21595_Ck_-6MdVEAAA3PU_1_460x230

Μπαγκλαντές: ανήλικα θύματα βιασμού θα παντρεύονται το βιαστή τους!

21595_Ck_-6MdVEAAA3PU_1_460x230

Τον Αύγουστο του 2015, ολόκληρος ο κόσμος σοκαρίστηκε από τις φωτογραφίες του κοριτσιού που έγινε γνωστό ως η «θλιμμένη νύφη», ενός δεκαπεντάχρονου παιδιού, που ετοιμάζεται για το γάμο του με έναν άγνωστο τριαντάχρονο, ενώ το ύφος του περιγράφει γλαφυρά ότι θα προτιμούσε να βρίσκεται οπουδήποτε αλλού. Οι γάμοι ανήλικων κοριτσιών είναι μια παλιά συνήθεια στο Μπαγκλαντές, όπως και σε άλλες χώρες της Ασίας και της Αφρικής, μια συνήθεια που καταστρέφει την παιδική ηλικία, αλλά και ολόκληρη τη ζωή αμέτρητων γυναικών.

Οι υποχρεωτικοί γάμοι μετά από βιασμό όμως, που προωθεί η κυβέρνηση του Μπαγκλαντές το τελευταίο διάστημα, είναι ένα έγκλημα χωρίς προηγούμενο!

Και ενώ θεωρητικά το παραπάνω νομοσχέδιο έχει στόχο να προστατέψει τα κορίτσια, αφού απαγορεύει τους γάμους με ανήλικες κοπέλες, προβλέπει κάποιες «ειδικές περιστάσεις» στις οποίες τέτοιοι γάμοι θα επιτρέπονται: τις περιπτώσεις βιασμού!

Αντί να απαγορευτούν ολοκληρωτικά οι γάμοι με παιδιά, αντί να προβλέπονται αυστηρές ποινές για τους βιαστές, το νομοσχέδιο προβλέπει στην ουσία την καταδίκη του θύματος, αναγκάζοντάς το να περάσει την υπόλοιπη ζωή του με το θύτη!

Κάτι αντίστοιχο είδαμε πρόσφατα στην Τουρκία, όπου η κυβέρνηση σχεδίαζε να περάσει νόμο, ο οποίος μπορεί να μην ανάγκαζε το ανήλικο θύμα του βιασμού να παντρευτεί το δράστη, σε περίπτωση όμως που η υπόθεση κατέληγε σε γάμο, ο τελευταίος απαλλασσόταν από τις κατηγορίες!

Στην Τουρκία, η πρόταση πάγωσε μετά από μαζικές αντιδράσεις, διαδηλώσεις, αλλά και τη διεθνή κατακραυγή.

Η διαδικτυακή οργάνωση Avaaz έχει ξεκινήσει εκστρατεία συλλογής υπογραφών, προκειμένου να αναγκαστεί η κυβέρνηση του Μπαγκλαντές να πάρει πίσω το νομοσχέδιο που ουσιαστικά επιβραβεύει τους βιαστές ανήλικων κοριτσιών. Πρόκειται για μια βοηθητική πρωτοβουλία στο επίπεδο της διεθνούς πίεσης προς την κυβέρνηση. Για να κερδηθούν όμως πραγματικές και ουσιαστικές αλλαγές στο επίπεδο των δικαιωμάτων των γυναικών της χώρας, απαιτείται η κινητοποίηση του γυναικείου κινήματος και της κοινωνίας του Μπαγκλαντές συνολικά, όπως και ένα αποφασιστικό διεθνές κίνημα αλληλεγγύης.