Εθνική Τράπεζα: Μια οφειλόμενη απάντηση στην Μ. Ξιφαρά

01/10/2017
Comments off
1,348 Views
Τις προηγούμενες μέρες, αναπτύχθηκε μια αντιπαράθεση με αφορμή μια επίθεση λάσπης που δέχτηκε το «Ξεκίνημα» από την «Πρόταση Προοπτικής», παράταξη που κινείται στο χώρο της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στην Εθνική Τράπεζα. Το παρακάτω αποτελεί απάντηση του συντρόφου Θανάση Μαρίνη, που είναι μέλος της «Πρωτοβουλίας» και εκλεγμένος στο ΔΣ του Συλλόγου Υπαλλήλων Εθνικής Τράπεζας, στο τελευταίο άρθρο της Μ. Ξιφαρά (στέλεχος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και του ΝΑΡ) που δημοσιεύτηκε στο site Παντιέρα.
Για να μπορέσουν οι αναγνώστες μας να παρακολουθήσουν τον διάλογο μπορούν να βρουν τις ανακοινώσεις του «Ξεκινήματος» που προηγήθηκαν εδώ και εδώ.

 

Στο τελευταίο άρθρο της η Μ. Ξιφαρά (Μ.Ξ.) προσπαθεί να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα εφευρίσκοντας δικαιολογίες για την επίθεση λάσπης που εξαπέλυσε η «Πρόταση Προοπτικής» ενάντια στο «Ξεκίνημα». Είμαστε υποχρεωμένοι να απαντήσουμε ξανά (αν και έχουν ειπωθεί ήδη πολλά και ο καθένας μπορεί να βγάλει τα συμπεράσματα του) για να μην υπάρχει καμία υπόνοια σχετικά με την αλήθεια αυτών που γράφουμε.

Κατ’ αρχήν να ξεκαθαρίσουμε κάποια πράγματα σε σχέση με τα γεγονότα, και στη συνέχεια θα αναφερθούμε στις εκτιμήσεις που μπορούν να γίνουν.

Τι ψηφίστηκε στο ΔΣ;

Το βασικό επιχείρημα στην απάντηση της Μ.Ξ. είναι ότι στο επίμαχο ΔΣ της 22ας Σεπτέμβρη υπήρξαν δύο προτάσεις, μια της ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ και μία της «Πρότασης Προοπτικής» (Προ. Προ.), και ότι η «Πρωτοβουλία» αντί να ψηφίσει την πρόταση της Προ.Προ. ψήφισε αυτήν της ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ.

Επαναλαμβάνουμε ότι αυτό είναι ένα ψέμα!

Καταρχήν πλειοψηφία στο ΔΣ έχουν ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ. Αυτές αποφασίζουν την εισήγηση και τις ψηφοφορίες. Σπάνια γίνεται σοβαρή διαδικασία με ψηφοφορίες, πόσο μάλλον σχετικά με αποφάσεις δράσης και αγώνα. Και γι’ αυτό, φυσικά, την ευθύνη φέρουν οι παρατάξεις της πλειοψηφίας (συμπεριλαμβανομένης και της ΔΑΣ-ΣΥΡΙΖΑ).

Η περίφημη συνεδρίαση της 22ας Σεπτεμβρίου ήταν μονοθεματική: «Εξελίξεις στην Επικούρηση-Νομικές ενέργειες». Δεν είναι τυχαίο ότι σχεδόν σε όλη τη συνεδρίαση παραβρισκόταν ο εργατολόγος και νομικός σύμβουλος του Συλλόγου μας.

Με ευθύνη του Προέδρου η συζήτηση περιστράφηκε αποκλειστικά γύρω από το νομικό ζήτημα και δεν μπήκε καμία απολύτως πρόταση για την συνέχιση του αγώνα, μετά την κατά κοινή ομολογία μαζική απεργιακή κινητοποίηση της 21ης Σεπτεμβρίου.

Αυτήν την πάγια στάση της ηγεσίας, το να μην συζητιέται δηλαδή με ποιες θέσεις και ποιες μορφές αγώνα προασπίζουμε τα εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα, η «Πρωτοβουλία» την καταγγέλλει σε κάθε συνεδρίαση.

