Η τιμή του καφέ, ο «αγώνας» του Τσίπρα και η νέα συμφωνία

12/05/2017
Comments off
300 Views
andros
Του Ανδρέα Παγιάτσου

 

 

Όση ώρα και να στέκεσαι μπροστά στα ράφια των σούπερ μάρκετ, φτηνό καφέ δεν πρόκειται να βρεις. Οι παραδοσιακές μάρκες του «ελληνικού» καφέ κυμαίνονται στα 15 € το κιλό, του φίλτρου στα 15 – 20 € και του εσπρέσο στα 20 – 30€. Και δεν μιλάμε για τις ακριβές μάρκες αλλά για τις μάρκες πλατιάς κατανάλωσης. Οι πιο μεγάλες αυξήσεις (25%) είναι στον στιγμιαίο – δηλαδή στο φραπεδάκι.

Την ίδια στιγμή ο «αγώνας» της κυβέρνησης «δικαιώνεται» με τη νέα συμφωνία (ή «μνημόνιο» ή «επικαιροποιημένο μνημόνιο») που υπέγραψε με τους δανειστές τη Δευτέρα 1η Μάη, με την οποία μειώνεται το αφορολόγητο στα 5.680 € (που σημαίνει πως θα φορολογούνται κι αυτοί που παίρνουν ακόμα και κάτω από 400 € το μήνα καθαρά) ενώ οι συντάξεις θα μειωθούν από τις αρχές του 2019 και μετά, μέχρι και 18% και κατά μέσο όρο 9%. 

Συνολικά το κόστος των νέων μέτρων θα ανέρχεται (μέχρι το 2020) σε 4,1 δισ. ευρώ!

Προπέτασμα καπνού

Η κυβέρνηση προβάλλει με πολλές τυμπανοκρουσίες τα λεγόμενα «αντισταθμιστικά μέτρα» που θα ισχύουν παράλληλα με το νέο κύμα λιτότητας που έχουν υπογράψει. Αυτό που προτιμούν να μην αναφέρουν είναι ότι αυτά τα «αντισταθμιστικά» θα ισχύουν μόνο εφόσον υπάρχει πρωτογενές πλεόνασμα του 3,5% και πάνω! Δηλαδή μόνο αν η λιτότητα διασφαλίζει περίπου 7 δισ. € το χρόνο (3,5% του ΑΕΠ) τα οποία να πηγαίνουν στην αποπληρωμή των τόκων των δανείων και μετά, ό,τι «περισσεύει» (αν περισσεύει) θα μπορεί να διοχετεύεται στα «αντισταθμιστικά μέτρα» – όπως την επιδότηση του ενοικίου για κάποιους, επέκταση του αριθμού των σχολικών γευμάτων, κάποιες δαπάνες υπέρ των ανέργων κοκ.

Πρόκειται για προπέτασμα καπνού. Για ψίχουλα τα οποία ακόμα και αν δοθούν δεν θα αναιρούν ούτε κατά το ελάχιστο τις πολιτικές της λιτότητας που ήδη εφαρμόζονται.

Ο Τσίπρας λέει ότι κάνει αγώνα και σκληρή διαπραγμάτευση με τους δανειστές. Κι ότι κατάφερε να μειώσει τις συντάξεις όσο ήταν δυνατό λιγότερο κλπ κλπ… Δεν καταλαβαίνει πως ό,τι και να λέει για τις «σκληρές διαπραγματεύσεις» του, αυτό που μετράει είναι πράγματα όπως η τιμή του καφέ την ίδια στιγμή που το εισόδημα εργαζομένων και των συνταξιούχων θα μειώνεται παραπέρα;

Η «αυτοκριτική» του Τσίπρα

Στην πρόσφατη συνέντευξή του στον ΑΝΤ1 ο πρωθυπουργός είπε πως είχε κάνει λάθος, πως «συνάντησε τοίχο» στην ΕΕ όταν εκλέχτηκε για πρώτη φορά το 2015 και πως «είχε αυταπάτες» ότι τα πράγματα θα ήταν πιο εύκολα. Προσπαθεί έτσι να εμφανίσει την εικόνα του ανθρώπου που κάνει την αυτοκριτική του.

