Λος Άντζελες: η τεράστια απεργία των εκπαιδευτικών πέτυχε μια πολύ σημαντική νίκη!

Η μεγάλη απεργία των 30.000 εκπαιδευτικών του Λος Άντζελες, κατάφερε μέσα σε έξι μέρες να σημειώσει μια σημαντική νίκη, κερδίζοντας μια σειρά αιτήματα, όπως την κατάργηση της δυνατότητας υπέρβασης του ορίου μαθητών και την σταδιακή μείωση του αριθμού τους ανά τάξη, αύξηση 6% στους μισθούς, τη δέσμευση για πρόσληψη νοσοκόμων και βιβλιοθηκάριων στα σχολεία, την συμμετοχή του συνδικάτου στη λήψη αποφάσεων που αφορούν τα ιδιωτικά σχολεία, δημιουργία χώρων πρασίνου στα σχολικά συγκροτήματα, δημιουργία ταμείου υποστήριξης μεταναστών, κ.α.
Διαβάστε παρακάτω διασκευή άρθρου από το site της Σοσιαλιστικής Εναλλακτικής (αδελφή οργάνωση του «Ξ» στις ΗΠΑ και τμήμα της Επιτροπής για μια Εργατική Διεθνή-CWI) γύρω από τις μαζικές κινητοποιήσεις και τα αιτήματα των δασκάλων του Λος Άντζελες.

 

Η 14η του Γενάρη ήταν η αρχή μιας ιστορικής απεργίας. Δεκάδες χιλιάδες μέλη του συνδικάτου δασκάλων του Λος Άντζελες (UTLA) βγήκαν από τις τάξεις τους στους δρόμους. Μετά το μεγάλο κύμα απεργιών των εκπαιδευτικών κατά τη διάρκεια του 2018, που ξεκίνησε από τις μαζικές κινητοποιήσεις στη Δυτική Βιρτζίνια, το Λος Άντζελες μετατράπηκε στο νέο πεδίο μάχης ανάμεσα στις δυνάμεις της ιδιωτικοποίησης και σε αυτές που παλεύουν για την επαναφορά του δημόσιου συστήματος παιδείας. Δεν πρόκειται μόνο για μια συγκεκριμένη διαπραγμάτευση, αλλά για μια συνολική ιδεολογική μάχη γύρω από το τι παιδεία χρειάζεται η κοινωνία.

Η κατάσταση στην παιδεία

Η εργασιακή και οικονομική καθημερινότητα των δασκάλων είναι εξαιρετικά δυσχερής. Παρά το γεγονός ότι η Καλιφόρνια είναι μια ιδιαίτερα πλούσια Πολιτεία, η υποχρηματοδότηση των σχολείων είναι τεράστια. Υπολογίζεται ότι η Καλιφόρνια ξοδεύει τα μισά χρήματα από τη Νέα Υόρκη ανά μαθητή. Σύμφωνα με τoν πρόεδρο του UTLA, Alex Caputo-Pearl, ο αριθμός των μαθητών στις τάξεις, μπορεί ακόμη και να ξεπερνάει τους 45 (!) στα λύκεια, ενώ στα γυμνάσια είναι περίπου 35 και στα δημοτικά 25. Η αρμόδια υπηρεσία για την εκπαίδευση στο Λος Άντζελες (LAUSD) δικαιολογεί αυτή την κατάσταση, λέγοντας ότι βρίσκεται σε οικονομική κρίση. Χρησιμοποιώντας αυτό το επιχείρημα, προχωράει σε απολύσεις δασκάλων, αυξάνει τον αριθμό των μαθητών στις τάξεις, μειώνει τη χρηματοδότηση των σχολείων, κλπ.

Η οικονομική κρίση όμως την οποία επικαλείται η LAUSD, είναι στην πραγματικότητα μια κατασκευασμένη απάτη. Στόχος της υποχρηματοδότησης της παιδείας, είναι να απαξιωθούν τα δημόσια σχολεία και να γίνουν τα ιδιωτικά πιο ελκυστικά στα μάτια των γονιών. Επιπλέον, οι πενιχροί μισθοί των εκπαιδευτικών, όπως και το συνεχώς αυξανόμενο κόστος ζωής στο Λος Άντζελες, έχει οδηγήσει στην έλλειψη δασκάλων και καθηγητών. Τα δημόσια σχολεία στο Λος Άντζελες, ουσιαστικά απευθύνονται στα πιο φτωχά στρώματα της κοινωνίας και ιδιαίτερα στους Αφροαμερικανούς και τους Λατίνους, που αποτελούν περίπου το 90% των μαθητών. Τα πλουσιότερα, κυρίως λευκά στρώματα του πληθυσμού, στέλνουν τα παιδιά τους σε ιδιωτικά, ή «ειδικά» σχολεία [1]. Όλα αυτά συμβαίνουν την ίδια ώρα που η LAUSD διαθέτει ένα απόθεμα της τάξης των 2 δις δολαρίων!

