Η «νέα κανονικότητα» για τους εργαζόμενους: αυθαιρεσία και τρόμος

Στη ΛΑΡΚΟ συνεχίζονται τα εργατικά ατυχήματα

Νέο εργατικό ατύχημα είχαμε στη νικελοβιομηχανία ΛΑΡΚΟ στη Λάρυμνα Φθιώτιδας. Την Τετάρτη 6 Νοέμβρη ένας 55χρόνος εργαζόμενος πατέρας τριών παιδιών, που κατάγεται από το χωριό Μαλεσίνα και εργαζόταν για χρόνια στο εργοστάσιο, ανασύρθηκε νεκρός μετά από έκρηξη που σημειώθηκε στο χώρο των ηλεκτροκάμινων της βιομηχανίας. Να θυμίσουμε ότι είναι το δεύτερο ατύχημα που σημειώνεται στη ΛΑΡΚΟ μέσα σε ένα πεντάμηνο.

Όπως λένε οι εργαζόμενοι αλλά αποτελεί και κοινό «μυστικό» τα τελευταία χρόνια, το εργοστάσιο έχει απαξιωθεί εντελώς με τα μέτρα ασφαλείας να είναι σχεδόν ανύπαρκτα και τις συντηρήσεις να μη γίνονται στο χρόνο τους. Η εντατικοποίηση της εργασίας, ώστε η εταιρεία να αυξάνει τα κέρδη της με κάθε κόστος, πάει να μετατρέψει το θάνατο σε συνήθεια, ενώ η εταιρεία παρουσιάζει την κατάσταση ως «αναγκαίο» κακό, προκειμένου να συνεχίσει να αναπτύσσεται. Οι εργαζόμενοι όμως συνειδητοποιούν μέρα με τη μέρα ότι «ανάπτυξη για όλους» δεν υπάρχει κι ότι η «ανάπτυξή» για τα αφεντικά σημαίνει νεκρούς εργαζόμενους. Δεν πρέπει να συνηθίσουμε το θάνατο! Να παλέψουμε ενάντια στη «νέα κανονικότητα» που μας πλασάρουν!

Απόλυση εργαζόμενης γιατί διεκδίκησε τα δικαιώματά της

Στην Καλαμάτα, εργαζόμενη μητέρα παιδιού ΑΜΕΑ απολύεται μετά από 10 χρόνια επειδή «τόλμησε» να διεκδικήσει τα νόμιμα δικαιώματά της. Εργαζόταν σε κατάστημα franchise της εταιρείας ΓΕΡΜΑΝΟΣ όπου «μην αντέχοντας τον ψυχολογικό πόλεμο, τα εξαντλητικά ωράρια που την κρατούσαν μακριά από την οικογένεια της και την τρομοκρατία της εργοδοσίας επειδή είχε αρνηθεί να υπογράψει ατομική σύμβαση με μείωση μισθού, απαίτησε τα δικαιώματά της με αποτέλεσμα μετά από 10 χρόνια στην επιχείρηση να χάσει τη δουλειά της…». Τα παραπάνω αναφέρονται σε ανακοίνωση – καταγγελία του Συνδικάτου Υπαλλήλων στον Ιδιωτικό Τομέα Νομού Μεσσηνίας.

Η εργαζόμενη έχει προχωρήσει σε καταγγελία διεκδικώντας από τις δικαστικές αρχές την καταβολή των δεδουλευμένων της. Βλέπουμε, λοιπόν, και εδώ ότι οι εργοδότες δε «κολλάνε» πραγματικά πουθενά! Δεν υπολογίζουν τίποτα μπροστά στο ατομικό κέρδος τους! Μπορούν να απολύουν «έτσι απλά» εργαζόμενους όχι μόνο για να ανακυκλώνουν συνεχώς το προσωπικό αλλά για να «κόβουν» κάθε «κεφάλι που σηκώνεται» ακόμα και μετά από πολλά χρόνια στην επιχείρησή τους. Αποδεικνύεται, δηλαδή, ότι στον ιδιωτικό τομέα όπου έχει καλλιεργηθεί το «παραμύθι» της «υγιούς» επιχειρηματικότητας και της ιδιωτικής «πρωτοβουλίας», παράγοντες όπως η εργασιακή σταθερότητα, η ασφάλεια, η πρόοδος και η βιωσιμότητα απουσιάζουν για τους εργαζόμενους. Τίποτα δε μπορεί πια να θεωρείται δεδομένο, σε ένα σύστημα που λειτουργεί αποκλειστικά για τα συμφέροντα των λίγων. Μόνο με οργανωμένους αγώνες μπορούν να μπουν μπροστά οι ανάγκες και τα συμφέροντα των εργαζομένων και να σταματήσει η ασύστολη εργοδοτική αυθαιρεσία!

Στη Wind αν κάνεις απεργία τιμωρείσαι!

