Μια απάντηση στην Καθημερινή που θέλει να κοπούν τα επιδόματα γιατί… είμαστε «τεμπέληδες»

Από την αρχή της κρίσης βλέπουμε να εξελίσσεται μια διεθνής εκστρατεία λάσπης ενάντια στον λαό της Ελλάδας, που λέει βασικά ότι είμαστε «τεμπέληδες» και γι’ αυτό μας αξίζει ο οδοστρωτήρας λιτότητας που μας έχουν επιβάλλει. Στην εκστρατεία αυτή έχουν βάλει το χεράκι τους διάφοροι: από τον Ντάϊζενμπλουμ που είπε ότι «τα λεφτά τα φάγατε σε ποτά και γυναίκες» μέχρι το «μαζί τα φάγαμε» του Πάγκαλου. Από τους αυστριακούς ακροδεξιούς που είχαν βγάλει αφίσα με έναν Έλληνα αραχτό σε μια αιώρα να παίρνει τα λεφτά της «αγαθής» ΕΕ μέχρι το εξώφυλλο του γερμανικού περιοδικού Focus με την Αφροδίτη της Μήλου να υψώνει το μεσαίο δάχτυλο στην Ευρώπη.

Την ίδια περίπου ρητορική βλέπουμε στο πρόσφατο (4/6) άρθρο της Καθημερινής με τίτλο «”Ασθένεια” για τα ροδάκινα τα κοινωνικά επιδόματα». Στο άρθρο της λοιπόν η «σοβαρή» εφημερίδα μας λέει πως οι νέοι δεν πάνε να δουλέψουν να μαζέψουν ροδάκινα στον κάμπο της Μακεδονίας, και αυτό γιατί προτιμάνε να παίρνουν τα επιδόματα και να κάθονται!

«Επικίνδυνα» τα επιδόματα!

«Αυτό που γίνεται με τα κοινωνικά επιδόματα είναι επικίνδυνο. Ωθεί του νέους στο να μην εργάζονται, γαλουχείται μια γενιά με “κουλτούρα” επιδόματος»

μας λέει το άρθρο, ενώ σε άλλο σημείο

«…ήρθαν τα επιδόματα κοινωνικής αλληλεγγύης και μας σκότωσαν. Ο άλλος σκέφτεται και λέει: “Άσε τώρα, παίρνω από το κοινωνικό επίδομα κάποια σίγουρα λεφτά, αν πάω να δουλέψω και πάρω και δύο χιλιάρικα θα χάσω αυτό το επίδομα”. Έτσι δεν έρχεται. Προτιμάει την καφετέρια…»

και παρακάτω

«Δεν μπορέσαμε να τους ξεκολλήσουμε από τις καφετέριες, θεωρούν ότι βολεύονται με τα επιδόματα, είναι τόσο απλό».

Μπορεί με τα παραπάνω κανείς εύκολα να καταλάβει το γενικό κλίμα του άρθρου, σε επίπεδο κουβέντας συντηρητικών ηλικιωμένων σε καφενείο που γκρινιάζουν και θεωρούν «τους νέους» υπεύθυνους για όλα τα κακά που βρήκαν τον τόπο…

Υπάρχουν άραγε όρια;

Αλλά κάπου έλεος ρε «έγκριτοι» δημοσιογράφοι της Καθημερινής! Και η προπαγάνδα έχει (;) τα όρια της!

Παραπονιέστε ότι οι νέοι δεν πάνε στη δουλειά γιατί προτιμούν να παίρνουν κάποιο επίδομα, δεν αναρωτιέστε γιατί το κάνουν; Το άρθρο μας λέει ότι οι εργοδότες πληρώνουν «καλούς μισθούς», εννοώντας ότι πληρώνουν «τα νόμιμα». Δεν αναρωτιέστε ότι όταν ο μισθός δεν φτάνει για να ζήσει κανείς και στην ουσία είναι στα επίπεδα ενός επιδόματος, φιλοδωρήματος ή όπως αλλιώς θέλει να το πει κανείς, φυσικά και κάποιος θα το μετρήσει αν θα πάει για δουλειά;

Και αφού είστε τόσο πολύ υπέρ της «προσφοράς και της ζήτησης» σε μια «ελεύθερη αγορά», γιατί δεν σκέφτεστε ότι μπορεί κάποιος αν δεν βρίσκει ανθρώπους για να δουλέψουν να προσφέρει καλύτερους μισθούς;

Αλλά φυσικά όχι. Καλύτεροι μισθοί σημαίνει λιγότερα κέρδη για του εργοδότες, και αυτό είναι βλασφημία, πρέπει να πλύνεις το στόμα σου αν το πεις!

