Βραζιλία: Κακή αρχή Μπολσονάρου για ιθαγενείς, περιβάλλον, μειονότητες

Η άφιξη της νέας χρονιάς συνοδεύτηκε από την ανάληψη των καθηκόντων του Ζαίρ Μπολσονάρου στην προεδρία της Βραζιλίας. Ο προοδευτικός κόσμος της χώρας, οι καταπιεσμένες κοινωνικές ομάδες, οι φτωχοί, οι ιθαγενείς, αγωνιούν για το τι θα φέρει στη ζωή τους η προεδρία Μπολσονάρου. Ενός ακροδεξιού θαυμαστή του Ντόναλντ Τραμπ, που δεν προσπαθεί να κρύψει ότι θα κάνει ό,τι μπορεί για να προσφέρει τις υπηρεσίες του στις μεγάλες επιχειρήσεις, καταπατώντας τα δικαιώματα των εργαζομένων, των φτωχών, των μειονοτήτων της χώρας.

ΛΟΑΤ δικαιώματα

Δεν είναι τυχαίο, ότι λίγες μόλις μέρες πριν την ανάληψη των καθηκόντων του, έγιναν μαζικοί γάμοι ΛΟΑΤ ζευγαριών, που φοβούνται ότι το δικαίωμα της ισότητας στο γάμο, που κέρδισαν το 2013 ενδέχεται να καταργηθεί από τον ομοφοβικό νέο πρόεδρο της χώρας. Μια ανησυχία που μόνο αβάσιμη δεν μπορεί να χαρακτηριστεί, αφού από τις πρώτες κιόλας μέρες της προεδρίας του, ο Μπολσονάρου έκανε καθαρές τις προθέσεις του γύρω από τα ΛΟΑΤ δικαιώματα. Μια από τις πρώτες «πρωτοβουλίες» του νέου προέδρου ήταν να αφαιρέσει από το Υπουργείο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων τις αρμοδιότητες για τα δικαιώματα των ΛΟΑΤ, ενώ σύντομα αναμένεται να ανακοινώσει ότι θα αφαιρέσει από το Υπουργείο Παιδείας την υπηρεσία που ασχολείται με τα θέματα ισότητας στην εκπαίδευση.

Ιθαγενείς και τροπικά δάση

Ένας ακόμη στόχος του νέου προέδρου, είναι η νέα σφοδρή επίθεση στα τροπικά δάση του Αμαζονίου και των Ιθαγενών που ζουν σε αυτά, προκειμένου να εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα των μεγάλων επιχειρήσεων που τα εκχερσώνουν. Μέσα σε λίγες ώρες από την ανάληψη των καθηκόντων του, μετέφερε την αρμοδιότητα του ελέγχου των τροπικών δασών και των περιοχών των ιθαγενικών κοινοτήτων στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης της χώρας, ενός θεσμού που ουσιαστικά ελέγχεται από τις πολυεθνικές αγροτικής παραγωγής και τροφίμων.

Περιβαλλοντικές ομάδες, ακτιβιστές, Ιθαγενείς, εκφράζουν την ανησυχία τους γύρω από τις νέες εξελίξεις, αφού όπως λένε η μαζική καταστροφή των δασών του Αμαζονίου θα επιταχυνθεί ακόμη περισσότερο. Ο ίδιος ο πρόεδρος βέβαια, έσπευσε να δώσει τη δική του «ερμηνεία» στην παραπάνω απόφαση. Όπως έγραψε στο twitter:

«Πάνω από το 15% της εθνικής επικράτειας είναι χαρακτηρισμένο ως ιθαγενική γη… Λιγότερο από ενάμισι εκατομμύριο άνθρωποι ζουν σε αυτά τα μέρη, απομονωμένοι από την πραγματική Βραζιλία, τους εκμεταλλεύονται και τους χειραγωγούν ΜΚΟ. Μαζί θα αφομοιώσουμε αυτούς τους πολίτες».

Για τον Μπολσονάρου, πραγματική Βραζιλία είναι τα αστικά κέντρα, οι ιθαγενείς είναι θύματα των ΜΚΟ, και ο ίδιος ο σωτήρας που θα τους «αφομοιώσει»! Στην πραγματικότητα, αυτό που προσπαθεί να προστατέψει και να ενισχύσει ο νέος πρόεδρος, είναι τα συμφέροντα των επιχειρήσεων που αναζητούν νέες καλλιεργήσιμες εκτάσεις εξαφανίζοντας τα δάση και εκτοπίζοντας τους Ιθαγενείς. Ακόμη και η υποτυπώδης προστασία των δικαιωμάτων τους που υπήρχε μέχρι σήμερα, μπαίνει στο στόχαστρο. Αν τα σχέδια του Μπολσονάρου υλοποιηθούν, οι Ιθαγενείς όχι μόνο δεν πρόκειται να «αφομοιωθούν» στον τρόπο ζωής της «πραγματικής» Βραζιλίας, αλλά αφού υποστούν τη βία και τον διωγμό από τις εστίες τους, το πιθανότερο είναι να αποτελέσουν τους νέους άστεγους, άνεργους και εξαθλιωμένους κατοίκους των πόλεων.

Όσο για τα δάση, που για το νέο πρόεδρο αποτελούν μια μάλλον άχρηστη πολυτέλεια, θα συνεχίσουν να αφανίζονται με ταχύτατους ρυθμούς. Οι επιπτώσεις από αυτή την καταστροφή δεν αφορούν μόνο τη Βραζιλία, ούτε μόνο τη Λατινική Αμερική. Τα αποτελέσματα από τη ραγδαία εξαφάνιση των τροπικών δασών είναι παγκόσμια, αφού συμβάλει καθοριστικά στην αύξηση της θερμοκρασίας και των αέριων ρύπων που συγκρατούνται από τα δάση, επιταχύνοντας την κλιματική αλλαγή.

Ανάγκη για αντίσταση και διεθνή αλληλεγγύη

Η εκλογή Μπολσονάρου αποτελεί μια πραγματική απειλή για τα δικαιώματα των εργαζομένων, των φτωχών λαϊκών στρωμάτων, για το περιβάλλον, τις δημοκρατικές ελευθερίες, τις μειονότητες της Βραζιλίας. Αν και το μέλλον προδιαγράφεται δύσκολο, η κοινωνία της χώρας, όπως και των υπόλοιπων χωρών της Λατινικής Αμερικής, έχει μια μακρά παράδοση αγώνων ενάντια στην καταπίεση και την ανισότητα. Για να έχουν όμως νίκες οι αγώνες που αναπόφευκτα θα προκύψουν, χρειάζονται τη μαζική στήριξη και αλληλεγγύη των υπόλοιπων λαών της ηπείρου, που επίσης βιώνουν τη φτώχεια και την εκμετάλλευση, αλλά και ολόκληρου του πλανήτη.