Η 3η εβδομάδα της εξέγερσης στις ΗΠΑ και η «Αυτόνομη Ζώνη» του Σιάτλ

Τίποτα δεν είναι πια όπως πριν στις ΗΠΑ. H δολοφονία του George Floyd έγινε η μαμή μιας εξέγερσης που συνεχίζει να εξελίσσεται, τραβώντας πάνω της τα μάτια των κινημάτων παγκοσμίως.

Τις πρώτες μέρες κυριαρχούσαν οι αυθόρμητες διαδηλώσεις, η αφιλτράριστη οργή και η ωμή καταστολή. Μπαίνοντας στην τρίτη βδομάδα είναι πια διακριτά κι άλλα στοιχεία. Διαφορετικά στρώματα των εξεγερμένων κατανοούν πως η κατάκτηση του πρώτου τους στόχου, δηλαδή η παραπομπή των τεσσάρων αστυνομικών που ενεπλάκησαν στην δολοφονία, δεν είναι αρκετή. Πως δεν φτάνει η καταδίκη από πολλά επίσημα στόματα των ρατσιστικών δολοφονιών Αφροαμερικανών, ούτε και η μετονομασία λεωφόρων σε πολλές πολιτείες σε «Black Lives Matter Avenue». Μια πλατιά συζήτηση έχει ξεκινήσει για τα αιτήματα και τις προτάσεις δράσης που χρειάζεται το κίνημα για να προχωρήσει μπροστά. Γι’ αυτό και αποκτά ιδιαίτερη σημασία αυτό που συμβαίνει αυτές τις μέρες στο Σιάτλ.

Η δημιουργία της «Αυτόνομης Ζώνης του Capitol Hill»

Έχοντας βγάλει συμπεράσματα από την πυρπόληση του 3ου αστυνομικού τμήματος στη Μινεάπολη, η διοικητής της Αστυνομίας του Σιάτλ Carmen Best και η δήμαρχος Jenny Durkan, την Δευτέρα 8/6 το βράδυ αναγκάστηκαν να πάρουν την πρωτοφανή απόφαση να αποσύρουν όλη τη δύναμη και τα οδοφράγματα από το Αστυνομικό Τμήμα του Ανατολικού Σιάτλ. Είχε προηγηθεί η προκλητικότατη στάση της Δημάρχου, που ενώ στην τελευταία σύσκεψη του Συμβουλίου δεσμεύτηκε ότι για 30 μέρες δεν θα χρησιμοποιούνταν χημικά, πλαστικές σφαίρες και βαρύς στρατιωτικός εξοπλισμός κατά των διαδηλωτών, αυτοδιαψεύστηκε στη διαδήλωση της Κυριακής 7/6, που ήταν ένα ακόμα όργιο καταστολής.

Η εκκένωση του Αστυνομικού Τμήματος είχε σκοπό να κατευνάσει την οργή, αλλά τελικά λειτούργησε ως θρυαλλίδα. Οι διαδηλωτές κατέλαβαν το αδειανό Τμήμα στην καρδιά της πόλης και χρησιμοποίησαν τα οδοφράγματα για να ορίσουν μια περιοχή έξι οικοδομικών τετραγώνων ως την «Αυτόνομη Ζώνη Capitol Hill».

Στην είσοδο του Αστυνομικού Τμήματος ανάρτησαν πανό που έγραφε «Αυτός ο χώρος τώρα ανήκει στους κατοίκους του Σιάτλ»!

Αμέσως άρχισε να οργανώνεται μια πειραματική καθημερινότητα χωρίς αστυνομία. Ένα οικοδομικό τετράγωνο ορίστηκε ως χώρος καπνιστών. Ένα άλλο ως χώρος αντιμετώπισης ιατρικών περιστατικών. Αλλού στήθηκαν πάγκοι υπό την ταμπέλα «Αγορά χωρίς Πολυεθνικές», όπου κάποιος μπορούσε να πάρει δωρεάν νερό ή σνακ, που είχαν μαζευτεί εθελοντικά. Αλλού στήθηκαν υπαίθριοι παιδότοποι, με παιδιά που ζωγράφιζαν με κιμωλίες στους δρόμους και στα κτίρια!

"Antifa terrorists" did this in Seattle. Turn off the TV folks.

