλη τουλάχιστον για την επόμενη 5ετία.

Με την εκτίμηση αυτή όμως διαφωνεί ο οίκος Moody’s που προβλέπει

«πολύ περιορισμένο τον αντίκτυπο του Παγκοσμίου Κυπέλλου στη ρωσική οικονομία δεδομένου ότι είναι σύντομη η διάρκεια των αγώνων και πολύ μεγάλο το μέγεθος της ρωσικής οικονομίας».

Σύμφωνα με τη Moody’s, θα αυξηθούν τα έσοδα των ξενοδοχείων, των εταιρειών εστίασης, των τηλεπικοινωνιών και των μεταφορών, των αεροδρομίων και των κατασκευαστικών εταιρειών. Όσα κέρδη υπάρξουν δηλαδή θα είναι κέρδη βασικά για τις εταιρείες και όχι για τους εργαζόμενους και την πλειοψηφία της κοινωνίας.[1]

Την ίδια στιγμή, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης είναι γεμάτα διαμαρτυρίες και παράπονα για τα υπερτιμημένα καινούρια γήπεδα, γεγονός πολύ λογικό αν σκεφτούμεότι οι μισοί Ρώσοι θεωρούν τους εαυτούς τους φτωχούς, σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη της Ανώτατης Σχολής Οικονομικών της Μόσχας.[2]

Καταστολή και δουλειά μέχρι τέλους

Φυσικά δεν γίνεται να ξεχνάμε ότι το Μουντιάλ πραγματοποιείται φέτος σε μια χώρα της οποίας το καθεστώς καταργεί κάθε δημοκρατικό δικαίωμα, δεν επιτρέπει την διαφορετικότητα και έχει δικτατορικά χαρακτηριστικά.

Με συλλήψεις ακτιβιστών, απαγόρευση διαμαρτυριών, αποποινικοποίηση της ενδοοικογενειακής βίας και ποινικοποίηση της ομοφυλοφιλίας και χρησιμοποιώντας όλα τα κατασταλτικά μέσα ενάντια σε κάθε φωνή εναντίον του, ο Πούτιν έχει καταφέρει να είναι συνεχόμενα πρόεδρος από το 2000 (με μια ενδιάμεση τετραετία όπου ήταν πρωθυπουργός)!

Σε μια χώρα στην οποία παρατηρείται σταθερή αύξηση της φτώχειας (τα τελευταία χρόνια έφθασε το 30%) 22 εκατομμύρια ζουν με εισοδήματα κάτω του κατώτατου ορίου διαβίωσης και ο κατώτατος μισθός φτάνει τα 120 ευρώ το μήνα, σπαταλούνται δισ. δολάρια προκειμένου η κυβέρνηση να οργανώσει το Παγκόσμιο Κύπελλο.[3]

Μάλιστα, τη στιγμή που πραγματοποιείται το Παγκόσμιο Κύπελλο η ρωσική κυβέρνηση κατέθεσε νομοσχέδιο με το οποίο προτίθεται να αυξήσει σταδιακά τα όρια συνταξιοδότησης στα 65 χρόνια για τους άνδρες και στα 63 για τις γυναίκες. Το 2017 το προσδόκιμο ζωής, σύμφωνα με τα στοιχεία της Ρωσικής Στατιστικής Υπηρεσίας, ήταν 67,5 έτη για τους άνδρες και 77,6 για τις γυναίκες! Να δουλεύουν μέχρι να πεθάνουν, με άλλα λόγια![4]

Ευκαιρία;

Και φυσικά, τα κοράκια και οι ολιγάρχες της Ρωσίας σκοπεύουν να εκμεταλλευτούν τη διοργάνωση για να πλουτίσουν. Με βάση έρευνα που έκανε ο Independent[5], ήδη από το Γενάρη οι τιμές των ξενοδοχείων είχαν αυξηθεί μέχρι και 18.000% (!) για τις μέρες του Μουντιάλ. Ένα δωμάτιο στο Καλίνινγκραντ που νοικιάζεται 17 αγγλικές λίρες συνήθως, τη βραδιά του αγώνα Αγγλίας-Βελγίου η τιμή του είναι 3.125 λίρες!

Κάποιοι αγιογδύτες δε, νοικιάζουν στο χωριό Πέτροβο σκηνές μέσα σε ένα χωράφι με τουαλέτες από χαρτόνι(!) για 63 λίρες το βράδυ.

Τέτοιες «κορυφαίες» αθλητικές διοργανώσεις συνήθως παρουσιάζονται σαν «ευκαιρία» ανάπτυξης για τους λαούς. Στην πραγματικότητα πρόκειται για μια μεγάλη «μπίζνα» από την οποία κερδίζουν μόνο λίγοι. Στην Ελλάδα, με το παράδειγμα των Ολυμπιακών Αγώνων έχουμε μια πικρή τέτοια εμπειρία.

 

 

 

[1] http://www.kathimerini.gr/969382/article/oikonomia/die8nhs-oikonomia/die8nh-provolh-alla-kai-kerdh-anamenei-h-rwsia-apo-to-moyntial
[2] https://themoscowtimes.com/news/half-of-russians-consider-themselves-to-be-poor-study-finds-57903
[3] http://www.cnn.gr/news/kosmos/story/86575/ayxanetai-i-ftoxeia-sti-rosia-enas-stoys-treis-ta-vgazei-pera-me-dyskolia
[4] http://www.tanea.gr/news/world/article/5576169/rwsia-aykshsh-twn-syntaksiodotikwn-oriwn-epeita-apo-90-xronia/
[5] https://www.independent.co.uk/sport/football/world-cup/world-cup-2018-russia-hotels-price-inflation-kaliningrad-england-fans-hotel-rate-hike-a8176771.html

 

#Mundial2018