Νομίζει πως μπορεί να ξεπλυθεί με αυτό τον τρόπο;

Είναι δυνατό ο άνθρωπος που υποστηρίχτηκε από εκατομμύρια (εκατομμύρια φτωχών, απελπισμένων και οργισμένων) επειδή τους υποσχέθηκε πως θα αλλάξει τη ζωή τους καταργώντας τη λιτότητα και την Τρόικα, που δήλωνε πως θα αλλάξει την Ελλάδα και την Ευρώπη, να έρχεται στο τέλος να λέει, «σόρι, λάθος, είχα αυταπάτες, βρήκα τοίχο» και να νομίζει πως κάνοντας μ’ αυτό τον τρόπο την «αυτοκριτική» του το θέμα έληξε;

Το ερώτημα είναι «γιατί»;

Δεν έληξε βέβαια!

Κατ’ αρχήν το θέμα είναι: «γιατί έκανε λάθος και γιατί είχε αυταπάτες»;

Η απάντηση είναι: γιατί ποτέ δεν κατάλαβε την ταξική πάλη, τον ταξικό χαρακτήρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και το πώς λειτουργεί στην πραγματικότητα ο καπιταλισμός. Ήταν δηλαδή ιδεολογικά ρηχός και πολιτικά ανεπαρκής για να φέρει σε πέρας τα καθήκοντα στα οποία αναφερόταν και τις υποσχέσεις που έδινε.

Το θέμα, επίσης, είναι, αν δεν είχε καταλάβει τότε τι μας κάνει να πιστεύουμε (ή, τι τον κάνει αυτόν να πιστεύει) ότι έχει καταλάβει τώρα; Τίποτα!

Μήπως τώρα «κατάλαβε»;

Η πραγματικότητα είναι ότι ούτε τώρα έχει καταλάβει!

Γι’ αυτό εξάλλου και η πολιτική του δεν έχει καμία ουσιαστική διαφορά από αυτά που εφαρμόζανε οι προκάτοχοί του και καμία προοπτική. Η «Τρόικα» άλλαξε όνομα κι έγινε «Κουαρτέτο» και «Θεσμοί», η λιτότητα συνεχίζεται αμείωτη και η κυβέρνηση κοιτάει να δώσει κάνα ψίχουλο στους πεινασμένους για να σώσει τα προσχήματα. Αυτό όμως θα το κάνανε και η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ – δεν χρειάζεται να είναι κανείς επαναστάτης για να δίνει 200 € το μήνα σε εξαθλιωμένους ανθρώπους, αντίστοιχα κάνουν, για παράδειγμα, οι κυβερνήσεις των καπιταλιστών σε όλη την Ευρώπη είτε είναι στα χέρια της Δεξιάς είτε των Σοσια-Ληστών.

Ελπίζουν στην ανάκαμψη της οικονομίας

Η μόνη ελπίδα του Τσίπρα, στην πραγματικότητα, είναι να εμφανιστούν θετικοί ρυθμοί ανάπτυξης.