Gepostet von Aaron James am Donnerstag, 11. Juni 2020

Εκατοντάδες άρχισαν να συγκεντρώνονται σε διαφορετικά σημεία της «Αυτόνομης Ζώνης» για να ακούσουν ομιλίες, ποίηση ή μουσική. Την Τρίτη το βράδυ προβλήθηκε στο δρόμο η ταινία της Αva DuVernav «13», με θέμα τον ρατσισμό κατά των Αφροαμερικανών στο δικαστικό σύστημα. Την Τετάρτη στήθηκαν σκηνές (σ.σ. μια υπόμνηση του κινήματος «Occupy» το 2011), οργανώθηκε συναυλία με τους Marshall Law Band και προβλήθηκε το ντοκιμαντέρ της Jennie Livingston «Το Παρίσι φλέγεται».

Ένα ακόμα σημείο που συνέβαλε στο να τεθεί η «Αυτόνομη Ζώνη Capitol Hill» στο επίκεντρο της πολιτικής σκηνής , ήταν η πράξη της συντρόφισσας και εκλεγμένης Συμβούλου Σάμα Σαγουάντ, που άνοιξε την είσοδο του Δημαρχιακού Μεγάρου σε περισσότερους από χίλιους διαδηλωτές για να οργανώσουν την πρώτη τους Λαϊκή Συνέλευση την Τετάρτη 9/6.

Η ζωντανή συζήτηση είχε πολλές οπτικές, διαφωνίες αλλά και προβληματισμούς. Κάποια από τα ερωτήματα που τέθηκαν ήταν: Πρέπει οι εξεγερμένοι να συμπληρώσουν κι άλλα αιτήματα δίπλα σε αυτά που έχει προβάλλει το κίνημα «Βlack lives matter»; Χρειάζεται συντονισμός με κομμάτια του εργατικού κινήματος.; Πως τεκμηριώνεται το αίτημα για δραστική μείωση της χρηματοδότησης της Αστυνομίας; Μπορεί να υπάρξει μη ρατσιστική Αστυνομία; Μπορούν οι τοπικές κοινότητες, και με ποιο τρόπο, να επιβάλουν άλλες μορφές καταπολέμησης της εγκληματικότητας και απόδοσης της δικαιοσύνης, που δεν θα εμφορούνται από ρατσισμό και διακρίσεις;

Η αγωνία του Τραμπ και του κατεστημένου

Αυτή η εικόνα, στρωμάτων δηλαδή των εξεγερμένων που συζητάνε οργανωμένα και συναποφασίζουν, που ξεπερνάνε το στάδιο του «τι δεν θέλουν» και μιλάνε ανοικτά για το «τι θέλουν», ήταν συναγερμός για τον Ντόναλντ Τραμπ και το σκληροπυρηνικό κομμάτι του Αμερικάνικου και του διεθνούς κατεστημένου που τον στηρίζει. Έτσι με την συνηθισμένη μέθοδο των tweet, στο γνωστό στυλ κοινωνικού bulling, επιχείρησε να αμαυρώσει την εικόνα της «Αυτόνομης Ζώνης Capitol Hill»:

«Εγχώριοι τρομοκράτες ελέγχουν το Σιάτλ, υπό την ανοχή των ριζοσπαστών Αριστερών Δημοκρατικών (σ.σ. εννοεί το Δημοκρατικό Κόμμα). ΝΟΜΟΣ ΚΑΙ ΤΑΞΗ!».

Και απευθυνόμενος στην Κυβερνήτη της Πολιτείας και την Δήμαρχο έγραψε:

«Πάρτε πίσω στα χέρια σας την πόλη ΤΩΡΑ. Αν δεν το κάνετε εσείς θα το κάνω εγώ. Δεν είναι παιχνίδι. Αυτοί οι τραγικοί αναρχικοί πρέπει να σταματήσουν ΑΜΕΣΑ. ΚΙΝΗΘΕΙΤΕ ΓΡΗΓΟΡΑ».

Στην πραγματικότητα ο Τραμπ απειλεί ανοικτά ότι θα χρησιμοποιήσει τις Ομοσπονδιακές Στρατιωτικές Δυνάμεις για να σπάσει την κατάληψη στο Σιάτλ! Πριν αποτελέσει παράδειγμα για άλλες Πολιτείες, γειτονιές, σχολεία ή εργασιακούς χώρους.

Όπως όμως έχουμε γράψει πολλές φορές τα τελευταία χρόνια μετά την εκλογή του Τραμπ, η μονομερής τακτική του να απειλεί συνεχώς με το «μαστίγιο» της αντίδρασης, λειτουργεί εμπρηστικά για τα κινήματα και για την ταξική πάλη στις ΗΠΑ.

