Οι αγώνες μας απάντηση στην «κανονικότητά» τους

Άρθρο της Σύνταξης από το νέο τεύχος του «Ξ», 505, που κυκλοφορεί

«Αυτό που είναι ήδη ορατό είναι πως γύρω μας πνέει ένας αέρας αισιοδοξίας. Εδραιώνεται μία νέα εθνική αυτοπεποίθηση. Η πίστη ότι αξίζουμε καλύτερα και ότι, ενωμένοι, μπορούμε επιτέλους να πάμε την Ελλάδα μπροστά». 

Αυτά δήλωσε -μεταξύ άλλων- στο Πρωτοχρονιάτικο μήνυμά του ο Κυριάκος Μητσοτάκης, προετοιμάζοντας παράλληλα τον «νομοθετικό μαραθώνιο» του 2020 για να «επιστρέψει η χώρα στην κανονικότητα». 

Το 2020, όμως, «μπήκε» βρίσκοντας σε εξέλιξη έναν σκληρό και πολυήμερο απεργιακό αγώνα των εργαζόμενων του ΟΤΕ ενάντια σε 6 απολύσεις. Η απάντηση της εργοδοσίας στις διεκδικήσεις των εργαζομένων ήταν μηνύσεις και συλλήψεις απεργών, όπως έγινε στη Θεσσαλονίκη. Αυτά συμβαίνουν στον -ιδιωτικοποιημένο πια- ΟΤΕ, στην 5η μεγαλύτερη επιχείρηση της χώρας, που έχει διαρκώς αυξανόμενα κέρδη τα τελευταία χρόνια, με τον πρόεδρό του να λαμβάνει 1,5 εκατομμύριο ευρώ το χρόνο, τον διευθύνοντα σύμβουλο άλλα 500.000 ευρώ, ενώ ο μέσος μισθός των εργαζομένων είναι μόλις 580 ευρώ μικτά! Αυτός είναι ο «αέρας αισιοδοξίας» που πνέει γύρω απ’ τον πρωθυπουργό και η «κανονικότητα» που ετοιμάζει η ΝΔ για την επόμενη περίοδο…

Περιστολή δικαιωμάτων

Η «διάθεση» της ΝΔ στο πεδίο των δικαιωμάτων φάνηκε ήδη από το 2019, με το όργιο καταστολής και συλλήψεων με κατασκευασμένες κατηγορίες, όπως έγινε στην περίπτωση της Ειρήνης Εμινίδου, του Ζήση Σούρλα και άλλων αδίκως συλληφθέντων, μετά το τέλος της πορείας για το Πολυτεχνείο στις 17 Νοέμβρη. Ένα αντίστοιχο σκηνικό επαναλήφθηκε και μετά το τέλος της πορείας στις 6 Δεκέμβρη, για τα 11 χρόνια από τη δολοφονία του Α. Γρηγορόπουλου. Ενώ υπάρχει και ένα πλήθος «μεμονωμένων» εξοργιστικών περιστατικών, όπως ο βασανισμός του Λ. Γούλα ή το ξεγύμνωμα της 22χρονης Λ.Μ. πάνω στην Πατησίων.

Ένας από τους πρώτους στόχους της κυβέρνησης για τη νέα χρονιά είναι η ψήφιση του νόμου για τον περιορισμό του δικαιώματος στη διαδήλωση.

«Οι ελάχιστοι δεν μπορούν να ορίζουν την καθημερινότητα των πολλών. Γιατί αυτό είναι άδικο.» 

Τάδε έφη ο πρωθυπουργός της χώρας που εκλέχθηκε από το 24% των πολιτών, στο Βήμα της Κυριακής της 29ης Δεκέμβρη. Βέβαια δεν αναφερόταν στην κυβέρνησή του, αλλά στις διαδηλώσεις. Το επόμενο «χτύπημα» που προετοιμάζεται εδώ και καιρό αφορά στην αλλαγή της νομοθεσίας για την κήρυξη απεργίας, βάζοντας σημαντικά εμπόδια στα σωματεία και τα συνδικάτα να λαμβάνουν απόφαση για απεργιακές κινητοποιήσεις. 

Επιθέσεις σε παιδεία και υγεία 

Ένα από τα πρώτα «δείγματα γραφής» της ΝΔ με το που ανέβηκε στην εξουσία, ήταν η κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου μέσα στον Αύγουστο, με την εικόνα της εισβολής των ΜΑΤ στο προαύλιο της ΑΣΣΟΕ τον Νοέμβρη να θυμίζει άλλες, μαύρες εποχές. Αν και η αναθεώρηση του άρθρου 16 του Συντάγματος, με την οποία η ΝΔ ήλπιζε στην πλήρη αναγνώριση των ιδιωτικών πανεπιστημίων, δεν πέρασε, η κυβέρνηση δεν πτοείται και ετοιμάζεται να προχωρήσει σε μια σειρά αντιδραστικές πολιτικές στην κατεύθυνση της λειτουργίας των δημοσίων πανεπιστημίων με όρους αγοράς. Ετοιμάζεται νόμος με τον οποίον θα συνδέεται η κρατική χρηματοδότηση με την αξιολόγηση (με σκοπό φυσικά τη μείωση της χρηματοδότησης και άρα αύξηση των ήδη υπαρκτών προβλημάτων), κάρτα εισόδου για τους φοιτητές κάθε σχολής κλπ, ενώ το ΕΚΠΑ «σπάει το ταμπού» των διδάκτρων στα προπτυχιακά, καθώς στο νέο αγγλόφωνο πρόγραμμα που αφορά πολίτες από χώρες εκτός της ΕΕ, θα υπάρχουν δίδακτρα 6.000 ευρώ το χρόνο!