Μάλιστα σε κάθε συνεδρίαση του οργάνου η «Πρωτοβουλία» καταθέτει θέσεις και προτάσεις αγώνα, δίνοντας ταυτόχρονα τη μάχη να γίνουν κτήμα της βάσης. Στη συγκεκριμένη συνεδρίαση λοιπόν κάναμε τοποθέτηση 20 λεπτών, αναλύοντας την πρόταση μας για την συνέχιση του αγώνα (τις προτάσεις μας, πολύ κοντινές με αυτές της Προ. Προ., μπορείτε να τις δείτε εδώ).

Όμως η πλειοψηφία του ΔΣ, αποφάσισε να μην γίνει ψηφοφορία για την συνέχιση του αγώνα, παρά ΜΟΝΟ για τις νομικές ενέργειες. Το αντικείμενο της ψηφοφορίας ήταν αυτό και κανένα άλλο.

Αν κάποιος δεν δέχεται το αντικείμενο της ψηφοφορίας και απλά λέει «εγώ ψηφίζω την πρόταση μου» όπως έκανε στην προκειμένη περίπτωση η Μ.Ξ. αγανακτισμένη από τη συμπεριφορά της πλειοψηφίας του Δ.Σ., αυτό δεν σημαίνει ότι μια τέτοια δήλωση έχει κάποια πρακτική σημασία. Ούτε σημαίνει ότι επειδή η Μ.Ξ. δήλωσε ότι αυτή ψηφίζει την πρόταση που η ίδια κατάθεσε, έγινε και ψηφοφορία πάνω στην πρότασή της!

Κατανοούμε την οργή της συναδέλφου Μ.Ξ. Αυτή είναι αποτέλεσμα της κατάστασης που επικρατεί στο Σύλλογό μας και την δημιουργεί η σημερινή πλειοψηφία. Δυστυχώς αυτή η πλειοψηφία (μέχρι να καταφέρουμε να την αλλάξουμε) είναι η πλειοψηφία των ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ, και δυστυχώς αυτό τους δίνει την δυνατότητα να ορίζουν το αντικείμενο κάθε ψηφοφορίας στις διαδικασίες.

Εννοείται ότι η ψήφος που έδωσε η Πρωτοβουλία στην πρόταση του νομικού συμβούλου αφορούσε αποκλειστικά και μόνο την έγκριση για τις νομικές ενέργειες. Μάλιστα, δηλώσαμε ότι η ψήφιση των νομικών ενεργειών δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση έγκριση της απραξίας του ΔΣ, και για τη συνέχιση του αγώνα υιοθετούμε τις προτάσεις που είχαμε κάνει στην τοποθέτηση μας.

Οι ανακοινώσεις λοιπόν που ταυτίζουν την Πρωτοβουλία με την απραξία του ΔΣ όσον αφορά τoν αγώνα αποτελούν λάσπη και μόνο λάσπη!

Για τις νομικές ενέργειες

Για να μπορέσουν οι αναγνώστες μας να πάρουν μια εικόνα του τι σήμαινε η ψήφος που έδωσε η Πρωτοβουλία στις νομικές ενέργειες να ξεκαθαρίσουμε τα εξής:

Από το 2009 εκκρεμεί δικαστική διένεξη ανάμεσα στον ΣΥΕΤΕ (Σύλλογος Εργαζομένων στην Εθνική) και τη Διοίκηση της ΕΤΕ σχετικά με το αν ο Λογαριασμός Επικούρησης (ΛΕΠΕΤΕ) είναι εγγυημένων παροχών. Αν δηλαδή, η ΕΤΕ έχει την υποχρέωση να καλύπτει τις ταμειακές του ανάγκες για την απόδοση της επικουρικής σύνταξης. Στις 26 Σεπτέμβρη θα συζητιόταν το θέμα στο εφετείο, επομένως ως Σωματείο έπρεπε να πάρουμε απόφαση για το πώς κινούμαστε. Ο νομικός σύμβουλος του Συλλόγου μας εισηγήθηκε την απόσυρση του δικογράφου, καθώς το χαρακτήρισε «αδύναμο» και ως εκ τούτου είχαμε πολλές πιθανότητες να χάσουμε. Αντ’ αυτού πρότεινε την κατάθεση νέου, ενισχυμένου με το επιχείρημα ότι η Τράπεζα με την επί 8 συναπτά έτη καταβολή της επικούρησης αποδέχεται «ντε φάκτο» την υποχρέωσή της. Φυσικά, γνωρίζουμε τον αντιδραστικό ρόλο του δικαστικού συστήματος. Ειδικά στα χρόνια του μνημονίου, το εργατικό δίκαιο έχει γίνει «κουρελόχαρτο». Παρόλα αυτά, θεωρήσαμε εύλογη την πρόταση του νομικού συμβούλου του ΣΥΕΤΕ και δώσαμε την συγκατάθεσή μας, βάζοντας δύο αυστηρές προϋποθέσεις:

  • Να παραμείνουμε στην γραμμή ότι ο ΛΕΠΕΤΕ είναι «εγγυημένων παροχών»
  • Να κατατεθεί όντως νέο δικόγραφο άμεσα

Θετική ψήφο δώσαμε αποκλειστικά και μόνο στο συγκεκριμένο νομικό ζήτημα που τέθηκε.

Από εκεί και πέρα δηλώσαμε ότι ο αγώνας δεν εξαντλείται στο νομικό σκέλος. Γι’ αυτό εξάλλου και οι τοποθετήσεις των δύο συμβούλων της «Πρωτοβουλίας» αφορούσαν αποκλειστικά και μόνο το πώς θα οργανωθούν τα επόμενα βήματα του αγώνα.

Οι καταγγελίες της Προ.Προ. και της Μ.Ξ. αποτελούν λάσπη που αποκλειστικό στόχο έχει να δημιουργήσει πλασματικούς εχθρούς προφανώς για να συσπειρώσει δυνάμεις γύρω από την παράταξή της εμφανίζοντας όλους τους άλλους σαν «πουλημένους» και υποταγμένους συνδικαλιστές.

Εξάλλου, στο χώρο των τραπεζών γνωρίζουμε ο ένας τον άλλο. Γιατί ισχυρίζεται η Προ.Προ. ότι ενώ είχαμε και καταθέσαμε αγωνιστικές προτάσεις δεν τις ψηφίσαμε αλλά στηρίξαμε την ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ; Μήπως είμαστε τρελοί;

Πως γίνεται να έχουμε μια συνεπή αγωνιστική παρουσία και ξαφνικά να γινόμαστε ουρά των ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ; Ή μήπως όταν η  πραγματικότητα δεν μας βολεύει, τόσο το χειρότερο για την πραγματικότητα; Μήπως επειδή υπάρχουν και άλλες δυνάμεις στην Αριστερά εκτός από την Προ.Προ., η ηγεσία της έρχεται σε αμηχανία και προσπαθεί με κάθε τρόπο να τις βγάλει σκάρτες;

Μερικές ακόμα διευκρινήσεις

Η «Πρωτοβουλία» αποτελεί παράταξη που επίσημα έκανε την εμφάνισή της ένα χρόνο πριν. Φυσικά, οι διεργασίες είχαν ξεκινήσει πολύ πρωτύτερα. Η υποταγή του ΣΥΡΙΖΑ πυροδότησε εξελίξεις τόσο σε κεντρικό πολιτικό επίπεδο, όσο και στις συνδικαλιστικές δυνάμεις που είχαν αναφορά σε αυτόν. Οι κοινωνικές αυτές διεργασίες βέβαια για την πλειοψηφία στην ηγεσία της ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι κλειστό βιβλίο.

Τα πιο υγιή στοιχεία της ΔΑΣ (από τον παλιό ΣΥΡΙΖΑ) που στο μεταξύ είχαν οδηγηθεί σε συμπεράσματα για το «τι Αριστερά χρειαζόμαστε», μαζί με αγωνιστές και αγωνίστριες της βάσης (κάποιοι από αυτούς έχουν περάσει και από την «Πρόταση Προοπτικής», αλλά δεν άντεχαν τον απομονωτισμό της ηγεσίας της) συγκροτήσανε την Πρωτοβουλία.

Στην «Πρωτοβουλία» συμμετέχουν άτομα που είναι οργανωμένα στη ΛΑΕ, το «Ξεκίνημα», άλλες αριστερές συλλογικότητες, ενώ πλειοψηφία αποτελούν οι ανένταχτοι αγωνιστές της βάσης. Αποτελεί, επομένως, μια ανεξάρτητη, αριστερή, ενωτική, αγωνιστική, συνδικαλιστική παράταξη.