Να ποιοι είναι οι «τεμπέληδες»

Και φυσικά δεν συζητάμε για μια μόνιμη δουλειά, ούτε καν για μια δουλειά σταθερή. Μιλάμε για μια εποχιακή εργασία 2-3 μηνών, που οι εργαζόμενοι όπως λέει το άρθρο «δουλεύουν δώδεκα ώρες την ημέρα, και πάλι δεν φτάνουν» και έτσι χαρακτηρίζονται «καλά παιδιά»

Με λίγα λόγια, οι εργοδότες και οι κύριοι της Καθημερινής θέλουν οι νέοι να μην παίρνουν επιδόματα ώστε να είναι τελείως εξαθλιωμένοι που να δέχονται οποιαδήποτε εργασία, υπό οποιεσδήποτε συνθήκες, και να λένε και ευχαριστώ, γιατί αλλιώς θα πεθάνουν. Και όλα αυτά για να μην αυξήσουν τους μισθούς και να μην μειώσουν τα κέρδη τους!

Να σας πληροφορήσουμε λοιπόν κάποια πράγματα για τους «τεμπέληδες Έλληνες» κύριοι της Καθημερινής:

Και στο Βέλγιο κύριε;

Με βάση τη λογική του άρθρου, όπου τα επιδόματα οδηγούν στην μείωση της απασχόλησης, το Βέλγιο με πάνω από 1.000€ το μήνα επίδομα ανεργίας για απεριόριστο διάστημα θα έπρεπε να έχει γεμίσει με «τεμπέληδες». Παρόλα αυτά η ανεργία του Βελγίου είναι στο 5%! Πως το εξηγούν αυτό τα «σαΐνια» της Καθημερινής;

Μήπως, λέμε μήπως, το γεγονός ότι οι Βέλγοι προτιμούν να δουλεύουν αντί να παίρνουν επίδομα ανεργίας έχει να κάνει με το γεγονός ότι υπάρχουν αρκετές αξιοπρεπείς και αρκετά καλοπληρωμένες θέσεις εργασίας; Όχι βέβαια ότι τα πράγματα είναι ιδανικά για τους εργαζόμενους στο Βέλγιο, αλλά μερικές συγκρίσεις μας αποκαλύπτουν το γελοίο τέτοιων «επιχειρημάτων».

Αλλά για τους εργοδότες στην Ελλάδα που έχουν αποθρασυνθεί λόγω της κρίσης η έννοια των αξιοπρεπών συνθηκών εργασίας ακούγεται «τρελή».

Και λίγος ρατσισμός για το καλό

Εκτός από τον κοινωνικό ρατσισμό για τους ανέργους, το άρθρο προωθεί βέβαια και τον φυλετικό ρατσισμό μεταξύ των εργαζομένων, αλλά και μεταξύ των μεταναστών και των προσφύγων. Έτσι, λέει ότι από τη στιγμή που οι Έλληνες νέοι είναι τεμπέληδες, οι εργοδότες στρέφονται στους «Αλβανούς», τους οποίους βέβαια αναγκάζονται να ασφαλίσουν δυστυχώς (οι καημένοι) γιατί γίνονται έλεγχοι και δεν μπορούν να το ρισκάρουν. Αλλά και αυτοί λέει έχουν ξυπνήσει και ζητούν «τρελά» μεροκάματα, έτσι οι εργοδότες πια στρέφονται στους πρόσφυγες, που είναι ακόμα πιο εξαθλιωμένοι…

Στον ιδεατό κόσμο των εργοδοτών και της Καθημερινής, οι εργαζόμενοι πρέπει να ζουν εξαθλιωμένοι όπως οι πρόσφυγες πολέμου, προκειμένου να δέχονται κάθε απαίτηση τους, ώστε να ανεβαίνουν διαρκώς τα κέρδη τους.

Με αυτή την έννοια, είναι «”ασθένεια” για την κοινωνία η απληστία των εργοδοτών», και χρειάζεται να σταματήσουμε να τους «επιδοτούμε» με την σκληρή εργασία μας. Χρειάζεται να τους «πληρώσουμε» με το μόνο νόμισμα που καταλαβαίνουν, ανατρέποντας το σύστημα τους, για να ζήσουμε με αξιοπρέπεια.