Η παρέμβαση του προκάλεσε μεγαλύτερη πολιτικοποίηση και ριζοσπαστικοποίηση και την επέκταση των αιτημάτων της δημόσιας πλατφόρμας της «Αυτόνομης Ζώνης». Έτσι άρχισαν να εμφανίζονται αιτήματα όπως: νομοθετική απαγόρευση των χημικών πολεμικού τύπου και των πλαστικών σφαιρών, πλήρης απόσυρση της αστυνομίας από τα Σχολεία και τις Σχολές, κατάργηση των φυλακών ανηλίκων, αποζημιώσεις σε όλα τα θύματα αστυνομικής βίας κλπ.

Ο ρόλος της Σάμα Σαγουάντ και οι προτάσεις της «Σοσιαλιστικής Εναλλακτικής»

Η συντρόφισσα Σάμα Σαγουάντ εκ μέρους της «Σοσιαλιστικής Εναλλακτικής» (Socialist Alternative, αδελφή οργάνωση του «Ξ» στις ΗΠΑ), χαρακτήρισε εξαρχής την «Αυτόνομη Ζώνη» ως μια επιτυχία των εξεγερμένων στο Σιάτλ. Αρνήθηκε να απολογηθεί για το άνοιγμα του Δημαρχιακού Μεγάρου στους διαδηλωτές για να πραγματοποιήσουν την πρώτη τους Λαϊκή Συνέλευση. Μια διαδικασία αυτο-οργανωμένη, αυτο-περιφρουρημένη, όπου όλοι φορούσαν μάσκες και δεν συνέβη καμιά πράξη βανδαλισμού. Υπερασπίστηκε τις δημοκρατικές λειτουργίες μέσα στο κίνημα, ώστε να ακούγονται ανοικτά όλες οι απόψεις. Και κατάθεσε αιτήματα και προτάσεις ώστε οι εξεγερμένοι να κατακτήσουν περισσότερες και ουσιαστικότερες επιτυχίες.

Παράλληλα ανέλαβε την πολιτική δέσμευση να φέρει προς ψήφιση στο Συμβούλιο του Σιάτλ νόμους στηριγμένους στα αιτήματα των διαδηλώσεων. Όπως για την απαγόρευση των χημικών πολεμικού τύπου κατά των διαδηλώσεων. Για την δραστική περικοπή κατά 50% της χρηματοδότησης της Αστυνομίας, ώστε αυτά τα ποσά να κατευθυνθούν σε κοινωνικές δαπάνες. Για την χρήση της περιοχής της κατειλημμένης «Αυτόνομης Ζώνης» για να στεγάσει Συνελεύσεις, Συμβούλια και άλλες δημοκρατικές και συλλογικές διαδικασίες των κινημάτων, των εργαζομένων, της νεολαίας και της τοπικής κοινωνίας.

Τέλος κάλεσε τους εξεγερμένους να υιοθετήσουν στα αιτήματα τους την πρωτοβουλία για να φορολογηθεί βαριά η πολυεθνική Amazon του πλουσιότερου ανθρώπου στον κόσμο, Τζεφ Μπέζος, με έδρα το Σιάτλ. Ώστε να αντληθούν πόροι για να χρηματοδοτηθούν μέτρα υπέρ των αστέγων και των ανέργων, θυμάτων της «πανδημίας» της οικονομικής κρίσης.

Δείτε εδώ το κάλεσμα της σ. Σάμα:

My socialist Council office is bringing legislation to convert the East Precinct into a community center for restorative…

Gepostet von Kshama Sawant am Donnerstag, 11. Juni 2020

Οι εξελίξεις στις ΗΠΑ είναι καταιγιστικές. Γεγονότα όπως η κατάληψη μιας κεντρικής συνοικίας του Σιάτλ με την αστυνομία να εγκαταλείπει το τμήμα, η φυγάδευση του Τραμπ πριν μια εβδομάδα στο καταφύγιο του Λευκού Οίκου κλπ, δεν συμβαίνουν κάθε μέρα. Οι μαζικότατες διαδηλώσεις που οργανώνονται σε όλες τις πολιτείες σχεδόν σε καθημερινή βάση, δείχνουν την οργή αλλά και τη δίψα του κόσμου για αγώνα, κάτι που ήδη έχει στρέψει τα βλέμματα όλου του κόσμου πάνω τους. Αυτό που χρειάζεται σαν επόμενο βήμα  είναι η οργανωμένη συμμετοχή της εργατικής τάξης στο κίνημα με δυναμικές κινητοποιήσεις και απεργίες. Αυτό θα ανεβάσει το κίνημα σε ένα νέο επίπεδο και θα ταρακουνήσει για τα καλά την εξουσία του αμερικανικού κατεστημένου.