Κι αν το να διεκδικείς τα δικαιώματά σου φαντάζει πλέον μια «θρασύτατη» κίνηση για τους εργοδότες, το να συμμετέχεις σε απεργία ξεπερνάει κάθε όριο! Έτσι, τουλάχιστον, το αντιλαμβάνεται η εργοδοσία της Wind, η οποία απέλυσε εργαζόμενο της εταιρείας επειδή συμμετείχε σε δυο απεργίες που έγιναν το προηγούμενο διάστημα! Πρόκειται για έναν εργαζόμενο με μακρόχρονη συνδικαλιστική δράση, κάτι που ενοχλούσε τη διοίκηση της γνωστής εταιρείας τηλεπικοινωνιών! Ο εργαζόμενος δεν έχει υπογράψει την απόλυση του, ενώ μαζί με το σωματείο έχουν αποφασίσει να παλέψουν για την επαναπρόσληψή του.

Τέτοια φαινόμενα έρχονται να διαλύσουν οποιαδήποτε ψευδαίσθηση προσπαθεί να καλλιεργήσει η κυβέρνηση και οι εργοδοτικοί φορείς για δήθεν ομαλότητα στους εργασιακούς χώρους, αλλά και στη λειτουργία της οικονομίας συνολικά. Μάλιστα, με το πρόσφατο «αναπτυξιακό» πολυνομοσχέδιο που πέρασε με τη συνδρομή του ακροδεξιού μορφώματος «Ελληνική Λύση» του Βελόπουλου, η κυβέρνηση έκανε καθαρό ότι σκοπεύει να χτυπήσει το συνδικαλισμό και τους εργατικούς αγώνες που ενδεχομένως θα προκύψουν το επόμενο διάστημα. Πρόκειται για ένα μεγάλο δώρο στους εργοδότες, που πάντα ονειρεύονταν να περιορίσουν τα συνδικαλιστικά και εργασιακά δικαιώματα των εργαζομένων τους. Από την πλευρά μας, δεν πρέπει να το επιτρέψουμε! Σε κάθε χώρο εργασίας, είναι απαραίτητο να δημιουργηθούν πυρήνες αντίστασης και αλληλεγγύης μεταξύ συναδέλφων!

Άρση της μονιμότητας για τους εργαζόμενους της ΔΕΗ;

Κι όποιος/α νομίζει ότι στο δημόσιο τομέα τα πράγματα για τους εργαζόμενους πάνε καλά, μάλλον θα διαψευστεί. Μετά το κατάντημα στο οποίο έχει έρθει η ΔΕΗ τις τελευταίες δεκαετίες με τις πολιτικές ευθύνες των κυβερνήσεων και της ΕΕ, μετά το «άνοιγμα» της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας στα κοράκια του ιδιωτικού κεφαλαίου που ξεπηδάνε διαρκώς για να μας προσφέρουν «μοναδικά» πακέτα κερδοσκοπώντας στις πλάτες μας, τώρα η κυβέρνηση ανοίγει και το θέμα των εργασιακών σχέσεων των εργαζομένων της ΔΕΗ.

Τι ακριβώς πάει να γίνει στη ΔΕΗ; Τον υπουργό της ΝΔ Κ. Χατζηδάκη, που πριν από μερικά χρόνια πέρασε νόμο με βάση τον οποίο τα εμπορικά καταστήματα παραμένουν ανοιχτά τις Κυριακές τον θυμόμαστε. Άλλωστε, πρόσφατα απήλαυσε τα κυριακάτικα ψώνια με το γιο του σε εμπορικό κατάστημα υπερηφανευόμενος για το συγκεκριμένο νόμο. Σήμερα, εκτός των άλλων, από τη θέση του υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας, θέλει να «νοικοκυρέψει» τη ΔΕΗ μειώνοντας το κόστος λειτουργίας της.

Όταν μιλάει για το «κόστος λειτουργίας της επιχείρησης» δεν εννοεί τους απλήρωτους λογαριασμούς με τα τεράστια ποσά που χρωστάνε γνωστοί μεγαλοεπιχειρηματίες. Εννοεί το εργασιακό κόστος! Έτσι, επιδιώκει αλλαγές στο καθεστώς των νεοεισερχόμενων εργαζόμενων με άρση της μονιμότητας και προφανώς μικρότερες απολαβές!

Ο Χατζηδάκης «διαβεβαίωσε» ότι δε θα θιγούν οι παλιοί εργαζόμενοι της επιχείρησης, προσπαθώντας να καθησυχάσει τις όποιες αντιδράσεις υπάρχουν από τη μεριά της ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ! Αυτό όμως που κατά κανόνα συμβαίνει, είναι πως μόλις ανοίξει ο «ασκός του Αιόλου» για μια μερίδα εργαζομένων σε μια δημόσια επιχείρηση, σύντομα οι αλλαγές θα ισχύσουν για το σύνολο των εργαζομένων της, ενώ δεν αποκλείεται σταδιακά να εφαρμοστούν και σε άλλες επιχειρήσεις του δημόσιου τομέα, τσακίζοντας όποιο εργασιακό και κοινωνικό δικαίωμα έχει απομείνει!

Θεματικές

, ,