Η «λίστα Πέτσα», οι ευθύνες του ΣΥΡΙΖΑ και η σήψη των ΜΜΕ

Πολύ συζήτηση έχει γίνει με αφορμή το σποτ του ΣΥΡΙΖΑ για τις κρυφές χρηματοδοτήσεις των ΜΜΕ από την «λίστα Πέτσα» στα πλαίσια της κυβερνητικής εκστρατείας «Μένουμε Σπίτι». Βέβαια η συζήτηση δεν έχει σχέση με την ουσία του σκανδάλου, όπου ανατέθηκε σε μια ιδιωτική εταιρεία να κατανείμει 20 εκατομμύρια ευρώ στα ΜΜΕ, δίνοντας -σύμφωνα με δημοσιεύματα που δεν διαψεύστηκαν- παχυλά ποσά σε Μέσα παραγόντων όπως Ευαγγελάτος, Μαυρίδης, Χατζηνικολάου, φτάνοντας ακόμα και στο σημείο να χρηματοδοτήσουν blogs που είναι ανενεργά. Απέναντι στο λογικό αίτημα για άμεση δημοσιοποίηση της λίστας και απόδοση ευθυνών για άνιση κατανομή, ο ΣΥΡΙΖΑ κατάφερε να αφήσει να εννοηθεί ότι έχουν ευθύνες οι δημοσιογράφοι (γενικά) και να στρέψει τη συζήτηση αλλού.

Το σποτ

Το σποτ ξεκινάει με μια παρουσιάστρια ειδήσεων να αναφέρεται στον πρωθυπουργό και καθώς αρχίζουν να πέφτουν απ’ τον ουρανό 50ευρα (από την κρατική χρηματοδότηση) αρχίζει να μιλάει με όλο και πιο θετικά λόγια. Λογικά, η επιδίωξη εδώ είναι να συνδεθεί η σιωπή των ΜΜΕ για τις αντιλαϊκές πολιτικές και τις επιθέσεις της ΝΔ στα δικαιώματα των εργαζομένων και της κοινωνίας, με τη χρηματοδότησή τους.

Η ευθύνη για την κατάσταση στον χώρο της Ενημέρωσης και η «εξαγορά της σιωπής», βαραίνει αφενός την κυβέρνηση και αφετέρου τους μεγαλοκαναλάρχες και μιντιάρχες όπως επίσης και κάποιους μεγαλοπαρουσιαστές-δημοσιογράφους. Δηλαδή, η πλειοψηφία των εργαζομένων στα ΜΜΕ για τους οποίους κυριαρχεί η επισφάλεια, οι χαμηλοί μισθοί, οι εργασιακές σχέσεις-λάστιχο κλπ, δεν μπορεί να τσουβαλιάζεται μαζί με όλους τους υπόλοιπους.

Αυτή η κατάσταση πυροδότησε διάφορα σενάρια, για το ποιος έχει την ευθύνη που κυκλοφόρησε αυτό το σποτ. Ο σκηνοθέτης; Ο σεναριογράφος; Τα όργανα του ΣΥΡΙΖΑ; Ο Σκουρλέτης;

Το βασικό ερώτημα όμως είναι, γιατί το σποτ δεν κάνει ευθεία σύνδεση της κρατικής χρηματοδότησης με τους ιδιοκτήτες των ΜΜΕ που είναι υπεύθυνοι για τη διαπλοκή και εμπλέκει (γενικά) τους εργαζόμενους;

Κοίτα ποιος μιλάει

Η απάντηση στο παραπάνω ερώτημα μπορεί να δοθεί αν κοιτάξει κανείς τα έργα και τις ημέρες του ΣΥΡΙΖΑ στον χώρο των ΜΜΕ.

Επί ημερών του, ο ΣΥΡΙΖΑ προσπάθησε -υποτίθεται- να βάλει τάξη στο τοπίο των ΜΜΕ και ειδικά στα κανάλια και τις τηλεοπτικές άδειες. Η αλήθεια είναι ότι η μέχρι τότε κατάσταση ήταν από μόνη της σκανδαλώδης, καθώς ποτέ δεν είχε πληρώσει κανένας καναλάρχης για τις άδειες που κατείχε. Η υπόθεση του -φίλα προσκείμενου στον ΣΥΡΙΖΑ- Καλογρίτσα, με τα δάνεια δεκάδων εκατομμυρίων από την Τράπεζα Αττικής, τα βοσκοτόπια κλπ, με στόχο να πάρει τη μια εκ των τεσσάρων -τότε- αδειών, είναι ενδεικτική του… «σθένους» με το οποίο ο ΣΥΡΙΖΑ καταπολέμησε τη διαπλοκή.

Ανάλογη ήταν και η υπόθεση που έμεινε στην ιστορία με το κωδικό όνομα «γάτα Ιμαλαΐων», η οποία αφορούσε συνάντηση του Τσίπρα με τον Στ. Ψυχάρη και συζήτηση για πιθανή στήριξη της μελλοντικής κυβέρνησης από τον μεγαλοεκδότη, με αντάλλαγμα οικονομικές ελαφρύνσεις.