Μεγάλο στοίχημα για τον Κυριάκο Μητσοτάκη είναι και η ιδιωτικοποίηση του ΕΣΥ, με πρώτο στόχο τις Συμπράξεις Δημοσίου-Ιδιωτικού Τομέα σε κάποια νοσοκομεία. Παρά το γεγονός ότι πρόκειται για αποτυχημένη πρακτική που την έχει διαπιστώσει και η ίδια η ΕΕ σε έκθεση του 2018, αυτό μπορεί να αποφέρει σημαντικά κέρδη για το ιδιωτικό κεφάλαιο και γι’ αυτό αποτελεί μια από τις προτεραιότητες της ΝΔ, με τεράστιο «κόστος» για την ποιότητα την υπηρεσιών υγείας που θα πληρώσουν τα λαϊκά στρώματα.

Οικονομία

Στο πεδίο της οικονομίας, οι θετικοί ρυθμοί ανάπτυξης επέτρεψαν στην κυβέρνηση να κάνει φοροελαφρύνσεις προσπαθώντας να πείσει την κοινωνία ότι αφορούν «όλους τους πολίτες». Στην πραγματικότητα ένα μικρό τμήμα του πληθυσμού θα δει κάποια ελάφρυνση, ενώ το μεγαλύτερο μέρος των 1,2 δισ. ευρώ αφορά σε φόρους που θα γλυτώσουν οι επιχειρήσεις και οι μέτοχοι εταιρειών. Αναφορικά με τις «μεγάλες επενδύσεις», η ανάπλαση του «Ελληνικού» από τον όμιλο Λάτση είναι επίσης στους άμεσους στόχους, καθώς τα κέρδη που πρόκειται να αποκομίσει είναι τεράστια. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν έκρυψε την αισιοδοξία του και για τις προοπτικές της ελληνικής οικονομίας:

«Για μένα το 2020 αποτελεί την χρονιά που θα σηματοδοτεί το οριστικό τέλος της κρίσης. Και την αφετηρία μιας δεκαετίας συνεχούς προόδου» (ΒτΚ, 29/12/2019)

Τι κι αν οι περισσότεροι διεθνείς οικονομικοί αναλυτές συμφωνούν στο ότι αναμένεται νέα διεθνής οικονομική ύφεση η οποία πολύ πιθανό να έχει απρόβλεπτες συνέπειες (λόγω του ότι το παγκόσμιο χρέος έχει φτάσει 3 φορές το παγκόσμιο ΑΕΠ, της απειλής του «εμπορικού πολέμου» μεταξύ ΗΠΑ-Κίνας και της εξάντλησης των διαθέσιμων οικονομικών εργαλείων – από «ενέσεις» ρευστότητας μέχρι αρνητικά επιτόκια), ο πρωθυπουργός της χώρας τα βλέπει «όλα ανθηρά»… Η πραγματικότητα όμως δε θα είναι καθόλου ανθηρή, καθώς η ύφεση αναμένεται να επηρεάσει και την ελληνική οικονομία -η οποία μόνο «θωρακισμένη» δεν είναι- και τότε θα κληθούν για ακόμα μια φορά οι εργαζόμενοι και η κοινωνία να «πληρώσουν τη λυπητερή».

Η απάντηση βρίσκεται στους αγώνες

Απέναντι σε όλων των ειδών τις επιθέσεις που ετοιμάζει η ΝΔ μαζί με τους συμμάχους της για την επόμενη περίοδο, εμείς από τη σκοπιά των εργαζομένων πρέπει να προετοιμάσουμε τις αντιστάσεις μας. Το 2019 ήταν η χρονιά των αγώνων και των εξεγέρσεων σε διεθνές επίπεδο. Από το Χονγκ Κονγκ μέχρι τη Χιλή και από το κίνημα της νεολαίας ενάντια στην κλιματική αλλαγή μέχρι τις εξεγέρσεις στη Μέση Ανατολή και τις ιστορικές απεργίες στη Γαλλία, οι λαοί σε διάφορα σημεία του πλανήτη δίνουν πολύ σημαντικές μάχες που σε αρκετές περιπτώσεις έχουν πετύχει και σημαντικές νίκες. Αυτά τα γεγονότα μπορούν να αποτελέσουν πηγή έμπνευσης και για το ελληνικό κίνημα, για να σταθεί στα πόδια του και να πιάσει και πάλι το νήμα των αγώνων.