Οι κινητοποιήσεις και τα αιτήματα

Οπλισμένοι με την πικρή εμπειρία της προσπάθειας να κάνουν σωστά τη δουλειά τους μέσα σε αυτές τις συνθήκες, εκπαιδευτικοί και μαθητές, αλλά και γονείς και άλλοι υποστηρικτές, βγήκαν μαζικά στους δρόμους της πρωτεύουσας της Πολιτείας στις 14 Γενάρη. 60.000 διαδηλωτές συμμετείχαν στη μαζική πορεία από το Δημαρχείο της πόλης στα γραφεία της LAUSD, παρά τη βροχή και το κρύο. Την επόμενη μέρα, άλλοι 30.000 διαδηλωτές συγκεντρώθηκαν γύρω από το κτίριο της ένωσης των «ειδικών» σχολείων, διαμαρτυρόμενοι για το γεγονός ότι τα συγκεκριμένα εκπαιδευτικά ιδρύματα, που απευθύνονται στα υψηλότερα κοινωνικά στρώματα και παράγουν γνώση και έρευνα για τα κέρδη των ιδιωτικών εταιρειών, απορροφούν 600 εκατομμύρια δολάρια από τη χρηματοδότηση των δημόσιων σχολείων.

Οι δάσκαλοι που μάχονται ενάντια στην ιδιωτικοποίηση της παιδείας, έχουν αρχίσει να συνδέουν τα εκπαιδευτικά αιτήματα με αυτά για την πρόσβαση στο σύστημα υγείας, στην αξιοπρεπή στέγαση, κ.α. Ένας δάσκαλος αγγλικής φιλολογίας, μιλώντας σε μέλη της «Σοσιαλιστικής Εναλλακτικής» ανέφερε:

«Έχω έναν μαθητή που ζει σε ένα δωμάτιο μαζί με άλλους πέντε ανθρώπους. Αυτό δεν είναι σωστό. Κάτι λάθος συμβαίνει».

Η αλληλεγγύη απέναντι στην απεργία των εκπαιδευτικών φάνηκε από τις πρώτες μέρες της απεργίας, όταν μεγάλοι αριθμοί γονιών και μαθητών άρχισαν να κατεβαίνουν στις διαδηλώσεις. Σύμφωνα με μελέτη του Πανεπιστημίου Loyola Marymount, το 82% των οικογενειών στο Λος Άντζελες υποστήριξε την απεργία των δασκάλων. Μηνύματα αλληλεγγύης στον αγώνα τους έφτασαν από ολόκληρη τη χώρα και όχι μόνο. Αντίστοιχα μηνύματα έφτασαν ακόμη και από τη Γαλλία, γεγονός που αναδεικνύει τον τεράστιο διεθνή αντίκτυπο της απεργίας.

Τα λεφτά τα έχουν οι δισεκατομμυριούχοι

Στην Καλιφόρνια υπάρχουν 124 δισεκατομμυριούχοι και 250.000 εκατομμυριούχοι. Το σύστημα που τους επιτρέπει να πλουτίζουν πάνω στις πλάτες των εργαζομένων και της κοινωνίας, είναι το ίδιο που υποχρηματοδοτεί την παιδεία, την υγεία, το κοινωνικό κράτος. Οι εκπαιδευτικοί του Λος Άντζελες, αρχίζουν να συνειδητοποιούν μέσα από τον αγώνα τους, όχι μόνο ότι τα λεφτά υπάρχουν, αλλά και ποιοι τα έχουν. Αρχίζουν να απαιτούν να φορολογηθούν οι δισεκατομμυριούχοι, προκειμένου να χρηματοδοτηθεί η παιδεία και οι ανάγκες της κοινωνίας συνολικά. Αρχίζουν να καταλαβαίνουν την ουσία των ανισοτήτων στον καπιταλισμό, όσον αφορά τις αμοιβές τους αλλά και τους ταξικούς φραγμούς στην εκπαίδευση.

Η νίκη αυτή των εκπαιδευτικών στο Λος Άντζελες έρχεται μετά τις σημαντικές επιτυχίες σε πολιτείες όπως το Σιάτλ όπου καθιερώθηκε βασικός μισθός 15 δολάρια την ώρα, μετά την πρόσφατη αύξηση που πέτυχαν οι εργαζόμενοι της Άμαζον, και μετά από μια σειρά σημαντικούς εργατικούς αγώνες στις ΗΠΑ. Οι επιθετικοί αυτοί αγώνες των εργαζομένων δίνουν το παράδειγμα και ανοίγουν το δρόμο για μεγαλύτερες διεκδικήσεις στους χώρους εργασίας όχι μόνο στις ΗΠΑ αλλά και παγκόσμια.

 

[1] Τα σχολεία αυτά, ονομάζονται charter schools. Πρόκειται για εκπαιδευτικά ιδρύματα που χρηματοδοτούνται μεν από το δημόσιο, αλλά λειτουργούν υπό την ευθύνη μιας συγκεκριμένης κοινότητας, ή ομάδας και απευθύνεται στα μέλη της. Τα σχολεία αυτά θέτουν συγκεκριμένους ερευνητικούς στόχους, τους οποίους οφείλουν να εκπληρώσουν προκειμένου να συνεχίσουν να χρηματοδοτούνται. Δείτε περισσότερα εδώ

 

Τραγούδι μαθήτριας που υποστηρίζει την απεργία

"This is a Strike Song" — Aryana Fields

Aryana Fields, a 5th Grader at Playa del Rey Elementary School performs a song in support of striking teachers. “A Strike Song” — Aryana Fields

Gepostet von UTLA am Donnerstag, 17. Januar 2019

Θεματικές

,