Το ζήτημα όμως δεν είναι μόνο το τι έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ με τους μιντιάρχες, αλλά και το τι (δεν) έκανε με τους εργαζόμενους του χώρου. Ξεκινώντας από τα «του οίκου του», έχουν περάσει μόλις 4 μήνες απ’ την τελευταία απεργιακή κινητοποίηση στην εφημερίδα «Αυγή», με τους εργαζόμενους να αντιδρούν για ακόμα μια καθυστέρηση της μισθοδοσίας, ενώ οι μισθοί έχουν μειωθεί δύο φορές μέσα στα τελευταία πέντε χρόνια! Αντίστοιχες κινητοποιήσεις έχουν γίνει το προηγούμενο διάστημα και στον ραδιοφωνικό σταθμό «Στο Κόκκινο», τόσο σχετικά με καταβολή δεδουλευμένων όσο και με περιπτώσεις απολύσεων εργαζομένων.

Πάνω απ’ όλα, εάν ο ΣΥΡΙΖΑ ήθελε να αλλάξει πραγματικά το τοπία στα ΜΜΕ, είχε όλο το χρόνο να φτιάξει ένα «πρότυπο», την ΕΡΤ. Αντ’ αυτού και ενάντια στις προσπάθειες εργαζομένων και αλληλέγγυων που την είχαν κρατήσει ανοιχτή τις «μαύρες» μέρες μετά το κλείσιμο από τη ΝΔ προωθώντας ένα συμμετοχικό μοντέλο στη λειτουργία της, ο ΣΥΡΙΖΑ την επανέφερε στην προηγούμενη κατάσταση. Αρχικά αρνούμενος την πρόταση των εργαζομένων για την επαναλειτουργία και τη δομή της, στη συνέχεια διορίζοντας «ειδικούς» τύπου Ταγματάρχη και τέλος οργανώνοντας εκπομπές στις οποίες να μην ακούγεται ίχνος κριτικής στην τότε κυβέρνηση.

Τέλος, η ουσία είναι ότι κατά τα 4,5 χρόνια της διακυβέρνησής του, ο ΣΥΡΙΖΑ άφησε σχεδόν ανέγγιχτα τα συμφέροντα των καναλαρχών, οι οποίοι βέβαια είναι ταυτόχρονα και μεγαλοκαπιταλιστές, έχοντας δεκάδες ακόμα εταιρείες: κατασκευαστικές, ναυτιλιακές κλπ. Με αυτά τα πεπραγμένα, τα «λόγια» και τα δήθεν έξυπνα σποτ, είναι πολύ λίγα…

Το βαρέλι της σήψης των ΜΜΕ δεν έχει πάτο

Έχοντας αναφέρει τα προηγούμενα, σε καμία περίπτωση δεν θέλουμε να στρέψουμε με τη σειρά μας τη συζήτηση «αλλού». Όλα δείχνουν ότι η υπόθεση των 20 εκ. της «λίστας Πέτσα» είναι ένα ακόμη σκάνδαλο που έρχεται να προστεθεί στα «επιτεύγματα» της ΝΔ. Ακόμα, είναι τουλάχιστον προκλητικό να βγαίνουν μια σειρά μεγαλοδημοσιογράφοι και διαπλεκόμενα ΜΜΕ και να επιτίθενται στο σποτ του ΣΥΡΙΖΑ, ενώ δεν έχουν ψελλίσει ούτε μια λέξη για την κρυφή χρηματοδότηση.

Βέβαια η κυβέρνηση έσπευσε να «ξαλαφρώσει» τους καναλάρχες από τη φετινή δόση των τηλεοπτικών αδειών, με το ξέσπασμα της καραντίνας. Ήτοι, τους χάρισε ακόμη 21 εκατομμύρια ευρώ!

Είναι μάλλον περιττό να επιχειρηματολογήσουμε περισσότερο για τον βούρκο στον οποίο βρίσκεται η πλειοψηφία των ΜΜΕ, με δεκάδες σκάνδαλα, επιλεκτικές ειδήσεις, fake news κλπ. Αυτό έχει οδηγήσει στην πλειοψηφία των πολιτών να μην εμπιστεύονται τα ΜΜΕ, με μόλις το 28% να δηλώνει ότι τα εμπιστεύεται!

Απέναντι σε αυτήν την κατάσταση, πρέπει να προτάξουμε ένα διαφορετικό είδος ενημέρωσης, το οποίο να βρίσκεται στην υπηρεσία των εργαζομένων και της κοινωνίας και άρα σε ευθεία αντίθεση με τη σαβούρα του ιδιωτικού τομέα. Όπως η Υγεία, η Παιδεία, οι φυσικοί πόροι κλπ είναι αγαθά που (θα έπρεπε να) είναι δημόσια και να ανήκουν στην κοινωνία, κάτι αντίστοιχο ισχύει και για την Ενημέρωση. Δεν μπορεί να είναι ιδιοκτησία κανενός τραπεζίτη, εφοπλιστή, βιομήχανου και εργολάβου γιατί θα την χρησιμοποιήσουν υπέρ των δικών τους συμφερόντων κι ενάντια στην κοινωνία και τους εργαζόμενους στα Μέσα.