Αυτό θα συμβεί κάποια στιγμή, κατά πάσα πιθανότητα στην πορεία του φετινού χρόνου, όμως θα συνέβαινε έτσι κι αλλιώς είτε κυβερνούσε η ΝΔ είτε κυβερνούσε το ΠΑΣΟΚ για τον απλό λόγο ότι έτσι λειτουργεί ο καπιταλισμός: η καταστροφή της οικονομίας δημιουργεί σιγά-σιγά τις προϋποθέσεις για να ξαναμπεί η οικονομία σε αναπτυξιακό κύκλο – όσο αναιμικός και ασταθής και αν είναι αυτός. Τότε, βέβαια, ο Τσίπρας θα λέει ότι είναι δική του επιτυχία το γεγονός ότι η οικονομία μπήκε σε ανάπτυξη. Πράγμα όμως που θα είναι ψέμα και θα το ξέρει – με τα ψέματα όμως συνήθισε, δεν έχει πια πρόβλημα… (εξάλλου πρόσφατες επιστημονικές έρευνες δείχνουν πως μετά το πρώτο ψέμα το δεύτερο είναι πιο εύκολο και στη συνέχεια το ψέμα γίνεται εύκολη συνήθεια χωρίς καν τις αρχικές ενοχές).

Κι άλλα «ωραία» και προκλητικά

Είπε κι άλλα ο Τσίπρας, στην ίδια συνέντευξη στον ΑΝΤ1. Το πιο χτυπητό είναι η αναφορά του ότι

«…ο ΣΥΡΙΖΑ είναι μια δύναμη, η οποία δεν θα μπορούσε να σταθεί ούτε ένα λεπτό, εάν δεν είχε κοινωνική αποδοχή… Ξέρει αυτός ο κόσμος και γι’ αυτό έβγαινε τότε στους δρόμους και σήμερα δεν βγαίνει…».

Απίστευτος!

Κατά τη γνώμη του ο ΣΥΡΙΖΑ «στέκεται» γιατί ο κόσμος του δίνει εμπιστοσύνη, δείχνει κοινωνική αποδοχή, αποδέχεται τις πολιτικές του! Και σαν απόδειξη γι’ αυτό παρουσιάζει το γεγονός πως ο κόσμος δεν βγαίνει μαζικά στους δρόμους ενάντια στην κυβέρνηση, το ότι δεν έχουμε κινητοποιήσεις του μεγέθους του 2010 – 13!

Δεν έχει περάσει καν από το μυαλό του κ. Τσίπρα και των «επιτελείων» του ότι ο λόγος για τον οποίο ο κόσμος δεν βγαίνει μαζικά στους δρόμους είναι γιατί έχει ηττηθεί και γιατί έχει προδοθεί. 

Γιατί δεν βλέπει καμία διέξοδο, καμία προοπτική και καμία ελπίδα να ανατρέψει τις πολιτικές των «Θεσμών» όπως βάφτισε ο Τσίπρας την Τρόικα. Ο υπεύθυνος γι’ αυτή την κατάσταση δεν είναι άλλος από τον ίδιο τον Τσίπρα και την ηγεσία του κόμματός του που πρόδωσαν τις ελπίδες του κόσμου και τον οδήγησαν σε πρωτοφανή απογοήτευση.

Ο Σκουρλέτης δίνει ρέστα

Δεν είναι μόνο ο Τσίπρας όμως που παίζει σ’ αυτό το θέατρο του ατέλειωτου παραλογισμού. Ο Σκουρλέτης, πριν από λίγες μέρες, είχε το θράσος να πει πως

«εάν γύριζε το ρολόι πίσω σε όλες τις κρίσιμες στιγμές θα κάναμε τα ίδια πράγματα».

Δηλαδή όλα ήταν σωστά: Καλώς ζούσαν στον κόσμο των αυταπατών τους, καλώς έλεγαν ψέματα και παρίσταναν τους καμπόσους, καλώς έκαναν τη μία κωλοτούμπα μετά την άλλη, καλώς ο Τσίπρας έγραψε στα παλαιότερα των υποδημάτων του και το κόμμα του και την Κεντρική του Επιτροπή και το ίδιο το συνέδριο αλλά συνεχίζει να παριστάνει τον δημοκράτη, καλώς εφαρμόζουν λιτότητα και υποχωρούν στις απαιτήσεις της Τρόικα παζαρεύοντας κάποια ψίχουλα!

Όλα καλώς έγιναν!