Για μας συμμαχίες και συνεργασίες σημαίνει εξ’ ορισμού ότι θα βρισκόμαστε σε σχήματα και κοινές πρωτοβουλίες και με πολιτικές δυνάμεις με τις οποίες δεν συμφωνούμε απόλυτα. Η λογική ότι «συνεργάζομαι μόνο με αυτούς που συμφωνώ απόλυτα» (ή καλύτερα «απαιτώ από αυτούς που θέλουν να συνεργαστούν μαζί μου να συμφωνήσουν απόλυτα με την άποψη μου») είναι η λογική του απομονωτισμού, την οποία ακολουθεί το μεγαλύτερο μέρος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, και αυτό αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα της.

Αν οι σύντροφοι του ΝΑΡ θέλουν να κατακεραυνώσουν την τακτική των συνεργασιών και του «ενιαίου μετώπου» με δυνάμεις που δεν είναι επαναστατικές, ας κάνουν πρώτα κριτική στον Λένιν και στα κείμενα των 4 πρώτων συνεδρίων της Κομμουνιστικής Διεθνούς και μετά στο «Ξεκίνημα».

Η «Πρωτοβουλία» δραστηριοποιείται στον χώρο της ΕΤΕ. Ως τώρα, δεν έχει πάρει κάποια απόφαση για το αν ανήκει σε κάποια τριτοβάθμια συνδικαλιστική παράταξη. Η ταύτιση της από την Μ.Ξ. με το ΜΕΤΑ αποτελεί άλλη μια λαθροχειρία.

Ένα παράδειγμα για την αδιέξοδη λογική της Μ. Ξιφαρά

Για να γίνει αντιληπτή τη αδιέξοδη λογική απομονωτισμού της ηγεσίας της Προ.Προ. ας δούμε το παράδειγμα των εκλογών του Ταμείου Υγείας Υπαλλήλων ΕΤΕ (ΤΥΠΕΤ).

Η «Πρωτοβουλία» απεύθυνε κάλεσμα εκλογικής συνεργασίας στην «Πρόταση Προοπτικής», η οποία αρνήθηκε χωρίς να μπει σε διαδικασία συζήτησης και χωρίς να εκφράσει διαφωνία πάνω στους άξονες που προτάθηκαν.

Η εξέλιξη αυτή οδήγησε στην αδυναμία τόσο της «Πρωτοβουλίας», όσο και της «Πρότασης Προοπτικής» να κατεβάσουν ψηφοδέλτιο στο εκλογικό διαμέρισμα της Αττικής (καθώς απαιτούνται μίνιμουμ 40 άτομα) ενώ από κοινού οι δύο παρατάξεις θα μπορούσαν όχι μόνο να συμπληρώσουν, αλλά και να αναπτύξουν μεγάλη δυναμική δίνοντας διέξοδο σε σημαντικό στρώμα συναδέλφων.

Για ακόμα μια φορά είναι φανερό ότι κομμάτια της Αριστεράς αδυνατούν να βγάλουν συμπεράσματα. Ο απομονωτισμός και ο μικρομεγαλισμός επιτείνουν ακόμα περισσότερο το αίσθημα απογοήτευσης και αδιεξόδου που κυριαρχεί στη βάση των εργαζομένων.

Αντίστοιχη στάση έχει κρατήσει το ΝΑΡ και σε άλλες περιπτώσεις, όπως οι εκλογές στο ΤΕΕ, το συνέδριο της ΑΔΕΔΥ, κ.α. Για να μην αναφερθούμε και στην εμμονή των ξεχωριστών πορειών και προσυγκεντρώσεων…

Εν κατακλείδι

Τα στοιχεία έχουν κατατεθεί στο δημόσιο διάλογο και όποιος θέλει μπορεί να βγάλει τα απαραίτητα συμπεράσματα. Η στείρα αντιπαράθεση, οι καταγγελίες και η λάσπη, πρέπει επιτέλους να δώσουν τη θέση τους στην συντροφική κριτική και τον διάλογο, προκειμένου να κοιτάξουμε με ποιους τρόπους θα οργανώσουμε τις μάχες της επόμενης περιόδου.