Κάτω τα χέρια απ’ τα δικαιώματά μας!

Άρθρο της Σύνταξης από το νέο τεύχος του «Ξ», 508, που κυκλοφορεί

Επίθεση στο ασφαλιστικό 
Περιορισμός των διαδηλώσεων 
Κλιμάκωση της καταστολής

Το 2020 ξεκίνησε με την κυβέρνηση να ξεδιπλώνει σταδιακά τα σχέδιά της ενάντια στους εργαζόμενους, τη νεολαία και την πλειοψηφία της κοινωνίας. Μετά το κρεσέντο καταστολής στα τέλη του 2019, με δεκάδες αναίτιες συλλήψεις, ξύλο και βία γύρω από τις ημέρες των μαζικών κινητοποιήσεων στις 17 Νοέμβρη και 6 Δεκέμβρη, η ΝΔ έχει βάλει στο στόχαστρο για την επόμενη περίοδο την κοινωνική ασφάλιση και το δικαίωμα στη διαδήλωση και τις συγκεντρώσεις. 

Το νέο ασφαλιστικό νομοσχέδιο αποτελεί ακόμα ένα χτύπημα στην κοινωνική ασφάλιση και τα εργασιακά δικαιώματα, καθώς αφενός καθιερώνεται η αύξηση ορίων ηλικίας, ο διαχωρισμός σύνταξης σε εθνική και ανταποδοτική, η οριστική κατάργηση 13ης και 14ης σύνταξης κλπ, πολλά εκ των οποίων ψηφίστηκαν με το νόμο Κατρούγκαλου επί ΣΥΡΙΖΑ, και αφετέρου εισάγεται το «τριφασικό σύστημα», εμπνευσμένο απ’ το δικτάτορα Πινοσέτ. Η ουσία του νέου νόμου βρίσκεται στην κατώτατη εθνική σύνταξη η οποία διαμορφώνεται στα 384 ευρώ και παράλληλα στη θεσμοθέτηση της ιδιωτικής ασφάλισης.

Η ΝΔ πιθανά να αντιλαμβάνεται -ως ένα βαθμό- ότι, μετά από δεκαετίες λιτότητας και επιθέσεων, η βάση της κοινωνίας σιγοβράζει και, παρ’ ότι αυτή η οργή δεν έχει βρει ακόμα μαζική έκφραση στο δρόμο όπως συνέβαινε την περίοδο των μνημονίων επί ΔΝΤ, αργά ή γρήγορα θα βρει απέναντί της μαζικές διεκδικητικές κινητοποιήσεις. Αυτό είναι που θέλει να «προλάβει» με το νέο νομοσχέδιο για τον περιορισμό των διαδηλώσεων, όσο κι αν προσπαθεί να το παρουσιάσει ως «απάντηση» και «ρύθμιση των πορειών «δέκα ατόμων» που κλείνουν για ώρες το κέντρο της Αθήνας».

Σύμφωνα με το σχέδιο νόμου για τις «δημόσιες υπαίθριες συναθροίσεις», πλέον η αστυνομία θα αποφασίζει για την απαγόρευση ή μη μια συγκέντρωσης ή διαδήλωσης, το δρομολόγιό της, αν θα γίνεται σε όλο το δρόμο, σε μια λωρίδα ή στο πεζοδρόμιο, ενώ είναι εντελώς ασαφείς οι όροι για την απαγόρευσή της. Για να λάβει μια διαδήλωση άδεια διεξαγωγής θα πρέπει να ορίζεται υπεύθυνος «οργανωτής», ο οποίος θα φέρει την αστική ευθύνη για κάθε είδους ζημιές που μπορεί να συμβούν κατά τη διάρκειά της. Ακόμα, προβλέπονται αλλαγές και στον Ποινικό Κώδικα όπου πλέον η συμμετοχή σε μια απαγορευμένη διαδήλωση θα θεωρείται «ιδιώνυμο αδίκημα» (δηλαδή θα τιμωρείται με μεγαλύτερες ποινές από τις προβλεπόμενες).

Με βάση τα παραπάνω, απ’ τη στιγμή που οι όροι για την απαγόρευση μιας διαδήλωσης είναι ασαφείς, θα βρίσκεται «στο χέρι» του κάθε αστυνομικού διευθυντή το εάν τελικά θα πραγματοποιείται. Επίσης, αν λάβει κανείς υπόψη την δράση προβοκατόρων ασφαλιτών της αστυνομίας, οι οποίοι έχουν βρεθεί αμέτρητες φορές μέσα ή δίπλα από διαδηλώσεις με σκοπό να προκαλέσουν εντάσεις με τα ΜΑΤ ή φθορές, τότε θα αντιληφθεί ότι θα είναι εξαιρετικά εύκολο να στοχοποιηθούν οι διοργανωτές και να βρεθούν αντιμέτωποι με άδικες κατηγορίες. Τέλος, το «ιδιώνυμο» που έχει τις ρίζες του έναν αιώνα πριν και είναι συνδεδεμένο με την ποινικοποίηση ιδεών, τις διώξεις αγωνιστών και την καταστολή συνδικαλιστικών κινητοποιήσεων, δείχνει καθαρά το «που το πάει» η ΝΔ. Σύμφωνα μάλιστα με τον νομικό Κώστα Παπαδάκη, ο σχετικός νόμος όχι μόνο αντιτίθεται στο άρθρο 11 του Συντάγματος (για το δικαίωμα του συνέρχεσθαι) αλλά είναι χειρότερο κι απ’ το ισχύον χουντικό διάταγμα του 1971 για τις συναθροίσεις!

Η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη έχει μέχρι στιγμής στο «ενεργητικό» της, πέρα από τα παραπάνω, την κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου, την ισοτιμία των πτυχίων των ιδιωτικών κολλεγίων με αυτά των δημοσίων ΑΕΙ παρακάμπτοντας το αρ. 16 του Συντάγματος, ενώ προετοιμάζει και τη μερική ιδιωτικοποίηση του ΕΣΥ μέσω ΣΔΙΤ σε κάποια δημόσια νοσοκομεία. Παράλληλα προσπαθεί να διαχειριστεί (ή να συγκαλύψει) και το σκάνδαλο της υπόθεσης Novartis, όπου, σύμφωνα με τα όσα έχουν έρθει στη δημοσιότητα, εμπλέκονται πρωτοκλασάτα στελέχη και υπουργοί της.

Αυτές οι επιθέσεις δεν πρέπει να μείνουν αναπάντητες. Ήδη στους χώρους της νεολαίας υπήρξαν σποραδικές αντιδράσεις, με μερικές δεκάδες καταλήψεις τμημάτων πριν τα Χριστούγεννα και 40-50 καταλήψεις μαθητών στα σχολεία από τις αρχές του χρόνου. Σε άλλες περιπτώσεις έχουμε τις τοπικές κοινωνίες να αντιδρούν μαζικά ενάντια στην περιβαλλοντική υποβάθμιση των περιοχών τους, όπως στη περίπτωση της Τήνου με την εγκατάσταση τεράστιων ανεμογεννητριών ή του Βόλου με την καύση απορριμμάτων από την τσιμεντοβιομηχανία της ΑΓΕΤ. Οι οργανώσεις της ανατρεπτικής Αριστεράς πρέπει να μπουν μπροστά στη μάχη να οργανώσουν και να σχεδιάσουν τις αντιστάσεις, να πάρουν κοινές κινηματικές πρωτοβουλίες, με στόχο να δώσουν έμπνευση και προοπτική στο κίνημα, για να βγει και πάλι μαζικά στο προσκήνιο την επόμενη περίοδο.